Luyện nghe bài hát Söylenecek Çok Şey Var

Akrep kuyruğunda, dişlerinde
Ağaç dikenlerinde, insan dilinde yüklenir
Ve farkı yoktur
evi yaratıkların ve yaratıkların kendi yarattıklarının
İnşa edip
ardından baktıklarımın üzerine uçar geride külüne sarılan yanmış eski sayfalarım
Rüzgarın asisi koluna girmiş
Şu an vardım, yanındayım kattıklarımın
Şu son nefesi aranızda artık pay
Bu ağır anlamların altlarında lain hain
"Vahim halin" kâhin
"Bu sen değilsin, senin sahin?"
Yaşlı sakin
Sen gör öyle, bence hepsi çirkin
"Tek ayak üstü yüzün üstü." der o pişkin
Benim karnım pek tok ve şişkin
Kin tarlası vermez
Kin ekinin

Bana konuşuyor ben, ben, ben:
"Düşünmek yoruyo' seni dinlen yahut içine kapan, nasıl istersen."
mi? "Sessizlik!" derim
Bana doğru konuşuyor ben, ben,
"Biraz sakin gerek."
ben, bana doğru konuştum: "Bıktım gerçekten."
İyisi mi? "Sessizlik!"
Anlatıyorum kendimi, dinliyorum
Söylenecek çok şey var, yok hal
İyisi mi? "Sessizlik!"
Anlatıyorum kendime, dinliyorum
Söylenecek şey var, katlanacak yok hal
İyisi mi? "Sessizlik!"

tür bir gerilimin yanında huzur buldun öyle?
Kin, savaş mı yemin? Kırık Türkçenle söyle
Bitik halinle hamle, emanet aklınla
Neler gözüm genç yaşımda vay be
kendini kandırmanın kaçıncı ayı ya da yılı?
Yıllanmış şaraplar kadar uzun bekledin, süren
İnsan fakat akılsızlara takıldı
Bir akılsızdan akılsızlar çoğaldı
tütünü kefene sarıp ateşe verdim ellerimle
Yetindim
Kurşun platonik aşk yaşarken kurşun geçirmez yelekle kendini
Sıradan bir bal arısıyım, işim
Ölüm korkusundan da korkuncu yaşama
Belki ondan öyle bakar Mona Leonardo Da Vinci
ben erkenci
Neyseki erkenden uyandı hırsıza

Bana konuşuyor ben, ben, ben:
"Düşünmek yoruyo' seni biraz dinlen içine kapan, nasıl istersen."
İyisi mi? "Sessizlik!"
Bana doğru konuşuyor ben, ben,
"Biraz sakin gerek."
Derken ben, bana konuştum: "Bıktım gerçekten."
mi? "Sessizlik!" derim
Anlatıyorum kendimi, kendimi
Söylenecek çok şey var, yok hal
İyisi mi? "Sessizlik!"
kendime, dinliyorum kendimi
Söylenecek şey var, katlanacak yok hal
mi? "Sessizlik!" derim