Luyện nghe bài hát Söylenecek Çok Şey Var

Akrep kuyruğunda, dişlerinde
Ağaç dikenlerinde, insan zehri yüklenir
Ve farkı yoktur
Burası evi ve yaratıkların kendi yarattıklarının
edip yıktıklarının
Terkedip ardından baktıklarımın üzerine uçar geride külüne sarılan yanmış eski
Rüzgarın asisi koluna girmiş
Şu an vardım, kendime kattıklarımın
Şu son nefesi aranızda pay edin
Bu ağır anlamların altlarında ezilmiş hain
"Vahim halin" diyo'
"Bu sen değilsin, senin sahin?"
Yaşlı sakin
Sen güzel gör öyle, bence çirkin
"Tek ayak yüzün üstü." yalan der o pişkin
Benim yalanlara pek tok ve şişkin
Kin sevgi vermez
Kin oldukça

doğru konuşuyor ben, ben, ben:
"Düşünmek seni biraz dinlen yahut içine kapan, nasıl istersen."
İyisi mi? "Sessizlik!"
Bana doğru ben, ben, ben:
"Biraz olman gerek."
Derken ben, bana konuştum: "Bıktım gerçekten."
mi? "Sessizlik!" derim
Anlatıyorum kendimi, kendimi
çok şey var, katlanacak yok hal
İyisi mi? "Sessizlik!"
Anlatıyorum kendime, kendimi
Söylenecek çok var, katlanacak yok hal
mi? "Sessizlik!" derim

Hangi tür bir gerilimin huzur buldun öyle?
Kin, savaş mı yemin? Kırık Türkçenle söyle
halinle hamle, emanet aklınla darbe
Neler gördü genç yaşımda vay be
Bugün kendini kandırmanın kaçıncı ya da yılı?
şaraplar kadar uzun bekledin, süren daraldı
İnsan fakat akılsızlara takıldı
Bir akılsızdan akıllanan akılsızlar
Yine tütünü sarıp ateşe verdim ellerimle
gördüklerimle
Kurşun platonik aşk yaşarken kurşun yelekle kendini yedekle
bir bal arısıyım, işim petekle
Ölüm korkusundan da korkuncu yaşama
Belki ondan öyle bakar Mona Leonardo Da Vinci
ben erkenci
Neyseki erkenden uyandı hırsıza

doğru konuşuyor ben, ben, ben:
"Düşünmek yoruyo' biraz dinlen yahut içine kapan, nasıl istersen."
mi? "Sessizlik!" derim
Bana doğru ben, ben, ben:
"Biraz olman gerek."
ben, bana doğru konuştum: "Bıktım gerçekten."
İyisi mi? "Sessizlik!"
kendimi, dinliyorum kendimi
Söylenecek çok şey var, yok hal
İyisi mi? "Sessizlik!"
Anlatıyorum kendime, kendimi
Söylenecek çok var, katlanacak yok hal
İyisi mi? "Sessizlik!"