Luyện nghe bài hát Söylenecek Çok Şey Var

Akrep kuyruğunda, yılan
Ağaç dikenlerinde, insan dilinde yüklenir
Ve farkı yoktur
Burası evi ve yaratıkların kendi yarattıklarının
edip yıktıklarının
Terkedip ardından baktıklarımın uçar geride külüne sarılan yanmış eski sayfalarım
Rüzgarın koluna girmiş yaktıklarımın
Şu an vardım, yanındayım kendime
Şu son nefesi artık pay edin
Bu ağır anlamların altlarında ezilmiş lain
"Vahim halin" kâhin
"Bu sen değilsin, ner'de sahin?"
çocuk sakin
Sen güzel gör öyle, bence hepsi
"Tek ayak üstü yüzün üstü." yalan der o
karnım yalanlara pek tok ve şişkin
Kin tarlası sevgi
Kin oldukça

Bana doğru konuşuyor ben, ben,
"Düşünmek yoruyo' seni biraz dinlen yahut içine kapan, istersen."
mi? "Sessizlik!" derim
Bana doğru ben, ben, ben:
"Biraz sakin gerek."
Derken ben, bana konuştum: "Bıktım gerçekten."
İyisi mi? "Sessizlik!"
Anlatıyorum kendimi, kendimi
Söylenecek şey var, katlanacak yok hal
İyisi mi? "Sessizlik!"
kendime, dinliyorum kendimi
Söylenecek çok var, katlanacak yok hal
mi? "Sessizlik!" derim

Hangi bir gerilimin yanında huzur buldun öyle?
Kin, savaş mı senin yemin? Kırık söyle
Bitik hamle, emanet aklınla darbe
Neler gördü gözüm yaşımda vay be
Bugün kendini kandırmanın kaçıncı ayı ya da
Yıllanmış şaraplar kadar bekledin, süren daraldı
akıllı fakat akılsızlara takıldı
Bir akılsızdan akılsızlar çoğaldı
Yine tütünü kefene sarıp ateşe verdim
Yetindim
Kurşun platonik aşk yaşarken kurşun geçirmez yelekle kendini
Sıradan bir bal arısıyım, işim
Ölüm korkusundan da korkuncu sevinci
ondan öyle bakar Mona Lisa'dan Leonardo Da Vinci
Yine ben
Neyseki erkenden hırsıza bekçi

Bana doğru konuşuyor ben, ben,
"Düşünmek yoruyo' seni biraz yahut içine kapan, nasıl istersen."
İyisi mi? "Sessizlik!"
Bana doğru ben, ben, ben:
"Biraz sakin gerek."
Derken ben, bana konuştum: "Bıktım gerçekten."
mi? "Sessizlik!" derim
Anlatıyorum kendimi, dinliyorum
Söylenecek şey var, katlanacak yok hal
mi? "Sessizlik!" derim
Anlatıyorum kendime, dinliyorum
Söylenecek çok şey var, yok hal
mi? "Sessizlik!" derim