Luyện nghe bài hát Söylenecek Çok Şey Var

Akrep kuyruğunda, dişlerinde
Ağaç dikenlerinde, insan zehri yüklenir
Ve yoktur yaratığın
Burası evi ve yaratıkların kendi yarattıklarının
İnşa yıktıklarının
Terkedip ardından baktıklarımın üzerine uçar geride sarılan yanmış eski sayfalarım
Rüzgarın koluna girmiş yaktıklarımın
Şu an vardım, yanındayım kattıklarımın
Şu son nefesi aranızda pay edin
Bu ağır anlamların altlarında ezilmiş lain
"Vahim halin" kâhin
"Bu sen değilsin, ner'de sahin?"
Yaşlı çocuk
Sen güzel gör öyle, bence çirkin
"Tek ayak yüzün üstü." yalan der o pişkin
karnım yalanlara pek tok ve şişkin
Kin tarlası sevgi
Kin ekinin

Bana doğru konuşuyor ben, ben,
"Düşünmek yoruyo' seni biraz yahut içine kapan, nasıl istersen."
İyisi mi? "Sessizlik!"
Bana doğru ben, ben, ben:
"Biraz sakin gerek."
Derken ben, bana doğru "Bıktım gerçekten."
İyisi mi? "Sessizlik!"
Anlatıyorum kendimi, kendimi
Söylenecek çok var, katlanacak yok hal
İyisi mi? "Sessizlik!"
kendime, dinliyorum kendimi
Söylenecek çok var, katlanacak yok hal
mi? "Sessizlik!" derim

Hangi tür bir gerilimin huzur buldun öyle?
Kin, savaş mı senin yemin? Kırık Türkçenle
Bitik halinle hamle, emanet aklınla
Neler gördü gözüm genç vay be
kendini kandırmanın kaçıncı ayı ya da yılı?
Yıllanmış kadar uzun bekledin, süren daraldı
İnsan akıllı akılsızlara takıldı
Bir akılsızdan akıllanan akılsızlar
Yine tütünü kefene sarıp ateşe ellerimle
Yetindim
Kurşun platonik aşk kurşun geçirmez yelekle kendini yedekle
Sıradan bir bal arısıyım, işim
Ölüm korkusundan da korkuncu yaşama
Belki ondan öyle bakar Mona Lisa'dan Leonardo Da
Yine ben
Neyseki uyandı hırsıza bekçi

Bana doğru konuşuyor ben, ben,
"Düşünmek yoruyo' seni biraz dinlen yahut içine kapan, istersen."
mi? "Sessizlik!" derim
Bana doğru ben, ben, ben:
"Biraz olman gerek."
Derken ben, bana doğru "Bıktım gerçekten."
İyisi mi? "Sessizlik!"
kendimi, dinliyorum kendimi
Söylenecek çok şey var, yok hal
mi? "Sessizlik!" derim
Anlatıyorum kendime, dinliyorum
Söylenecek çok şey var, yok hal
İyisi mi? "Sessizlik!"