Luyện nghe bài hát Düşersem Yanarım

1.Bölüm
Yine o drum-set lerimin içindeyim,
Ve en güzel parçasıyım,
alçısıyım.
Affım hain darba,

Yediğim darbelerle Rabb'ba,
365 gün 52 hafta,
rafta,
En büyük destekler ötürü lafta,

Ben dile düşürdüm,
Kapalı kapıdan çıkarıp kafayı üşüttüm,
Yüzüne cümleler üfürdüm.
Hey yabancı, ben yıllardır içime dönüktüm,

Parlayan bir alev gibi ama sönüktüm,
Hayat bir bot ve bot dolu büyük beyaz köpek balığı,
Diptekiler iştahla tepede duran azığı,
öldüğü yerde uyudum ve yine bot battı,
İlk ben battım ah tahtım vay bahtım.
Dudaklarım kanayana kadar yapmak işte bu: Rap,
ol hep.
Ölmek üzere olan dünyada bir yaşar mahlası Kaf-Kef,

Dualarım hannas'ı eder def.

İncecik ip üzerine ayaklar bindi, nefsim içine sindi.

Kirpiklerim korkularımdan, düşersem yanarım.
O kadar içime sindim ki, getirsen kalkmaz başım,
Yov! burada canlı naaşım,
çekmekten düşünmekten ağardı saçım,
yanarım.

2.Bölüm
Vicdan bir güneş gibi ısınır için,
Geçen vakte "bir zamanlar" koyduk niçin?
Çünkü gelen gider makbuludur ziyaretin,
Bana sana rastgelsin, budur hikayemiz.
Takdir buyur, kış kadar doluyum Rabbım,
Bir dolar taşar seller alır bahçem bağım.
Yükseldikçe nefesi kesilir yalnız dev dağın,
Aramadıkça buldum, hasım solum sağım,
soğuk bir gün, boğuk bir adam,
Donuk bir surat, gelir bir gün beklediğin murat,
Bazılarına dikenicesine batar rahat,
Nefret edercesine hayat, buyur mezara yat.
Soğukluk içime hükmedince buz adası,
pervane misali Sagonun aşkı,
Sessizliktir geçirdiklerimin sedası,
Duymakta olduğun engin sözler derin dalgası.

İncecik ip üzerine koca ayaklar bindi, nefsim sindi.
Kirpiklerim titremekte korkularımdan, yanarım.
O içime sindim ki, vinç getirsen kalkmaz başım,
Yov! Gömün burada naşım,
çekmekten düşünmekten ağardı saçım,
yanarım.