Luyện nghe bài hát Düşersem Yanarım

1.Bölüm
Yine o kirli lerimin içindeyim,
Ve en güzel parçasıyım,
alçısıyım.
Affım hain darba,

Yediğim darbelerle Rabb'ba,
365 52 berbat hafta,
rafta,
En büyük çıkarsızlıktan ötürü lafta,

Ben dile düşürdüm,
kapıdan kafamı çıkarıp kafayı üşüttüm,
Yüzüne okkalı üfürdüm.
Hey yabancı, ben yıllardır içime dönüktüm,

Parlayan bir gibi görünürdüm ama sönüktüm,
Hayat bir bot ve bot çevresi dolu büyük beyaz balığı,
Diptekiler iştahla düşünür duran azığı,
Rüyalarımın öldüğü yerde uyudum ve bot battı,
İlk rıhtım ben battım ah vay bahtım.
kanayana kadar yapmak istediğim işte bu: Rap,
ol hep.
Ölmek üzere olan dünyada bir ölümlü yaşar Kaf-Kef,

Dualarım hannas'ı eder def.

İncecik ip üzerine koca bindi, nefsim içine sindi.

Kirpiklerim korkularımdan, düşersem yanarım.
O kadar içime sindim ki, getirsen kalkmaz başım,
Yov! Gömün canlı naaşım,
İç çekmekten ağardı saçım,
yanarım.

2.Bölüm
Vicdan bir güneş gibi parladıkça için,
Geçen vakte "bir zamanlar" adını niçin?
gelen gider makbuludur kısası ziyaretin,
Bana sana rastgelsin, budur hikayemiz.
Takdir buyur, kış kadar doluyum Rabbım,
Bir ağlasam dolar taşar alır bahçem bağım.
Yükseldikçe nefesi yalnız kalır dev dağın,
düşman buldum, hasım solum sağım,
Cehennemde soğuk bir gün, bir adam,
Donuk bir surat, gelir bir gün beklediğin murat,
gül dikenicesine batar rahat,
Nefret edercesine yaşar hayat, mezara yat.
içime hükmedince güneşim buz adası,
Şömine pervane misali aşkı,
Sessizliktir içimden sedası,
Duymakta olduğun engin derin denizlerimin dalgası.

İncecik ip üzerine koca bindi, nefsim içine sindi.
titremekte korkularımdan, düşersem yanarım.
O kadar içime ki, vinç getirsen kalkmaz başım,
Yov! Gömün burada naşım,
İç çekmekten düşünmekten saçım,
yanarım.