Luyện nghe bài hát Düşersem Yanarım

1.Bölüm
Yine o kirli drum-set içindeyim,
Ve hayatının en parçasıyım,
alçısıyım.
Affım hain darba,

Yediğim sığındım Rabb'ba,
365 52 berbat hafta,
rafta,
En büyük çıkarsızlıktan ötürü lafta,

Ben aklımı düşürdüm,
kapıdan kafamı çıkarıp kafayı üşüttüm,
Yüzüne okkalı üfürdüm.
Hey yabancı, ben yıllardır içime dönüktüm,

Parlayan bir alev gibi ama sönüktüm,
Hayat bir bot ve bot çevresi büyük beyaz köpek balığı,
iştahla düşünür tepede duran azığı,
Rüyalarımın öldüğü uyudum ve yine bot battı,
rıhtım ben battım ah tahtım vay bahtım.
Dudaklarım kanayana kadar yapmak işte bu: Rap,
ol hep.
Ölmek üzere dünyada bir ölümlü yaşar mahlası Kaf-Kef,

vesvas-ı hannas'ı eder def.

İncecik ip üzerine koca bindi, nefsim içine sindi.

Kirpiklerim titremekte korkularımdan, yanarım.
O kadar içime ki, vinç getirsen kalkmaz başım,
Yov! Gömün canlı naaşım,
İç çekmekten düşünmekten saçım,
yanarım.

2.Bölüm
Vicdan bir güneş gibi parladıkça için,
Geçen "bir zamanlar" adını koyduk niçin?
Çünkü gelen gider kısası ziyaretin,
Bana müsade sana rastgelsin, hikayemiz.
buyur, kış bulutların kadar doluyum Rabbım,
Bir ağlasam dolar taşar alır bahçem bağım.
Yükseldikçe nefesi kesilir yalnız dev dağın,
Aramadıkça buldum, hasım solum sağım,
soğuk bir gün, boğuk bir adam,
Donuk bir surat, bekle gelir bir gün murat,
Bazılarına dikenicesine batar rahat,
Nefret edercesine hayat, buyur mezara yat.
içime hükmedince güneşim buz adası,
Şömine pervane misali aşkı,
Sessizliktir geçirdiklerimin sedası,
Duymakta olduğun sözler derin denizlerimin dalgası.

İncecik ip koca ayaklar bindi, nefsim içine sindi.
Kirpiklerim korkularımdan, düşersem yanarım.
O kadar içime sindim ki, getirsen kalkmaz başım,
Yov! burada canlı naşım,
İç düşünmekten ağardı saçım,
yanarım.