Luyện nghe bài hát Düşersem Yanarım

1.Bölüm
Yine o kirli lerimin içindeyim,
Ve hayatının en parçasıyım,
alçısıyım.
Affım olsun darba,

Yediğim sığındım Rabb'ba,
365 52 berbat hafta,
rafta,
En büyük destekler ötürü lafta,

Ben dile düşürdüm,
Kapalı kapıdan çıkarıp kafayı üşüttüm,
okkalı cümleler üfürdüm.
Hey yabancı, ben zaten içime dönüktüm,

Parlayan bir alev görünürdüm ama sönüktüm,
Hayat bir bot ve bot çevresi dolu beyaz köpek balığı,
iştahla düşünür tepede duran azığı,
Rüyalarımın öldüğü yerde ve yine bot battı,
İlk rıhtım ben battım ah vay bahtım.
Dudaklarım kanayana yapmak istediğim işte bu: Rap,
ol hep.
Ölmek olan dünyada bir ölümlü yaşar mahlası Kaf-Kef,

Dualarım hannas'ı eder def.

ip üzerine koca ayaklar bindi, nefsim içine sindi.

Kirpiklerim titremekte korkularımdan, yanarım.
O kadar içime sindim ki, vinç getirsen başım,
Yov! burada canlı naaşım,
İç düşünmekten ağardı saçım,
yanarım.

2.Bölüm
Vicdan bir güneş parladıkça ısınır için,
Geçen "bir zamanlar" adını koyduk niçin?
Çünkü gelen gider makbuludur ziyaretin,
Bana müsade sana rastgelsin, hikayemiz.
Takdir buyur, bulutların kadar doluyum Rabbım,
Bir ağlasam taşar seller alır bahçem bağım.
Yükseldikçe kesilir yalnız kalır dev dağın,
düşman buldum, hasım solum sağım,
Cehennemde soğuk bir gün, bir adam,
Donuk bir surat, bekle bir gün beklediğin murat,
Bazılarına gül batar rahat,
Nefret edercesine yaşar hayat, buyur yat.
Soğukluk hükmedince güneşim buz adası,
Şömine misali Sagonun aşkı,
Sessizliktir içimden sedası,
Duymakta olduğun engin derin denizlerimin dalgası.

İncecik ip üzerine koca ayaklar bindi, nefsim sindi.
titremekte korkularımdan, düşersem yanarım.
O içime sindim ki, vinç getirsen kalkmaz başım,
Yov! Gömün canlı naşım,
İç çekmekten düşünmekten saçım,
yanarım.