Cradh croi ar a phsadh is ar buachaill g an Nr dbhta cailn beag dighiil n 'bean agus puntai li? Oiche mhr shneachta n shiobtha nr dheas a bheith li Seachas a' cailn dubh dubh bui sa chuid puntai i bheith ag gearn go gar.
Nach a bhi aoibhinn ssta, ag ragaireacht l gan lan, N gur chuireas mo mhr ins an fhainne, corin ar chlr d 'n chlir: Fuair m an a bh i ndn domh, ach m t, chan gr mo chro, Ach dubh bu a bhios ag srannfa, is ag tarraingt tsuisin li.
An oiche udai mo chleamhans, dar a leabhra char mhian liom , Gealladh mb fichead domh le cailin dubh bui gan scimh, Gealladh naoi mb fichead le cailin dubh bui gan chill, Ach mo mhairg gur phs m i is ainnir na gcraobh mo dhiaidh.
D a rinneadh mo chleamhnas, mo chreach is m'amhgar gar, Ghlac cmhairle mo mhuinntir - is pirt mhr do mo aibhleas ; mise go cinnte ar sahmahailt na mn gan scimh, Is trua nr sineadh 'mo chnair m sul a thug m mo arrimh.
Nuair a thim i dt faire no trraimh 's fhiafrionnn na diom, "Caid mar a mhothonn t 'n psadh no 'n mothionn t d claci"? Sim is loebha go mothaim go mr faraoir, Is an t udai nach bhfuil psta gur aige t an staoil.
Is mise nach fadh dichille da bhfuigheadh mo chile bs; An iche a dfagfainn 's a' chr i chodlinn mo shith; Cheanninn maith eadai, hata 'gus line bhn, Chuirfinn mo dhil sa phleisir agus thgfaidh dhom 'n tsaoil.