Cradh croi ar a phsadh is ar buachaill g an Nr dbhta cailn beag dighiil n 'bean agus puntai li? Oiche mhr shneachta n shiobtha nr a bheith comhr li a' cailn dubh dubh bui sa chuid puntai agus i bheith ag gearn go gar.
Nach mise a bhi aoibhinn ssta, ag l gan lan, N gur chuireas mo mhr ins an fhainne, agus ar chlr d 'n chlir: Fuair m an a bh i ndn domh, ach m t, chan gr mo chro, Ach cailin bu a bhios ag srannfa, is ag tarraingt tsuisin li.
An oiche udai mo chleamhans, dar a leabhra char mhian liom , Gealladh mb fichead domh le cailin dubh bui gan scimh, Gealladh naoi mb domh le cailin dubh bui gan chill, Ach mo mhairg gur phs m ariamh i is na gcraobh mo dhiaidh.
D Mairt a mo chleamhnas, mo chreach is m'amhgar gar, mise cmhairle mo mhuinntir - is pirt mhr do mo aibhleas ; Psadh go cinnte ar sahmahailt na mn gan scimh, Is trua nr sineadh 'mo chnair m sul a thug m mo arrimh.
Nuair a thim i dt faire no 's fhiafrionnn na hoganai diom, "Caid mar a mhothonn t 'n psadh no 'n t d'oige d claci"? Sim is aithrisim go mothaim go mr faraoir, Is an t nach bhfuil psta gur aige t spirt an staoil.
Is mise nach fadh dichille da bhfuigheadh mo chile bs; An iche a 's a' chr i chodlinn fhin mo shith; Cheanninn culaith eadai, hata 'gus line bhn, Chuirfinn mo dhil sa phleisir thgfaidh dhom buaireamh 'n tsaoil.