Luyện nghe bài hát Ahmak Islatan (2017 Edit)

Uyanmak zor, bölmedikçe kurtuluş,
Çıkışı bulamadığın yol üzeri, gözün yıpranış,
Yıprandığını bir tek bilmen kıvranış,
Ağladığını görmen, ruhen yıkılış.

Onlar, da anlamazlar,
Bir da yüklemezler,
düşünürler,
O düşünürler.

"Keşke konuşmasaydım" dersin,
Meğer ilk dersin,
Zor iş, gelsin.

boşta kalır, tutmadıklarında,
Gözün kalır, anlamadıklarında,
Sesin titrer konuşmaya ardarda.

Oysa kim istemez ki, her gün ilkbahar
yazmak, izleyip kırmızı gülü.
Akan saatler, götürür ömrü,
sağlar senindir, kaybedilenler ölü.

Ben gayet iyi de anlıyorum, gayet.
bıraktığım o yollar, buradan gayet net,
bir nefis, bir nefes,
Bir özgür, bir kodes, bir hapis, bir kafes.
Yaşa pes! Kolaysa...

Zor çıkar içinden, açılmamış ne kadar varsa,
Yalan içinden, açılmış ne kadar ağız varsa,
Çil yavrusu gibi dağılır, ne kadar iyi varsa.

İlk suya kanar gibi kandım,
Sözlerine herkesin kalpten, çok içten.
Bu uykumdan zaman aldı,
Uyandım, başladı aniden, aniden.

Yıllar oldu, gerçek zor okuldu.
dersten, derslerden, isterdim uyanmak birden,
Bir kabustan cidden, aniden.
Sahiden.

Bendeki buz ağır ateşleri,
çalıştığım kısa çıralar nemli,
Karaya oturmuş tayfasındanım kabaca,
Ruh halim, ejderhaya kafa bir atmaca.

Bu hayat bolca bulmaca,
Bildiğin, cevaplar bilemediğinde karmaşa,
Dallanıp de var, ve bir de solmaca,
Nefesten de var, içinde koşmaca.

bir şarkı buldum, kendimi onunla öldürdüm,
Sonra bir diğer şarkı duyup, hayata onunla de döndüm,
Sonra şarkılarla doğdum, onlarla soldum,
Ben Yunus'u buldum, hayatta kaybettim.

cennetine koyduklarım ve cehenneminde yaktıklarım.
Ne şey anlatıyor, gözlerine baktıklarım,
Çok anlatıyor, gözümden akıttıklarım,
ıslatanlarım.
İlk başta suya gibi kandım,
Sözlerine herkesin kalpten, çok içten.
Bu uykumdan uyanmam aldı,
Uyandım, başladı aniden, aniden.
Yıllar oldu, gerçek zor okuldu.
dersten, derslerden, isterdim uyanmak birden,
Bir kabustan cidden, aniden.
Sahiden.