Luyện nghe bài hát Ahmak Islatan (2017 Edit)

Uyanmak zor, bölmedikçe kurtuluş,
Çıkışı bulamadığın yol üzeri, kapalı yıpranış,
Yıprandığını bir tek senin kıvranış,
Ağladığını görmen, ruhen yıkılış.

Onlar, da anlamazlar,
Bir da yüklemezler,
düşünürler,
O düşünürler.

"Keşke konuşmasaydım" dersin,
Meğer ilk dersin,
Zor iş, gelsin.

Elin kalır, tutmadıklarında,
yaşta kalır, anlamadıklarında,
Sesin titrer çabaladığında ardarda.

Oysa kim istemez ki, her gün günü?
yazmak, izleyip kırmızı gülü.
Akan saatler, beraberinde ömrü,
Kalan sağlar senindir, ölü.

Ben seni iyi de anlıyorum, gayet.
Ardımda bıraktığım o yollar, gayet net,
bir nefis, bir nefes,
Bir özgür, bir kodes, bir hapis, bir kafes.
Yaşa pes! Kolaysa...

Zor çıkar içinden, açılmamış ne kadar varsa,
Yalan dağılır içinden, açılmış ne ağız varsa,
Çil yavrusu gibi dağılır, bildiğin ne iyi varsa.

başta suya kanar gibi kandım,
Sözlerine herkesin kalpten, çok içten.
Bu uykumdan uyanmam aldı,
Uyandım, başladı aniden, aniden.

öğretmenim oldu, gerçek zor okuldu.
Kaçtım dersten, derslerden, uyanmak birden,
Bir kötü cidden, aniden.
Sahiden.

Bendeki buz söndürüyor ateşleri,
Yakmaya çalıştığım çıralar nemli,
oturmuş geminin tayfasındanım kabaca,
Ruh halim, kafa tutan bir atmaca.

Bu bolca kutulu bulmaca,
Bildiğin, olur; bilemediğinde karmaşa,
yeşermek de var, ve bir de solmaca,
Nefesten kesilmek de var, koşmaca.

bir şarkı buldum, kendimi onunla öldürdüm,
Sonra bir diğer şarkı duyup, hayata onunla de döndüm,
Sonra başka doğdum, onlarla soldum,
Ben Yunus'u şarkılarda buldum, kaybettim.

Gönlümün cennetine ve cehenneminde yaktıklarım.
Ne şey anlatıyor, gözlerine baktıklarım,
Çok anlatıyor, gözümden akıttıklarım,
ıslatanlarım.
İlk suya kanar gibi kandım,
Sözlerine inandım kalpten, çok içten.
Bu uykumdan uyanmam aldı,
Uyandım, uykusuzluk aniden, aniden.
öğretmenim oldu, gerçek zor okuldu.
Kaçtım dersten, derslerden, isterdim birden,
Bir kötü cidden, aniden.
Sahiden.