Luyện nghe bài hát Ahmak Islatan (2017 Edit)

Uyanmak zor, uykunu kurtuluş,
Çıkışı bulamadığın yol üzeri, kapalı yıpranış,
bir tek senin bilmen kıvranış,
Ağladığını görmen, ruhen yıkılış.

Onlar, da anlamazlar,
Bir da yüklemezler,
düşünürler,
O düşünürler.

"Keşke konuşmasaydım" dersin,
Meğer ilk dersin,
Zor iş, gelsin.

Elin kalır, tutmadıklarında,
yaşta kalır, anlamadıklarında,
Sesin konuşmaya çabaladığında ardarda.

kim istemez ki, her gün ilkbahar günü?
Şiirler yazmak, izleyip gülü.
saatler, beraberinde götürür ömrü,
Kalan sağlar senindir, ölü.

Ben seni iyi de anlıyorum, gayet.
bıraktığım o yollar, buradan gayet net,
bir nefis, bir nefes,
Bir özgür, bir kodes, bir hapis, bir kafes.
Yaşa pes! Kolaysa...

Zor çıkar içinden, açılmamış ne kadar varsa,
Yalan dağılır içinden, açılmış ne kadar varsa,
Çil yavrusu dağılır, bildiğin ne kadar iyi varsa.

İlk başta suya gibi kandım,
Sözlerine inandım herkesin kalpten, içten.
Bu uykumdan zaman aldı,
Uyandım, uykusuzluk aniden, aniden.

Yıllar öğretmenim oldu, zor okuldu.
Kaçtım dersten, derslerden, isterdim birden,
Bir kötü cidden, aniden.
Sahiden.

buz söndürüyor ağır ateşleri,
Yakmaya kısa çıralar nemli,
Karaya geminin tayfasındanım kabaca,
Ruh halim, ejderhaya kafa bir atmaca.

Bu bolca kutulu bulmaca,
Bildiğin, olur; bilemediğinde karmaşa,
yeşermek de var, ve bir de solmaca,
Nefesten kesilmek de var, koşmaca.

Güzel bir şarkı buldum, onunla öldürdüm,
Sonra bir diğer duyup, hayata onunla geri de döndüm,
Sonra şarkılarla doğdum, onlarla soldum,
Ben şarkılarda buldum, hayatta kaybettim.

Gönlümün cennetine ve cehenneminde yaktıklarım.
Ne çok anlatıyor, gözlerine baktıklarım,
Çok anlatıyor, gözümden akıttıklarım,
ıslatanlarım.
İlk başta suya kanar kandım,
Sözlerine inandım herkesin kalpten, içten.
Bu uykumdan uyanmam aldı,
Uyandım, başladı aniden, aniden.
öğretmenim oldu, gerçek zor okuldu.
Kaçtım dersten, derslerden, isterdim birden,
Bir kötü cidden, aniden.
Sahiden.