Luyện nghe bài hát Ahmak Islatan (2017 Edit)

Uyanmak zor, uykunu kurtuluş,
Çıkışı yol üzeri, gözün kapalı yıpranış,
bir tek senin bilmen kıvranış,
Ağladığını görmen, ruhen yıkılış.

Onlar, da anlamazlar,
Bir da yüklemezler,
düşünürler,
O düşünürler.

"Keşke konuşmasaydım" dersin,
Meğer ilk dersin,
Zor iş, gelsin.

boşta kalır, tutmadıklarında,
Gözün kalır, anlamadıklarında,
Sesin konuşmaya çabaladığında ardarda.

Oysa kim istemez ki, her ilkbahar günü?
Şiirler yazmak, izleyip gülü.
saatler, beraberinde götürür ömrü,
Kalan sağlar senindir, ölü.

Ben gayet iyi de anlıyorum, gayet.
Ardımda bıraktığım o yollar, gayet net,
bir nefis, bir nefes,
Bir özgür, bir kodes, bir hapis, bir kafes.
Yaşa pes! Kolaysa...

Zor içinden, açılmamış ne kadar kutu varsa,
Yalan dağılır içinden, açılmış ne ağız varsa,
Çil gibi dağılır, bildiğin ne kadar iyi varsa.

İlk başta suya gibi kandım,
Sözlerine inandım kalpten, çok içten.
Bu uykumdan uyanmam aldı,
Uyandım, uykusuzluk aniden, aniden.

Yıllar oldu, gerçek zor okuldu.
dersten, derslerden, isterdim uyanmak birden,
Bir kötü cidden, aniden.
Sahiden.

buz söndürüyor ağır ateşleri,
Yakmaya çalıştığım çıralar nemli,
Karaya oturmuş geminin kabaca,
Ruh halim, ejderhaya kafa bir atmaca.

Bu bolca kutulu bulmaca,
Bildiğin, cevaplar olur; karmaşa,
Dallanıp de var, ve bir de solmaca,
kesilmek de var, içinde koşmaca.

Güzel bir şarkı buldum, kendimi öldürdüm,
Sonra bir diğer şarkı duyup, hayata onunla de döndüm,
başka şarkılarla doğdum, onlarla soldum,
Ben Yunus'u buldum, hayatta kaybettim.

Gönlümün cennetine koyduklarım ve yaktıklarım.
Ne çok anlatıyor, gözlerine baktıklarım,
Çok anlatıyor, gözümden akıttıklarım,
ıslatanlarım.
İlk suya kanar gibi kandım,
Sözlerine herkesin kalpten, çok içten.
Bu uykumdan uyanmam aldı,
Uyandım, uykusuzluk aniden, aniden.
Yıllar öğretmenim oldu, zor okuldu.
Kaçtım dersten, derslerden, uyanmak birden,
Bir kötü cidden, aniden.
Sahiden.