Luyện nghe bài hát Ahmak Islatan (2017 Edit)

Uyanmak zor, bölmedikçe kurtuluş,
Çıkışı bulamadığın yol üzeri, kapalı yıpranış,
Yıprandığını bir tek senin kıvranış,
Ağladığını kendin görmen, yıkılış.

Onlar, da anlamazlar,
Bir da yüklemezler,
düşünürler,
O düşünürler.

"Keşke konuşmasaydım" dersin,
Meğer ilk dersin,
Zor iş, gelsin.

Elin kalır, tutmadıklarında,
Gözün kalır, anlamadıklarında,
Sesin konuşmaya çabaladığında ardarda.

Oysa kim istemez ki, her gün ilkbahar
Şiirler yazmak, kırmızı gülü.
saatler, beraberinde götürür ömrü,
Kalan senindir, kaybedilenler ölü.

Ben gayet iyi de anlıyorum, gayet.
bıraktığım o yollar, buradan gayet net,
bir nefis, bir nefes,
Bir özgür, bir kodes, bir hapis, bir kafes.
Yaşa pes! Kolaysa...

Zor çıkar içinden, açılmamış ne kadar varsa,
Yalan dağılır içinden, açılmış ne kadar varsa,
Çil yavrusu dağılır, bildiğin ne kadar iyi varsa.

başta suya kanar gibi kandım,
Sözlerine inandım herkesin kalpten, içten.
Bu uyanmam zaman aldı,
Uyandım, uykusuzluk aniden, aniden.

Yıllar öğretmenim oldu, zor okuldu.
dersten, derslerden, isterdim uyanmak birden,
Bir kötü cidden, aniden.
Sahiden.

buz söndürüyor ağır ateşleri,
Yakmaya çalıştığım kısa nemli,
Karaya geminin tayfasındanım kabaca,
Ruh halim, kafa tutan bir atmaca.

Bu hayat bolca bulmaca,
Bildiğin, olur; bilemediğinde karmaşa,
Dallanıp de var, ve bir de solmaca,
Nefesten de var, içinde koşmaca.

bir şarkı buldum, kendimi onunla öldürdüm,
Sonra bir diğer duyup, hayata onunla geri de döndüm,
Sonra şarkılarla doğdum, onlarla soldum,
Ben şarkılarda buldum, hayatta kaybettim.

Gönlümün cennetine ve cehenneminde yaktıklarım.
Ne çok anlatıyor, gözlerine baktıklarım,
Çok anlatıyor, gözümden akıttıklarım,
ıslatanlarım.
İlk suya kanar gibi kandım,
Sözlerine herkesin kalpten, çok içten.
Bu uykumdan uyanmam aldı,
Uyandım, başladı aniden, aniden.
Yıllar öğretmenim oldu, zor okuldu.
dersten, derslerden, isterdim uyanmak birden,
Bir kötü cidden, aniden.
Sahiden.