Luyện nghe bài hát Zrodlo

Pynie rzeka wwozem jak dnem koleiny, sama siebie obia,
Rosn ciany wwozu, z obu stron wyej, tam na grze s pono rwniny;
I im wicej tej wody, tym si gbiej
Sama biorc na cie zboczy...

Piach spod nurtu ucieka, nurt po si wije, wasna w czelu cignie go sia.
Ale cigle rzeka na dnie tej rozpadliny, jest i bdzie, bdzie jak bya,
Bo rdo
Bo rdo
Wci bije.

A na cianach wysokich barw i wyobie, tej rzeki historia, tych brzegw
Cienie drzew powalonych, lady gazw rozmytych, mu zgarnity pod - wbrew sobie
A hen, w dole blask niky cigle rozcina,
nad nim si zrasta zaczyna...

Z obu stron wir i glina, by zatrzyma go w biegu, woda i wchania, lecz yje
I zakrca, omija, wsika, si, pieni, ale pynie, wci pynie wbrew brzegom -
Bo rdo
Bo rdo
Wci bije.

I s miejsca gdzie w szlamie woda niemal zastyga pod kouchem zieleni;
Tam lad, ni ten kto zostawi go, znika - niewidoczne bagienne s sida.
Ale rdo wci bije, puls midzy stoki,
Wic jest nurt, cho dla oka!

Nieba prawie nie wida, czelu i ciemna,
Niech si sypi kamieni!
I cz si zbocza bezlitosnych wwozw,
Bo c dry ksztat przestrzeni
Jak nie rzeka

w skaach wypucze,
yy zote -
Bo rdo
Bo rdo
Wci bije.