Luyện nghe bài hát Zrodlo

Pynie rzeka wwozem jak dnem koleiny, sama siebie obia,
ciany wwozu, z obu stron coraz wyej, tam na grze s pono rwniny;
I im wicej tej wody, tym si gbiej
Sama na siebie cie zboczy...

spod nurtu ucieka, nurt po piachu si wije, wasna w czelu cignie go sia.
Ale jest rzeka na dnie tej rozpadliny, jest i bdzie, bdzie jak bya,
Bo rdo
Bo rdo
Wci bije.

A na cianach wysokich pasy barw i wyobie, tej rzeki historia, brzegw
Cienie drzew powalonych, gazw rozmytych, mu zgarnity pod siebie - wbrew sobie
A hen, w dole blask cigle ziemi rozcina,
Ziemia nad nim si zaczyna...

Z obu stron wir i glina, by zatrzyma go w biegu, woda i wchania, lecz yje
I zakrca, omija, wsika, wspina si, pieni, ale pynie, wci wbrew brzegom -
Bo rdo
Bo rdo
Wci bije.

I s miejsca gdzie w szlamie woda niemal zastyga pod kouchem brudnej
Tam lad, prdzej ni ten kto go, znika - niewidoczne bagienne s sida.
Ale rdo wci bije, toczy midzy stoki,
Wic jest nurt, cho dla oka!

Nieba prawie nie wida, chodna i ciemna,
Niech si lawiny kamieni!
I niech cz si zbocza wwozw,
Bo c dry przyszych przestrzeni
Jak nie rzeka

Groty w wypucze,
yy zote -
Bo rdo
Bo rdo
Wci bije.