Luyện nghe bài hát Zrodlo

Pynie rzeka wwozem jak koleiny, ktra sama siebie obia,
Rosn ciany wwozu, z obu coraz wyej, tam na grze s pono rwniny;
I im tej wody, tym si gbiej potoczy
biorc na siebie cie zboczy...

Piach spod ucieka, nurt po piachu si wije, wasna w czelu cignie go sia.
Ale jest cigle rzeka na tej rozpadliny, jest i bdzie, bdzie jak bya,
Bo rdo
Bo rdo
Wci bije.

A na cianach wysokich pasy barw i wyobie, tej rzeki historia, brzegw
Cienie powalonych, lady gazw rozmytych, mu zgarnity pod siebie - wbrew sobie
A hen, w dole blask niky ziemi rozcina,
nad nim si zrasta zaczyna...

Z obu stron wir i glina, by zatrzyma go w biegu, syczy i wchania, lecz yje
I zakrca, omija, wsika, si, pieni, ale pynie, wci pynie wbrew brzegom -
Bo rdo
Bo rdo
Wci bije.

I s miejsca gdzie w szlamie woda niemal zastyga pod brudnej zieleni;
Tam lad, prdzej ni ten kto zostawi go, znika - bagienne s sida.
Ale rdo wci bije, puls midzy stoki,
Wic jest nurt, cho dla oka!

Nieba prawie nie wida, chodna i ciemna,
Niech si lawiny kamieni!
I cz si zbocza bezlitosnych wwozw,
Bo c dry przyszych przestrzeni
Jak nie podziemna?

w skaach wypucze,
yy zote -
Bo rdo
Bo rdo
Wci bije.