Luyện nghe bài hát Yeraltı Edebiyatı

Fuzuli bir kayip sanki her saniyem altiüstü bir kaç geçirmisken oralarda aniden biz gönül koyduk.
Aslinda yerim yoktur onca sair arasinda Türk falan bensiz olsun.

Birde renksiz olur gözlerimin çünkü sana cinayetler anlatir.
kaçmadim.
Elbette ask güzeldir bende yazdim, fazla yasadim.
O sarkilar masadir çünkü atesi avuçlamis insanlarin zihni berrak
Beyni yaslanir.
Tüm bunlar saçmalikken her tarafin ki tüm kapilar kapali!
Bu bir dramdir.

Birgün sirtimizi sivazlayan bir yalana aldanip da dayatilan bu yanginda söndük.
Bunu elbet uzaklardan birileri görür sonra içimizdeki güzellikler ölür.

Elbet birgün bahsedicem unutmak istedigim olaylardan
Sonra kaçip isticeksin gözlerin kararcak, aklimiz kariscak
Sonrasinda.

Elbet bende bahsedicem sana içinde bulundugun yalanlardan, bir altinda kalanlardan, yananlardan, yeraltindan...

giden yolun asfalt olmasini dilemek ne bileyim yarim kalan bir kitap ya da tamamlanmis bir hayat.
Çok karismis ki çoklasmisiz baya
Bu vicdandan kaçip arinmayan.

Biraktim yarinlara bugünlerin tortusunu
4-5 milyon nüfuslu bu de korkusunu gizler.
O yazarlarda sokaklari terkeder
geçer günler...

Agir gözlem!
nesnel degil abi.
Bu kadar basitken anlatamamaktir özlem, katlanamamak mi
Üstüme düsen alt olucak gerçek bunu hapis olunca görcez.

Çekip gidenler sen saf tutunca ölseler de gitmez.
artik saklandikça geçmez bu süregelen sikintilar!
bitmez...

Elbet birgün bahsedicem sana unutmak olaylardan
Sonra kaçip isticeksin gözlerin kararcak, aklimiz kariscak
Sonrasinda.

Elbet bende sana içinde bulundugun yalanlardan, bir enkaz altinda kalanlardan, yananlardan, yeraltindan...