Luyện nghe bài hát Yeraltı Edebiyatı

Fuzuli bir kayip sanki her saniyem altiüstü bir saat geçirmisken oralarda aniden biz gönül koyduk.
Aslinda yerim yoktur onca sair arasinda Türk Edebiyati bensiz olsun.

Birde renksiz olur gözlerimin gördükleri çünkü sana anlatir.
kaçmadim.
Elbette ask güzeldir bende yazdim, gerçek yasadim.
O sarkilar masadir çünkü avuçlamis insanlarin zihni berrak degil
Beyni yaslanir.
Tüm bunlar saçmalikken her tarafin ki tüm kapilar kapali!
Bu bir dramdir.

Birgün sirtimizi sivazlayan bir aldanip da dayatilan bu yanginda yanip söndük.
Bunu elbet uzaklardan birileri görür içimizdeki tüm güzellikler ölür.

Elbet birgün bahsedicem sana unutmak istedigim
Sonra kaçip gitmek isticeksin gözlerin kararcak, aklimiz
Sonrasinda.

Elbet bende bahsedicem sana içinde yalanlardan, bir enkaz altinda kalanlardan, yananlardan, yeraltindan...

Ölüme giden asfalt olmasini dilemek ne bileyim yarim kalan bir kitap ya da tamamlanmis bir hayat.
karismis kafam ki çoklasmisiz baya
Bu vicdandan kaçip arinmayan.

Biraktim yarinlara bugünlerin dinle
4-5 milyon nüfuslu bu sehrin de gizler.
O bagimsiz yazarlarda terkeder
geçer günler...

Agir gözlem!
Yikintilar nesnel abi.
Bu kadar basitken anlatamamaktir özlem, katlanamamak mi
Üstüme düsen gölgeye alt olucak gerçek hapis olunca görcez.

Çekip sen saf tutunca dönceklerse ölseler de gitmez.
Uyandirayim artik saklandikça geçmez bu sikintilar!
bitmez...

Elbet birgün bahsedicem sana unutmak istedigim
kaçip gitmek isticeksin gözlerin kararcak, aklimiz kariscak
Sonrasinda.

Elbet bahsedicem sana içinde bulundugun yalanlardan, bir enkaz altinda kalanlardan, yananlardan, yeraltindan...