Luyện nghe bài hát Yeraltı Edebiyatı

Fuzuli bir kayip sanki her saniyem bir kaç saat geçirmisken oralarda aniden biz gönül koyduk.
Aslinda yerim yoktur sair arasinda Türk Edebiyati falan bensiz olsun.

Birde renksiz olur gözlerimin çünkü sana cinayetler anlatir.
kaçmadim.
Elbette ask güzeldir bende yazdim, gerçek yasadim.
O sarkilar masadir çünkü atesi avuçlamis insanlarin berrak degil
Beyni yaslanir.
Tüm bunlar saçmalikken her tarafin yaradir ki kapilar kapali!
Bu bir dramdir.

Birgün sirtimizi sivazlayan bir yalana aldanip da dayatilan bu yanip söndük.
Bunu elbet uzaklardan birileri görür içimizdeki tüm güzellikler ölür.

Elbet birgün bahsedicem sana unutmak istedigim
Sonra gitmek isticeksin gözlerin kararcak, aklimiz kariscak
Sonrasinda.

Elbet bende sana içinde bulundugun yalanlardan, bir enkaz altinda kalanlardan, yananlardan, yeraltindan...

giden yolun asfalt olmasini dilemek ne bileyim yarim kalan bir kitap ya da tamamlanmis bir hayat.
Çok kafam ki çoklasmisiz baya
Bu vicdandan kosacak arinmayan.

Biraktim yarinlara tortusunu dinle
4-5 nüfuslu bu sehrin de korkusunu gizler.
O bagimsiz yazarlarda terkeder
geçer günler...

Agir gözlem!
nesnel degil abi.
Bu basitken anlatamamaktir özlem, katlanamamak mi silmek?
Üstüme düsen gölgeye alt olucak gerçek bunu hapis görcez.

Çekip gidenler sen saf tutunca ölseler de gitmez.
Uyandirayim artik saklandikça geçmez bu sikintilar!
bitmez...

Elbet bahsedicem sana unutmak istedigim olaylardan
Sonra kaçip gitmek isticeksin kararcak, aklimiz kariscak
Sonrasinda.

Elbet bende sana içinde bulundugun yalanlardan, bir enkaz altinda kalanlardan, yananlardan, yeraltindan...