Luyện nghe bài hát Yeraltı Edebiyatı

Fuzuli bir kayip sanki her saniyem bir kaç saat geçirmisken oralarda aniden biz gönül koyduk.
Aslinda yoktur onca sair arasinda Türk Edebiyati falan bensiz olsun.

Birde renksiz olur gözlerimin çünkü sana cinayetler anlatir.
kaçmadim.
Elbette ask bende yazdim, fazla gerçek yasadim.
O sarkilar masadir atesi avuçlamis insanlarin zihni berrak degil
erken yaslanir.
Tüm bunlar saçmalikken her yaradir ki tüm kapilar kapali!
Bu bir dramdir.

Birgün sirtimizi sivazlayan bir aldanip da dayatilan bu yanginda yanip söndük.
Bunu elbet uzaklardan birileri görür içimizdeki tüm güzellikler ölür.

birgün bahsedicem sana unutmak istedigim olaylardan
Sonra kaçip gitmek gözlerin kararcak, aklimiz kariscak
Sonrasinda.

bende bahsedicem sana içinde bulundugun yalanlardan, bir enkaz altinda kalanlardan, yananlardan, yeraltindan...

Ölüme giden yolun asfalt olmasini dilemek ne bileyim yarim kalan bir kitap ya da bir hayat.
Çok karismis ki çoklasmisiz baya
Bu vicdandan kosacak arinmayan.

Biraktim yarinlara bugünlerin tortusunu
4-5 milyon bu sehrin de korkusunu gizler.
O bagimsiz yazarlarda terkeder
Böyle günler...

isçiliktir gözlem!
Yikintilar nesnel abi.
Bu kadar anlatamamaktir özlem, katlanamamak mi silmek?
Üstüme düsen gölgeye alt olucak gerçek hapis olunca görcez.

Çekip gidenler sen saf tutunca ölseler de gitmez.
Uyandirayim artik geçmez bu süregelen sikintilar!
bitmez...

Elbet birgün bahsedicem unutmak istedigim olaylardan
Sonra gitmek isticeksin gözlerin kararcak, aklimiz kariscak
Sonrasinda.

Elbet bende sana içinde bulundugun yalanlardan, bir enkaz altinda kalanlardan, yananlardan, yeraltindan...