Luyện nghe bài hát W Niewielu Slowach

Nie wiem czemu świt tak nagle zbudził to co
W miękkim kocu snów to co jeszcze grało
Nie wiem czemu czas zawraca z tamtych krain
Dotyk ciepłych warg każe odrzucić mi z
Głos codzienności już we mnie znów w ramionach brodę schowam
Dotyk nadziei czy potrafię dzisiaj żyć od nowa
Nie wiem czemu dziś jakby bardziej szara
ten co grał a przecież tak się bardzo starał
Nie wiem czemu jest na tym tylu ludzi
Kto z cos już wie a kto dopiero się obudził

Głos jest już we mnie znów w ramionach głowę chowam
Dotyk nadziei czy jutro żyć od nowa
Za parę lat kiedy dojrzę twoja
Za parę lat w sercu wskażesz szlak
Za co jest wołaniem śmiechem łzą
Odnajdę pejzaż który już nas od siebie nie oddali

Nie wiem czemu noc nie oczu gdy już spały
W kocu snów ujrzały to co chciały
Nie wiem czemu czas nie spycha do tamtych krain
Dotyk ciepłych każe obrócić się z oddali
Głos codzienności jest już we znów w ramionach głowę chowam
Dotyk nadziei czy potrafię jutro żyć od
Za parę lat kiedy twoja twarz
Za parę lat w sercu dobry szlak
Za góra co jest wołaniem łzą
Odnajdę pejzaż który już nas od siebie nie oddali

Za parę lat dojrzę twoja twarz
Za parę lat w sercu wskażesz dobry
Za góra co wołaniem śmiechem łzą
pejzaż który nigdy już nas od siebie nie oddali

Za parę lat kiedy dojrzę twoja
Za lat w sercu wskażesz dobry szlak
Za góra co jest śmiechem łzą
Odnajdę pejzaż który już nas od siebie nie oddali