Luyện nghe bài hát W Niewielu Slowach

Nie wiem świt tak nagle zbudził to co spało
W miękkim kocu zagłuszył to co jeszcze grało
Nie wiem czemu czas kroki z tamtych krain
Dotyk ciepłych każe odrzucić mi z oddali
Głos codzienności jest we mnie znów w ramionach brodę schowam
Dotyk nadziei czy potrafię dzisiaj zacząć od nowa
Nie wiem czemu ulica jakby bardziej szara
Zniknął ten co grał a przecież tak bardzo starał
Nie wiem czemu na tym ekranie tylu ludzi
Kto z nich cos już wie a kto dopiero obudził

Głos codzienności jest już we mnie znów w głowę chowam
Dotyk czy potrafię jutro żyć od nowa
Za parę lat kiedy dojrzę twarz
Za parę lat w sercu wskażesz szlak
Za co jest wołaniem śmiechem łzą
Odnajdę pejzaż który nigdy już nas od siebie nie

Nie wiem czemu noc nie dłuży oczu gdy już
W wielkim kocu snów to co chciały
Nie wiem czemu czas nie spycha do tamtych krain
Dotyk ciepłych warg każe obrócić się z
Głos codzienności jest już we mnie znów w ramionach głowę
Dotyk nadziei czy potrafię jutro żyć od
Za lat kiedy dojrzę twoja twarz
Za lat w sercu wskażesz dobry szlak
Za góra co jest śmiechem łzą
Odnajdę pejzaż który nigdy nas od siebie nie oddali

Za parę lat kiedy dojrzę twarz
Za parę lat w sercu wskażesz dobry
Za góra co wołaniem śmiechem łzą
Odnajdę który nigdy już nas od siebie nie oddali

Za parę lat kiedy twoja twarz
Za parę lat w sercu wskażesz szlak
Za co jest wołaniem śmiechem łzą
Odnajdę pejzaż nigdy już nas od siebie nie oddali