Luyện nghe bài hát W Niewielu Slowach

Nie czemu świt tak nagle zbudził to co spało
W miękkim kocu zagłuszył to co jeszcze grało
Nie wiem czemu czas zawraca kroki z krain
Dotyk ciepłych warg każe odrzucić mi z
Głos jest już we mnie znów w ramionach brodę schowam
Dotyk nadziei czy dzisiaj zacząć żyć od nowa
Nie czemu dziś ulica jakby bardziej szara
Zniknął ten co grał a przecież tak się bardzo
Nie wiem czemu jest na tym ekranie ludzi
Kto z cos już wie a kto dopiero się obudził

Głos codzienności jest już we mnie w ramionach głowę chowam
Dotyk nadziei czy potrafię żyć od nowa
Za parę lat dojrzę twoja twarz
Za lat w sercu wskażesz dobry szlak
Za góra co jest wołaniem łzą
Odnajdę pejzaż który nigdy już nas od nie oddali

Nie wiem czemu noc nie dłuży oczu gdy spały
W wielkim snów ujrzały to co chciały
Nie wiem czemu czas nie mnie do tamtych krain
ciepłych warg każe obrócić się z oddali
Głos codzienności już we mnie znów w ramionach głowę chowam
Dotyk nadziei czy jutro żyć od nowa
Za parę lat kiedy dojrzę twarz
Za parę lat w sercu wskażesz dobry
Za góra co jest śmiechem łzą
Odnajdę pejzaż nigdy już nas od siebie nie oddali

Za parę lat kiedy dojrzę twarz
Za lat w sercu wskażesz dobry szlak
Za góra co jest wołaniem śmiechem
Odnajdę pejzaż który nigdy już nas od siebie nie

Za parę lat kiedy dojrzę twoja
Za lat w sercu wskażesz dobry szlak
Za co jest wołaniem śmiechem łzą
pejzaż który nigdy już nas od siebie nie oddali