Luyện nghe bài hát Unutana Kadar

Konuşup önce
Öğrenmeyi, bilmeyi,
Vazgeçmeden anlatıp durdu birkaç masal

aynı cümle
Aynı ses, kelam edişi
Odaların her yer tutabildiği

İşte bu hikâyeden hiç sıkılmadım
Onlarca eskittim ama hâlâ bu çocuklayım

Evimin içine yağıyor
Renkleri de var keşke olsalar
Ben oyuncaktım o zamanlar
Ve yaşıyorum ta ki unutana

Yılları yenen iki
Bu doldu taştı değil mi?
Geriye kalan herkes gibi ama değerli

örten ifade
Cennetin güler yüzü mi?
Balkonundan mutluluk sarkmış, evi

olabilseydin sen de yetmez anlattığım
Binlerce gün seyrettim ama o sokaktayım