Luyện nghe bài hát 't Wijnglas

's Avonds lezen w'in de
Hoe het die dag aan 't front
Zoveel weer gevallen
Zoveel duizend weer
Zoveel kind'ren vader
moeders zonder kind
En we vragen wanneer toch
Dat gemoord een vindt

Maar des morgens -welk een
w'in het ochtendblad
Dat er een geweest is
In de een of stad

Waar Lloyd George heeft gedronken
Op het welzijn van z'n
Waar de werd gewonnen
Met het wijnglas in de

's Avonds w'in de kranten
een boot getorpedeerd
Zoveel uitgevaren
maar teruggekeerd
Zoveel graan verloren
Zoveel zonder brood
Zoveel vrouwen, kind'ren
bij de hongerdood

Maar des morgens -welk een
Lezen w'in het
Van een en deftig feestmaal
In de een of stad
de "Kaiser" heeft gedronken
Op z'n land
En "den Alten Gott"
Met het wijnglas in de

Elke dag nieuwe ellende
armoe, nieuwe rouw
Elke dag ons vertrouwen
In de mensen weer een
Angstig vragen we hoe nog
Deze duurt
afgezant des duivels
Deze wereld toch

gaan de diplomaten
Naar hun en banket
Satan heeft aan 't der tafel
Zich als neergezet
En hij vult met een grijnslach
tot de rand
Met het bloed der volk'ren
't Willig wijnglas in hun

The
(originally Dutch lyrics by Dirk Witte around 1917/1918)

In the evening we the newspapers
About happenend on the front:
fallen in combat
Thousands wounded.
So children without their father
So many mothers their child.
And we ask when
will the end.

But in the - oh what a joy,
We read the morning
About a banquet in one of the capitals
Where ...* made a
To the of his country.
the war was won
With a in his hand!

In the evening we the newspapers:
Yet ship torpedoed.
So men put to sea
So few but did return.
So many tons of lost
So many without bread.
So women, so many children
Closer to death starvation.

But in the - what a joy,
We read the papers:
Of a rich and stately
In one of the capitals.
Where ...* made a
To his famished
And ...*
With a in his hand!

day new misery,
new poverty, new
Every day our in humankind
a blow.
In fear we ask
How much longer this of war must go on
Which of Satan's
Is governing our

the diplomats set off,
To their and banquet.
Satan put as pourer
At the of the table
Where he fills a grinn,
time to the brim
With the red of mankind
The willing in their hands!

(...*: fill in at choice)