Luyện nghe bài hát 't Wijnglas

's Avonds w'in de kranten
Hoe het die dag aan 't front
Zoveel honderd weer
Zoveel duizend gewond
Zoveel kind'ren zonder
Zoveel moeders kind
En we vragen wanneer eens
Dat een einde vindt

Maar des morgens een vreugde-
Lezen het ochtendblad
Dat er een geweest is
In de een of stad

Waar Lloyd weer heeft gedronken
Op het welzijn van z'n
Waar de oorlog gewonnen
Met het wijnglas in de

's Avonds lezen w'in de
Weer een boot
Zoveel mensen
Zoveel maar
Zoveel graan verloren
Zoveel mensen brood
vrouwen, zoveel kind'ren
Dichter bij de

Maar des morgens -welk een
Lezen het ochtendblad
Van een rijk en feestmaal
In de een of and're
de "Kaiser" heeft gedronken
Op z'n land
En "den Alten Gott"
Met het wijnglas in de

Elke dag brengt ellende
Nieuwe armoe, rouw
dag krijgt ons vertrouwen
In de weer een knauw
vragen we hoe lang nog
Deze duurt
Welke des duivels
Deze wereld bestuurt

Ernstig de diplomaten
hun feestmaal en banket
Satan aan 't hoofd der tafel
Zich als neergezet
En hij daar met een grijnslach
tot de rand
Met het rode bloed der
't wijnglas in hun hand

The
(originally Dutch lyrics by Dirk Witte around 1917/1918)

In the evening we read the
what happenend on the front:
Hundreds fallen in
Thousands wounded.
So many children their father
So mothers without their child.
And we ask when
will the end.

But in the morning - oh a joy,
We read the newspapers:
About a in one of the larger capitals
Where ...* a toast
To the of his country.
the war was won
With a in his hand!

In the we read the newspapers:
Yet ship torpedoed.
So men put to sea
So few but did return.
So tons of grain lost
So many mouths bread.
So many women, so children
Closer to death starvation.

But in the morning - a joy,
We read the papers:
Of a rich and stately
In one of the capitals.
Where ...* made a
To his famished
And ...*
a wineglass in his hand!

day new misery,
new poverty, new
day our trust in humankind
a blow.
In fear we ask
How much longer this rage of war go on
Which of ambassadors
Is our world?

Gravely the set off,
To feast and banquet.
put himself as pourer
At the head of the
Where he with a grinn,
Each time to the
With the red blood of
The willing wineglasses in hands!

(...*: in name at choice)