Luyện nghe bài hát 't Wijnglas

's Avonds lezen de kranten
Hoe het ging die dag aan 't
Zoveel weer gevallen
Zoveel weer gewond
kind'ren zonder vader
Zoveel zonder kind
En we vragen wanneer eens
Dat gemoord een einde

des morgens -welk een vreugde-
Lezen het ochtendblad
Dat er een geweest is
In de een of stad

Lloyd George weer heeft gedronken
Op het welzijn van z'n
de oorlog werd gewonnen
Met het wijnglas in de

's Avonds w'in de kranten
Weer een boot
Zoveel uitgevaren
maar teruggekeerd
Zoveel graan verloren
mensen zonder brood
Zoveel vrouwen, kind'ren
bij de hongerdood

Maar des morgens een vreugde-
Lezen w'in het
Van een en deftig feestmaal
In de een of stad
de "Kaiser" heeft gedronken
Op z'n uitgehongerd
En "den Alten Gott"
Met het wijnglas in de

Elke dag brengt ellende
armoe, nieuwe rouw
Elke dag krijgt ons
In de weer een knauw
Angstig we hoe lang nog
oorlogswaanzin duurt
Welke des duivels
Deze wereld bestuurt

gaan de diplomaten
Naar hun feestmaal en
heeft aan 't hoofd der tafel
Zich als neergezet
En hij vult daar met een
tot de rand
Met het rode bloed der
't Willig wijnglas in hun

The
(originally lyrics written by Dirk Witte around 1917/1918)

In the evening we the newspapers
About what happenend on the
Hundreds in combat
more wounded.
So many children without their
So many mothers without child.
And we ask ourselves
the slaughter end.

But in the morning - oh a joy,
We read the newspapers:
About a in one of the larger capitals
Where ...* made a
To the of his country.
the war was won
With a in his hand!

In the we read the newspapers:
Yet ship torpedoed.
So men put to sea
So few but did return.
So tons of grain lost
So many without bread.
So women, so many children
Closer to death starvation.

But in the - what a joy,
We read the morning
Of a rich and banquet
In one of the capitals.
...* made a toast
To his famished
And ...*
With a in his hand!

day new misery,
new poverty, new
day our trust in humankind
a blow.
In we ask ourselves
How much longer this rage of war go on
Which of Satan's
Is governing our

the diplomats set off,
To feast and banquet.
Satan put himself as
At the of the table
he fills with a grinn,
Each to the brim
the red blood of mankind
The willing in their hands!

(...*: fill in at choice)