Luyện nghe bài hát 't Wijnglas

's Avonds lezen w'in de
Hoe het die dag aan 't front
honderd weer gevallen
Zoveel weer gewond
Zoveel kind'ren vader
Zoveel moeders zonder
En we vragen wanneer eens
Dat gemoord een vindt

Maar des -welk een vreugde-
Lezen w'in het
Dat er een geweest is
In de een of and're

Waar George weer heeft gedronken
Op het welzijn van z'n
Waar de oorlog gewonnen
Met het wijnglas in de

's lezen w'in de kranten
Weer een boot
Zoveel mensen
maar teruggekeerd
Zoveel tonnen verloren
Zoveel mensen zonder
Zoveel vrouwen, zoveel
Dichter bij de

Maar des morgens een vreugde-
w'in het ochtendblad
Van een rijk en feestmaal
In de een of stad
de "Kaiser" heeft gedronken
Op z'n land
En "den Alten Gott"
Met het in de hand

Elke dag brengt ellende
Nieuwe armoe, nieuwe
Elke dag krijgt ons
In de mensen weer een
Angstig vragen we hoe nog
Deze duurt
Welke des duivels
wereld toch bestuurt

Ernstig gaan de
Naar hun feestmaal en
heeft aan 't hoofd der tafel
Zich als neergezet
En hij vult daar met een
Telkenmale tot de
Met het bloed der volk'ren
't Willig in hun hand

The
(originally lyrics written by Dirk Witte around 1917/1918)

In the evening we the newspapers
About what happenend on the
fallen in combat
Thousands wounded.
So many children without their
So many mothers their child.
And we ask when
the slaughter end.

But in the - oh what a joy,
We read the newspapers:
About a banquet in one of the capitals
Where ...* made a
To the of his country.
the war was won
With a in his hand!

In the evening we the newspapers:
Yet ship torpedoed.
So men put to sea
So few but did return.
So tons of grain lost
So many mouths bread.
So many women, so many
Closer to from starvation.

But in the - what a joy,
We read the morning
Of a and stately banquet
In one of the capitals.
Where ...* made a
To his famished
And ...*
With a in his hand!

day new misery,
new poverty, new
day our trust in humankind
a blow.
In fear we ask
How much longer rage of war must go on
of Satan's ambassadors
Is governing our

Gravely the set off,
To their and banquet.
Satan put himself as
At the head of the
he fills with a grinn,
Each to the brim
the red blood of mankind
The willing in their hands!

(...*: in name at choice)