Luyện nghe bài hát Pamiętniku

Yo, tu Leszek. Dobry pamiętniku
Dawno nie pisałem, poczekaj kilka spliffów
Otworzę okno I wygonię na dwór
Tylko ja I Ty, tę noc pół na pół
Mam złą przyjacielu to nie żal
Tak już jest, wiem, psychikę hartowałem jak
zaginiony, jak Graal, iluzja
Dni znikają, świat szybę zza biurka
pamiętniku wiesz, że to nie skarga
To wymiana, litera za tik tak z zegarka
Tatuaż z wypalany lutownicą niech boli
Warszawskie nie krzyczą
I nawet to wzmacnia szkielet
Wzmacnia, ale też w proch cząstkę Ciebie
Za dużo jakbym kąpał się w kwasie
Nie chcę pluć jadem I stalówki w kwasie

Drogi pamiętniku, chwila o rapie
Jedna metafora, panczlajn na tysiąc
Jeśli emeryci są - zróbcie przerwę
Za mało wodzów, za wielu Indian chce na bębnie
na ławce, popij Gatorade'm
Stawiaj znaczki na I połącz słowa z werblem
Rap uczeń, student I
głupek, raper prostak, raper faszysta
Kurwa, pamiętniku, o co
Wiem, maraton jest fajny, ale nie każdy biegać
Nie powinni zejść z drzewa
kłamiesz ziom, od dzisiaj nie każdy może śpiewać
Wkurwiony przebacz
Ale wiesz pamiętniku, że gdy to tak trzeba
Ortodoksja, bo dałbym pokroić za rap
Riposta dla tych, szczają z dumy na rap
Za wiele ego, jakbyśmy nie byli
Mam dość tego, debili świeżością
Mam dość agresji, zamachów na
Na kulturę, główny imperatyw to szacunek
ES Zet A Ce U eN E Ka - nie znasz znaczenia, to ziom w złą grę grasz
Partaczysz, kozaczysz, ja się tym skokom
I rozumiem to - ustawiłem tak wysoko
Za architektów - mało budowniczych
Za mało fanów - otaczają nas krytycy
Za wielu - studenci poszli w las
Za wiele sporów - za mało utworów
Drogi pamiętniku, daj mi jeszcze
To dla mnie ważne, to płynie w mojej żyle
Mówię rapem, myślę
łapię I przelewam je na papier
Taki świat kiedyś wyśniłem
I każde "bla bla", to "bla bla"
Bo gdy Bóg jest ochroniarzem, to oszukasz diabła
Więc po ulicach chodzę jak
Jak miasto, fidelis - zawsze wierny

Miasto, wiesz pamiętniku, ja Cię nad Wisłę
pić, palić, gadać, wspominać, myśleć
To już dni, inny ja, inna Warszawa
Bez niej, nie ona o niej opowiada
Biła się pamiętniku, ja z bliska
To boli, lecz to obowiązek stać I wytrwać
Lekarze - może odejść, różne rzeczy mówią
Może je stracić, bo trwało tak długo, życie
Łapie się ostatnich chwil, gotowa
Lecz widzę, że zamiast iść wolałaby je od nowa
go więc co? Starczy, finisz, meta
Wiem tak jest, ale ból to nie detal
Nie pytaj o nią, kiedyś wyjmę z
Historię o aniołach w czasach
Aniołach z Warszawy, ducha I dumy
Namiętnościach I wierze, kruszyła w proch mury
pamiętniku, przechowuje relikwię
Pamięć o przewodniku po mieście, ojczyźnie
Mówiła myśl, szanuj matkę, spełniaj
Kochaj jak wariat, wal w pysk jeśli trzeba
Podpal świat dla tej - spal w cholerę
Słuchaj serca - dni na nie mamy za wiele
Mógłbym tak długo,
Nie mam słów tyle, nie ma dni tyle, kartek w notatniku
Róż pamiętam, będę tam, słowo
Z nią, bandą gałganów żyjąc morowo
Z biglem, stołeczne Antki z dobrej
Pamiętniku nie ma mowy, nie pan głowy

I tak to działa, to działa
Strzał - padam w gruzy, na rana
Chociaż doświadczenie uczy, pamiętniku
Los kuje, ja czasem się
Czy wstanę kiedy padam
Od pstryczek w nos, od życzliwych rada:
"Będzie dobrze" - weź spierdalaj... weź idź z naiwnym
Git, życie jest, starczy nie
Biorę - dziękuję, I dalej zastanawiam
Ból plus sny na jawie, kombinacja
Aktor tysiąca ról, szatan dziś mnie w atrakcjach
Tysiące słów, na ramieniu
Noc spokoju, pamiętniku, noc I modlitwy
On na skrzydłach, przez razem
Sypiąc słowa wam do snów w marzeń
Doktor Strange ale też super bohater
Wyrzutek, ideowiec, co nagi stoi przed
Yo, tu Parker choć nie Peter, ja tkam sieć z liter, żyję w chmurach to parter
Słowa, czas, barter, pół serio, pół
na pół z bitem, wódka, sok, pół na pół, boom, boom takie życie
Pamiętniku, wiesz wszystko, świat dziwny
nie wierzę, usprawiedliwienia dla naiwnych
Nie kumam, wolno więcej jeśli tylko umiesz
Pierś medali chuja gdy masz pusto w rozumie
13-latka, zamknij pysk, przyjmij
Za z nią można ale chodzić na huśtawki
jej czystość sobą, będzie miała potem
Dreszcze gdy mężczyzna przejdzie obok
Miej świadomość, mówimy o dziecku do
Nie żądam linczu ale idźcie do diabła
Smutna prawda, miłość,
Wysiadam po wybojach moralności jazda!

To nie dla pamiętniku, urodziłem się za mały
Ślepy kaleki, kilo 700 wagi
Może dlatego nie kumam, nie I drażnię
Nie wiem jak się poruszać I mam jedynie
Nie skarżę losu, to nie
Wygrywam, mam trochę sosu, umiem w dostrzec piękno
w to, że serce się nie myli
Nazwij to jak chcesz, wyśmiej, ja wyśmieję twój
to skarb, bez wiary wola jest jedynie potencjałem
Niewypałem, w magazynie
Prawda, wielu się boi, chce się
Też lubię marzenia, nie chcę w złudzenia
się, pracować, bić w stal rozgrzaną
Zanim dom z kamienia, jej ten zbudowany z ramion
Życie - pamiętniku, wciąż fanem
Solo Dolo jak Kid Cudi w zimnym łóżku nad