Luyện nghe bài hát Pamiętniku

Yo, tu Leszek. wieczór pamiętniku
Dawno nie pisałem, poczekaj skręcę spliffów
Otworzę okno I wygonię na dwór
ja I Ty, podzielimy tę noc pół na pół
Mam złą przyjacielu to nie żal
Tak już jest, wiem, psychikę hartowałem jak
zaginiony, jak Graal, iluzja
Dni znikają, świat przez szybę zza
Drogi pamiętniku wiesz, że to nie
To wymiana, litera za tik tak z zegarka
Tatuaż z emocji wypalany niech boli
Warszawskie Antki nie
I nawet jeśli to szkielet
Wzmacnia, ale też spala w proch cząstkę
Za dużo toksyn jakbym kąpał się w
Nie pluć jadem I stalówki maczać w kwasie

Drogi pamiętniku, teraz chwila o
metafora, panczlajn na tysiąc trafień
Jeśli emeryci są zmęczeni - zróbcie
Za mało wodzów, za wielu Indian chce grać na
Usiądź na ławce, popij
Stawiaj znaczki na I połącz słowa z werblem
Rap uczeń, student I
głupek, raper prostak, raper faszysta
Kurwa, pamiętniku, o co
Wiem, maraton jest fajny, ale nie musi biegać
Nie powinni zejść z drzewa
Stuhr kłamiesz ziom, od nie każdy może śpiewać
Wkurwiony przebacz
Ale pamiętniku, że gdy kochasz to tak trzeba
Ortodoksja, bo dałbym się za rap
dla tych, którzy szczają z dumy na rap
Za ego, jakbyśmy nie byli jednością
Mam dość tego, zabijam debili
Mam dość agresji, na wizerunek
Na kulturę, główny imperatyw to szacunek
ES Zet A Ce U eN E Ka - jeśli nie znaczenia, to ziom w złą grę grasz
Partaczysz, kozaczysz, ja przyglądam się tym
I rozumiem to - ustawiłem tak wysoko
Za wielu architektów - budowniczych
Za mało - otaczają nas sami krytycy
Za wielu profesorów - studenci w las
Za wiele sporów - za mało utworów
Drogi pamiętniku, daj mi chwilę
To dla mnie ważne, to w każdej mojej żyle
Mówię rapem, rapem
łapię I przelewam je na papier
Taki świat sobie wyśniłem
I każde "bla bla", to "bla bla"
Bo gdy Bóg jest ochroniarzem, to oszukasz diabła
po ulicach chodzę jak nieśmiertelny
Jak miasto, semper fidelis - wierny

Miasto, wiesz pamiętniku, ja zabiorę Cię nad
pić, palić, gadać, wspominać, myśleć
To już dni, inny ja, inna Warszawa
Bez niej, jeśli nie ona o niej
Biła pamiętniku, ja patrzyłem z bliska
To boli, to obowiązek stać obok I wytrwać
Lekarze mówią - może odejść, różne mówią
Może je stracić, bo trwało tak długo, życie
Łapie ostatnich chwil, jest gotowa
Lecz widzę, że iść wolałaby je przejść od nowa
go więc co? Starczy, finisz, meta
Wiem tak jest, ale ból to nie detal
Nie pytaj o nią, kiedyś z szuflady
Historię o aniołach w zagłady
Aniołach z Warszawy, ducha I dumy
I wierze, która kruszyła w proch mury
Pamięć pamiętniku, przechowuje
Pamięć o przewodniku po mieście, ojczyźnie
myśl, szanuj matkę, spełniaj marzenia
Kochaj życie jak wariat, wal w pysk jeśli
Podpal dla tej jednej - spal w cholerę
Słuchaj serca - dni na ziemi nie za wiele
Mógłbym tak długo,
Nie mam tyle, nie ma dni tyle, tyle kartek w notatniku
Aleja pamiętam, będę tam, słowo
Z nią, bandą małych gałganów żyjąc
Z biglem, stołeczne Antki z dobrej
nie ma mowy, nie zawracaj pan głowy

I tak to działa, wspomnienia to
Strzał - padam w gruzy, na zawsze
Chociaż doświadczenie uczy, pamiętniku
Los kuje, ja się zastanawiam
Czy wstanę kiedy padam
Od losu pstryczek w nos, od rada:
"Będzie dobrze" - weź spierdalaj... weź idź z naiwnym
Git, życie jest, starczy nie
- dziękuję, I dalej się zastanawiam
Ból plus sny na jawie, kombinacja
Aktor tysiąca ról, szatan dziś kąpie w atrakcjach
słów, na ramieniu Dżibril
Noc spokoju, pamiętniku, noc pamięci I
On na skrzydłach, przez razem
Sypiąc słowa wam do w postaci marzeń
Doktor Strange Parias ale też super
Wyrzutek, ideowiec, co stoi przed światem
Yo, tu Parker choć nie Peter, ja tkam sieć z liter, żyję w choć to parter
Słowa, czas, barter, pół serio, żartem
Pół na pół z bitem, wódka, sok, na pół, boom, boom takie życie
Pamiętniku, wiesz wszystko, świat dziwny
nie wierzę, usprawiedliwienia dla naiwnych
Nie kumam, więcej jeśli tylko coś umiesz
Pierś medali chuja gdy masz pusto w rozumie
13-latka, pysk, przyjmij fakty
Za rękę z można ale chodzić na huśtawki
Zatruwasz jej sobą, będzie miała potem
gdy mężczyzna choć przejdzie obok
Miej świadomość, o dziecku do diabła
Nie linczu ale obrońcy idźcie do diabła
Smutna prawda, miłość,
pamiętniku po wybojach moralności jazda!

To nie dla mnie pamiętniku, urodziłem za mały
Ślepy niemal kaleki, kilo 700
dlatego nie kumam, nie pasuję I drażnię
Nie wiem jak się I mam jedynie wyobraźnię
Nie skarżę losu, to nie
Wygrywam, mam trochę sosu, umiem w dostrzec piękno
Wierzę w to, że się nie myli
to jak chcesz, wyśmiej, ja wyśmieję twój pesymizm
Wiara to skarb, bez wola jest jedynie potencjałem
Niewypałem, skarbem w
Prawda, się boi, chce się schować
Też lubię marzenia, nie uciec w złudzenia
się, pracować, bić w stal rozgrzaną
Zanim dom z kamienia, dać jej ten z ramion
Życie - pamiętniku, wciąż fanem
Solo Dolo jak Kid Cudi w zimnym łóżku nad