Luyện nghe bài hát Pamiętniku

Yo, tu Leszek. Dobry pamiętniku
nie pisałem, poczekaj skręcę kilka spliffów
Otworzę okno I wygonię na dwór
ja I Ty, podzielimy tę noc pół na pół
Mam złą przyjacielu to nie żal
Tak już jest, wiem, hartowałem jak stal
zaginiony, jak Graal, iluzja
Dni znikają, świat szybę zza biurka
Drogi wiesz, że to nie skarga
To wymiana, litera za tik tak z zegarka
Tatuaż z emocji wypalany lutownicą boli
Antki nie krzyczą
I nawet jeśli to szkielet
Wzmacnia, ale też spala w proch Ciebie
Za dużo toksyn jakbym kąpał się w
Nie chcę pluć I stalówki maczać w kwasie

Drogi pamiętniku, teraz chwila o
Jedna metafora, na tysiąc trafień
emeryci są zmęczeni - zróbcie przerwę
Za mało wodzów, za wielu Indian chce na bębnie
Usiądź na ławce, popij
Stawiaj na kartce I połącz słowa z werblem
Rap uczeń, I aktywista
Raper głupek, prostak, raper faszysta
Kurwa, pamiętniku, o co
Wiem, maraton fajny, ale nie każdy musi biegać
Nie powinni zejść z drzewa
Stuhr kłamiesz ziom, od dzisiaj nie każdy może
Wkurwiony przebacz
Ale wiesz pamiętniku, że gdy to tak trzeba
Ortodoksja, bo się pokroić za rap
Riposta dla tych, którzy z dumy na rap
Za wiele ego, jakbyśmy nie jednością
Mam dość tego, zabijam świeżością
Mam dość agresji, na wizerunek
Na kulturę, której główny to szacunek
ES Zet A Ce U eN E Ka - jeśli nie znasz znaczenia, to ziom w grę grasz
Partaczysz, kozaczysz, ja się tym skokom
I rozumiem to - ustawiłem tak wysoko
Za architektów - mało budowniczych
Za mało - otaczają nas sami krytycy
Za profesorów - studenci poszli w las
Za wiele - za mało dobrych utworów
pamiętniku, daj mi jeszcze chwilę
To dla ważne, to płynie w każdej mojej żyle
Mówię rapem, myślę
Myśli I przelewam je na papier
Taki świat sobie wyśniłem
I "bla bla", to tylko "bla bla"
Bo gdy Bóg jest Twoim ochroniarzem, to oszukasz
Więc po ulicach jak nieśmiertelny
Jak miasto, semper - zawsze wierny

Miasto, wiesz pamiętniku, ja Cię nad Wisłę
Będziemy pić, palić, gadać, wspominać,
To już inne dni, ja, inna Warszawa
Bez niej, jeśli nie ona o niej
Biła pamiętniku, ja patrzyłem z bliska
To boli, lecz to obowiązek stać I wytrwać
Lekarze mówią - może odejść, różne rzeczy
Może je stracić, bo trwało tak długo, życie
Łapie ostatnich chwil, jest gotowa
widzę, że zamiast iść wolałaby je przejść od nowa
Użyła go co? Starczy, finisz, meta
pamiętniku tak jest, ale ból to nie detal
Nie pytaj o nią, kiedyś z szuflady
Historię o w czasach zagłady
z Warszawy, sile ducha I dumy
Namiętnościach I wierze, która kruszyła w proch
Pamięć pamiętniku, przechowuje
o przewodniku po mieście, małej ojczyźnie
Mówiła myśl, matkę, spełniaj marzenia
Kochaj jak wariat, wal w pysk jeśli trzeba
Podpal świat dla tej - spal w cholerę
Słuchaj - dni na ziemi nie mamy za wiele
tak długo, pamiętniku
Nie mam słów tyle, nie ma dni tyle, tyle kartek w
Aleja Róż pamiętam, będę tam,
Z nią, bandą gałganów żyjąc morowo
Z biglem, stołeczne Antki z szkoły
nie ma mowy, nie zawracaj pan głowy

I tak to działa, to działa
Strzał - padam w gruzy, na zawsze
Chociaż doświadczenie uczy, pamiętniku
Los kuje, ja czasem zastanawiam
Czy kiedy znów padam
Od losu pstryczek w nos, od życzliwych
"Będzie dobrze" - weź spierdalaj... weź idź z naiwnym
Git, życie jest, starczy nie
- dziękuję, I dalej się zastanawiam
Ból sny na jawie, dziwna kombinacja
Aktor ról, szatan dziś kąpie mnie w atrakcjach
Tysiące słów, na Dżibril
Noc spokoju, pamiętniku, noc pamięci I
On na skrzydłach, przez razem
Sypiąc słowa wam do w postaci marzeń
Doktor Strange Parias ale też bohater
Wyrzutek, ideowiec, co stoi przed światem
Yo, tu Parker choć nie Peter, ja tkam sieć z liter, żyję w chmurach choć to
Słowa, czas, barter, pół serio, żartem
Pół na pół z bitem, wódka, sok, pół na pół, boom, boom takie
Pamiętniku, wiesz wszystko, jest dziwny
nie wierzę, usprawiedliwienia dla naiwnych
Nie kumam, wolno więcej jeśli tylko coś
Pierś medali chuja warta gdy masz pusto w
13-latka, pysk, przyjmij fakty
Za rękę z nią ale chodzić na huśtawki
Zatruwasz jej czystość sobą, będzie potem
Dreszcze gdy choć przejdzie obok
Miej świadomość, mówimy o dziecku do
Nie linczu ale obrońcy idźcie do diabła
prawda, miłość, propaganda
Wysiadam po wybojach moralności jazda!

To nie dla mnie pamiętniku, się za mały
Ślepy niemal kaleki, kilo 700
Może dlatego nie kumam, nie I drażnię
Nie wiem jak się I mam jedynie wyobraźnię
Nie skarżę losu, to nie
Wygrywam, mam sosu, umiem w chwili dostrzec piękno
w to, że serce się nie myli
Nazwij to jak chcesz, wyśmiej, ja wyśmieję pesymizm
Wiara to skarb, bez wola jest jedynie potencjałem
Niewypałem, skarbem w
Prawda, wielu się boi, się schować
Też lubię marzenia, nie chcę w złudzenia
Zmieniać się, pracować, bić w rozgrzaną
Zanim dom z kamienia, dać jej ten zbudowany z
Życie - pamiętniku, wciąż jestem
Solo jak Kid Cudi w zimnym łóżku nad ranem