Luyện nghe bài hát OL

(×2)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça kuyulardan
Kalkıp gittim güneşe
"OL, OL"

Tek renk, sigaram, dört
Hep boşluk hep duman
Bana "Vazgeç!" kaç defa
Bu, varoluşla tek bağ
Her kopardı
Her gecenin sonu bir
Ben konuştu etraf
Dert etmedim ki tutulan söz mü Yok
Tüm yırtıp at
Tüm adı intikam
Pencereden sarkan zaman
Ve yalanla eriyip kar
Her aynada yine aynı korku
Gam kurşunlara dizdi boğup
Ama ölüm artık pek ki
Tek yaşamak, teslim olup
Ben sandım ki bulut bağladı
ayaklarıma bağlı bi' kaya, dayan buna
Peşinde ok sen durduğun an sırtına saplanır hayat
Sök, çıkar koş yine
Ben neresinden kaçsam hayat
Hiç "giderim" demedim bu cayıp canımdan olmadan!
Gittin, yol sormadın ki geri bu duman beni boğmadan
Bilmem kime derdim bana seslenen bu sayfalar olmadan
"Her şeye rağmen dayan" dedin bana hiç korkmadan
tek çarem geri tırmanmak daha çok yere yığılıp kalmadan

(×2)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
Kalkıp içimdeki güneşe
"OL, OL"

Şehir devrilirken huysuzluk sırtıma kök salar yine
Bir ayıp gibi doğarken aynı çirkin şarkıyı besteler yine
Ama yeminle taşları kır'ıcam beni ne kadar dibe tıksalar bile
Yalnız sana şu sayfalarımı yırtıp yaksalar bile
Zaman dar, hadi kanatlan kelimeler kilitse anahtar
Korkma başımı yere bırakmam ki delseler de 7 taraftan
Ona neyi ararsan kalk, bak sana bağırıyor gökyüzü
Niye hiç gözün? Sadece korkmak dibe bağlıyor herkesi
Biri sormuyor "nerdesin?" bekleme yol mu yok gelmesin
Biri sormuyor "nerdesin?" ölümün ertesine kaldı çaresiz
olmuyor, gelmesin
Her neyse lekesizce yaşa, sen yine de
"Ver" deme de koş al bile başa
Dene, çünkü dursa bile kaçar
Bilen olmuyor,
Çöz dilini ne fark eder?
Nerede doğmuş nerede büyür ki
An ve çark eder
Şavaş bitmez kaybeder; kimi vicdanını, kimi aklını
Kimi kaçtı gitti, saklanır
Sen ayakta kal katlanıp

(×3)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
Kalkıp gittim güneşe
"OL, OL"