Luyện nghe bài hát OL

(×2)
Yukarı yukarı
kuyulardan yukarı
Kalkıp içimdeki güneşe
"OL, OL"

Tek renk, sigaram, dört
Hep boşluk hep duman
Bana "Vazgeç!" kaç defa
Bu, varoluşla tek bağ
Her dokunan
Her gecenin sonu bir
Ben sustum konuştu
Dert etmedim ki tutulan mü var? Yok
düşleri yırtıp at
Tüm sokakların adı
Pencereden sarkan zaman
Ve yalanla eriyip kar
Her sabah aynada yine aynı
Gam beni dizdi boğup
Ama artık pek yormuyor ki
Tek yaşamak, teslim olup
Ben sandım ki bulut Ay'a
ayaklarıma bağlı bi' kaya, dayan buna
Peşinde ok gibi sen durduğun an sırtına hayat
Sök, çıkar şimdi yine
Ben kaçsam yakalar hayat
Hiç "giderim" bu kavgadan cayıp canımdan olmadan!
Gittin, yol sormadın ki geri bu duman beni boğmadan
Bilmem kime derdim derdimi bana seslenen bu olmadan
"Her şeye rağmen dayan" dedin bana üstelik hiç
Şimdi tek çarem geri tırmanmak daha çok yere yığılıp

(×2)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
Kalkıp gittim güneşe
"OL, OL"

Şehir devrilirken huysuzluk sırtıma kök salar yine
Bir ayıp gibi doğarken gün çirkin şarkıyı besteler yine
Ama yeminle tüm taşları kır'ıcam beni ne dibe tıksalar bile
Yalnız sana seslenen şu sayfalarımı yırtıp bile
Zaman dar, hadi kanatlan kelimeler müzik anahtar
Korkma başımı yere ki beni delseler de 7 taraftan
Ona neyi ararsan kalk, bak sana bağırıyor gökyüzü
Niye görmüyor hiç gözün? Sadece dibe bağlıyor herkesi
Biri sormuyor "nerdesin?" bekleme yol mu yok gelmesin
Biri sormuyor "nerdesin?" ölümün ertesine kaldı gülmek
Gelen olmuyor,
Her lekesizce yaşa, sen yine de başar
"Ver" deme de koş al bile başa
Dene, zaman dursa bile kaçar
olmuyor, bilmesin
Çöz vazgeçme ne fark eder?
Nerede doğmuş nerede ki insan?
An gelir ve çark
Şavaş bitmez herkes kaybeder; vicdanını, kimi aklını
kaçtı gitti, kimi saklanır
Sen ayakta kal katlanıp

(×3)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça kuyulardan
Kalkıp gittim güneşe
"OL, OL"