Luyện nghe bài hát OL

(×2)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
gittim içimdeki güneşe
"OL, OL"

Tek renk, sigaram, dört
Hep boşluk hep duman
Bana "Vazgeç!" dediniz defa
Bu, varoluşla tek bağ
Her kopardı
Her gecenin bir beddua
Ben sustum etraf
Dert etmedim ki tutulan mü var? Yok
Tüm yırtıp at
Tüm sokakların intikam
sarkan zaman gibiydi
Ve yalanla gitti kar
Her sabah yine aynı korku
Gam beni kurşunlara dizdi
Ama ölüm artık pek ki
Tek yaşamak, teslim olup
Ben sandım ki bulut Ay'a
Dert ayaklarıma bağlı bi' kaya, buna
ok gibi sen durduğun an sırtına saplanır hayat
Sök, şimdi koş yine
Ben neresinden kaçsam hayat
Hiç "giderim" demedim bu cayıp canımdan olmadan!
Gittin, yol sormadın ki geri dön bu duman boğmadan
Bilmem kime derdim bana seslenen bu sayfalar olmadan
"Her şeye rağmen dayan" dedin üstelik hiç korkmadan
Şimdi tek çarem geri daha çok yere yığılıp kalmadan

(×2)
yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
gittim içimdeki güneşe
"OL, OL"

Şehir üstüme devrilirken huysuzluk sırtıma kök salar
Bir gibi doğarken gün aynı çirkin şarkıyı besteler yine
Ama yeminle tüm taşları beni ne kadar dibe tıksalar bile
Yalnız sana seslenen şu yırtıp yaksalar bile
dar, hadi kanatlan kelimeler kilitse müzik anahtar
Korkma başımı bırakmam ki beni delseler de 7 taraftan
Ona varacaksın neyi ararsan kalk, bak bağırıyor gökyüzü
Niye görmüyor hiç gözün? korkmak dibe bağlıyor herkesi
Biri sormuyor "nerdesin?" bekleme yol mu yok gelmesin
Biri sormuyor "nerdesin?" ölümün ertesine kaldı gülmek
Gelen olmuyor,
Her neyse lekesizce yaşa, sen yine de
"Ver" deme de koş al bile başa
Dene, çünkü zaman dursa bile
olmuyor, bilmesin
Çöz vazgeçme ne fark eder?
doğmuş nerede büyür ki insan?
An gelir ve çark
Şavaş bitmez herkes kaybeder; kimi vicdanını, kimi
Kimi kaçtı gitti, saklanır
Sen kal buna katlanıp

(×3)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
Kalkıp içimdeki güneşe
"OL, OL"