Luyện nghe bài hát OL

(×2)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
Kalkıp gittim güneşe
"OL, OL"

Tek renk, sigaram, dört
Hep boşluk tavanda hep
"Vazgeç!" dediniz kaç defa
Bu, varoluşla tek bağ
Her kopardı
Her gecenin sonu bir
Ben sustum konuştu
Dert etmedim ki söz mü var? Yok
Tüm yırtıp at
sokakların adı intikam
Pencereden zaman gibiydi
Ve yalanla gitti kar
Her sabah aynada yine aynı
Gam beni kurşunlara dizdi
Ama artık pek yormuyor ki
Tek korkum yaşamak, teslim
Ben sandım ki bulut bağladı
Dert ayaklarıma bağlı bi' kaya, buna
Peşinde ok gibi sen an sırtına saplanır hayat
Sök, şimdi koş yine
Ben kaçsam yakalar hayat
Hiç "giderim" bu kavgadan cayıp canımdan olmadan!
Gittin, yol sormadın ki geri dön bu beni boğmadan
Bilmem kime derdim derdimi bana seslenen bu olmadan
"Her şeye rağmen dayan" dedin bana üstelik hiç
Şimdi tek çarem geri tırmanmak daha çok yığılıp kalmadan

(×2)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
Kalkıp gittim içimdeki
"OL, OL"

Şehir üstüme devrilirken huysuzluk sırtıma salar yine
Bir ayıp gibi doğarken gün aynı çirkin şarkıyı yine
Ama yeminle tüm kır'ıcam beni ne kadar dibe tıksalar bile
Yalnız sana şu sayfalarımı yırtıp yaksalar bile
Zaman dar, hadi kanatlan kelimeler müzik anahtar
Korkma yere bırakmam ki beni delseler de 7 taraftan
Ona varacaksın neyi ararsan kalk, bak sana bağırıyor
Niye görmüyor hiç gözün? korkmak dibe bağlıyor herkesi
Biri sormuyor "nerdesin?" bekleme yol mu yok gelmesin
Biri sormuyor "nerdesin?" ölümün kaldı gülmek çaresiz
olmuyor, gelmesin
Her neyse lekesizce yaşa, sen yine de
"Ver" deme de koş al bile başa
Dene, çünkü zaman dursa bile
Bilen olmuyor,
Çöz dilini vazgeçme ne eder?
Nerede doğmuş nerede ki insan?
An gelir ve eder
Şavaş bitmez kaybeder; kimi vicdanını, kimi aklını
kaçtı gitti, kimi saklanır
Sen ayakta kal katlanıp

(×3)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
gittim içimdeki güneşe
"OL, OL"