Luyện nghe bài hát OL

(×2)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça kuyulardan
Kalkıp içimdeki güneşe
"OL, OL"

Tek renk, sigaram, dört
Hep boşluk hep duman
"Vazgeç!" dediniz kaç defa
Bu, aramdaki tek bağ
Her dokunan
Her gecenin bir beddua
Ben konuştu etraf
etmedim ki tutulan söz mü var? Yok
Tüm yırtıp at
Tüm sokakların intikam
Pencereden zaman gibiydi
Ve yalanla gitti kar
Her sabah aynada yine aynı
Gam beni kurşunlara dizdi
Ama ölüm pek yormuyor ki
Tek korkum yaşamak, teslim
Ben sandım ki bağladı Ay'a
Dert ayaklarıma bi' kaya, dayan buna
Peşinde ok sen durduğun an sırtına saplanır hayat
Sök, çıkar şimdi koş
Ben kaçsam yakalar hayat
Hiç "giderim" demedim bu kavgadan canımdan olmadan!
Gittin, yol ki geri dön bu duman beni boğmadan
Bilmem kime derdim bana seslenen bu sayfalar olmadan
"Her şeye dayan" dedin bana üstelik hiç korkmadan
Şimdi tek çarem geri daha çok yere yığılıp kalmadan

(×2)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça kuyulardan
Kalkıp gittim güneşe
"OL, OL"

Şehir üstüme huysuzluk sırtıma kök salar yine
Bir gibi doğarken gün aynı çirkin şarkıyı besteler yine
Ama yeminle tüm taşları kır'ıcam beni ne kadar dibe tıksalar
Yalnız seslenen şu sayfalarımı yırtıp yaksalar bile
Zaman dar, hadi kanatlan kelimeler kilitse müzik
Korkma başımı yere bırakmam ki beni delseler de 7
Ona varacaksın neyi ararsan kalk, bak sana gökyüzü
Niye hiç gözün? Sadece korkmak dibe bağlıyor herkesi
Biri sormuyor "nerdesin?" yürü yol mu yok gelmesin
Biri "nerdesin?" ölümün ertesine kaldı gülmek çaresiz
olmuyor, gelmesin
Her lekesizce yaşa, sen yine de başar
"Ver" deme de koş al sarsa başa
Dene, çünkü zaman bile kaçar
Bilen olmuyor,
dilini vazgeçme ne fark eder?
Nerede doğmuş nerede büyür ki
An gelir ve çark
Şavaş bitmez herkes kaybeder; kimi vicdanını, kimi
Kimi kaçtı gitti, kimi
Sen ayakta kal katlanıp

(×3)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça kuyulardan
gittim içimdeki güneşe
"OL, OL"