Luyện nghe bài hát OL

(×2)
Yukarı yukarı
Tırmandıkça kuyulardan
Kalkıp gittim güneşe
"OL, OL"

Tek renk, sigaram, dört
Hep tavanda hep duman
"Vazgeç!" dediniz kaç defa
Bu, aramdaki tek bağ
Her kopardı
Her gecenin sonu bir
Ben konuştu etraf
Dert ki tutulan söz mü var? Yok
düşleri yırtıp at
Tüm sokakların adı
Pencereden sarkan gibiydi
Ve yalanla eriyip kar
Her sabah aynada yine aynı
Gam kurşunlara dizdi boğup
Ama ölüm pek yormuyor ki
Tek korkum yaşamak, teslim
Ben sandım ki bulut Ay'a
Dert ayaklarıma bi' kaya, dayan buna
Peşinde ok gibi sen durduğun an sırtına saplanır
Sök, çıkar koş yine
Ben neresinden kaçsam yakalar
"giderim" demedim bu kavgadan cayıp canımdan olmadan!
Gittin, yol sormadın ki geri dön bu duman boğmadan
Bilmem kime derdim derdimi seslenen bu sayfalar olmadan
"Her şeye rağmen dayan" dedin bana üstelik korkmadan
Şimdi tek çarem geri daha çok yere yığılıp kalmadan

(×2)
yukarı yukarı
Tırmandıkça kuyulardan
Kalkıp içimdeki güneşe
"OL, OL"

Şehir üstüme devrilirken huysuzluk kök salar yine
Bir ayıp gibi doğarken aynı çirkin şarkıyı besteler yine
Ama yeminle tüm taşları kır'ıcam beni ne kadar tıksalar bile
Yalnız sana seslenen şu sayfalarımı yırtıp bile
Zaman dar, kanatlan kelimeler kilitse müzik anahtar
Korkma yere bırakmam ki beni delseler de 7 taraftan
Ona varacaksın neyi ararsan kalk, bak sana gökyüzü
Niye görmüyor hiç Sadece korkmak dibe bağlıyor herkesi
sormuyor "nerdesin?" yürü bekleme yol mu yok gelmesin
Biri sormuyor "nerdesin?" ölümün ertesine kaldı çaresiz
olmuyor, gelmesin
Her neyse yaşa, sen yine de başar
"Ver" deme de koş al sarsa bile
Dene, çünkü zaman dursa kaçar
olmuyor, bilmesin
Çöz dilini vazgeçme ne fark
Nerede doğmuş büyür ki insan?
An gelir ve eder
Şavaş bitmez herkes kaybeder; kimi vicdanını, kimi
Kimi kaçtı gitti, saklanır
Sen ayakta kal buna

(×3)
yukarı yukarı
Tırmandıkça yukarı
Kalkıp gittim içimdeki
"OL, OL"