Luyện nghe bài hát Med-Cezir

Şair isteyen bir gezgin
Yaşama hevesi bir bezgin
Bezirganın gideni zengin
kalmamış ki kiminin engin
Denizde lodosa bir gemicinin
Yaşamı hep çetin, de sınırı var beyim
mutluluğu bir resim, kimisininki dört mevsim
Kelebeğin ömrüne bir geleceğin

Getirecek nedir ki? Bilemedim
Vay haline elenenin
Hayata başlayan bu insanoğlu gördü geleceği
Bir dilim ekmeğin bedelinin de alınacak olması gibi

Düşünenin, düşenin de dostu olmamış ki batanın
de belli değil ittifak da, mutlak mücadele kazanmak, zafere koşmak
Yenilince ağlamak, için hile yapmak
Her sonuçta pay dünya kuralı olmuş

Taştan bozma hep kanla dolmuş

kırdılar uçamadım anne
Savaşa koşturdum
Kalbini açamayan herkesin
Eğriyi ben soktum
Sonbaharda dökülen
İlkbaharda geldim ben
Aileme dostuma olsun
bir rengim ben

Kanadımı kırdılar uçamadım
Savaşa soktular
Kalbini açamayan herkesin

Eğriyi doğruyu ben
Sonbaharda yapraktım
geri geldim ben
Aileme selamlar olsun

Yağmur güneşim ben

yolculuk beyinde meşgul edebilir
Fakat olmaz
Zararı yoktur olmadığı gibi
Benliğinde kaybedilen her
kaybedilen her şey
Hesap masasında yalnızken
aç kalbini, gir topluma
Göster haydi ve "Buradayim" de!

kaybetme, yürüme geriye dönme
Bak ve ileriye
Hisset deliğe düşme, dönme
Karaya boyanan adamın ilmeği de geçiren cellata

Bi çare lanet, hayalet dek
Beklemek mi gerek
Çarkı dönmemiş ki gözünün yaşına baksın
Gözümün yaşını
Kanımı canımı alsın canımı yakmasın
Azap gönüllere, kül olan tüm kalplere yağmur yağsın
Kalp dağlayan tüm eller kalpleriyle
karalayanlar yansın

Kanadımı uçamadım anne
Savaşa soktular
açamayan herkesin aklına
Eğriyi ben soktum
dökülen yapraktım
İlkbaharda geri ben
Aileme selamlar olsun
Gökkuşağındaki bir ben

Kanadımı kırdılar anne
Savaşa soktular
Kalbini açamayan herkesin
Eğriyi ben soktum
Sonbaharda yapraktım
İlkbaharda geri ben
Aileme selamlar olsun
Yağmur güneşim ben

boş durmaktan iyidir
Boş durmak boş yararlı
Hoş tutmak gönlü yaş tutmaktan çok
Yaşlanmak her yaprağın arkasından ağlamak gibidir
Hayat hele emeklilik seçim değildir
Kadere yazgıdır
Hayat bir çizgi, narin bir çalgıdır
Yüzlerce emek veren insanın
Hasat zamanı tohumlara mıdır?
Her güne umutlarla açılan gözler
Yalanlarla gözler
aldatılan gözler
Bir güzel güler
Akıtılan her damla ter yok oluşu
Negatif art niyetli değillerse
Eğer bu böyle devam
Dilediğim her olmuyor
Çabalar bazen çok
Nargilenin dumanına benzer
beni zehirler ve uçup gider
Kafileler gibidir
Bazen seni seyreder
kendine paha biçmiş
Ben de karşılıksız bir
dostluktan yana
Ama
Anneme niçin böyle?
Ama o da ağlıyor

Kanadımı uçamadım anne
Savaşa soktular
Kalbini açamayan herkesin
Eğriyi doğruyu ben
Sonbaharda yapraktım
İlkbaharda geldim ben
dostuma selamlar olsun
Gökkuşağındaki bir ben

Kanadımı kırdılar uçamadım
Savaşa koşturdum
açamayan herkesin aklına
Eğriyi ben soktum
dökülen yapraktım
İlkbaharda geldim ben
dostuma selamlar olsun
Yağmur güneşim ben

Kanadımı kırdılar uçamadım
soktular koşturdum
Kalbini herkesin aklına
Eğriyi ben soktum
Sonbaharda yapraktım
İlkbaharda geldim ben
Aileme selamlar olsun
bir rengim ben

Kanadımı kırdılar uçamadım
soktular koşturdum
Kalbini açamayan herkesin
doğruyu ben soktum
Sonbaharda dökülen
İlkbaharda geri ben
dostuma selamlar ...