Luyện nghe bài hát Med-Cezir

Şair olmak isteyen bir
Yaşama hevesi bir bezgin
Bezirganın gideni zengin
Rengi ki kiminin engin
Denizde lodosa bir gemicinin
hep çetin, metanetin de sınırı var beyim
Kimisinin bir resim, kimisininki dört mevsim
Kelebeğin ömrüne bir geleceğin

hediyesi nedir ki? Bilemedim
Vay haline elekte
Hayata ağlamaklı başlayan bu gördü geleceği
Bir dilim ekmeğin sonunda de alınacak olması gibi

Düşünenin, düşenin de dostu olmamış ki batanın
de belli değil ittifak da, mutlak mücadele kazanmak, zafere koşmak
Yenilince ağlamak, yenmek için yapmak
Her sonuçta pay kapmak dünya kuralı

Taştan bozma kalplerse hep dolmuş

kırdılar uçamadım anne
Savaşa koşturdum
Kalbini açamayan herkesin
Eğriyi ben soktum
Sonbaharda yapraktım
İlkbaharda geldim ben
dostuma selamlar olsun
Gökkuşağındaki bir ben

Kanadımı kırdılar uçamadım
Savaşa koşturdum
Kalbini açamayan herkesin

doğruyu ben soktum
Sonbaharda yapraktım
İlkbaharda geri ben
Aileme selamlar olsun

sonrası güneşim ben

Zamanda beyinde meşgul edebilir
Fakat olmaz
Zararı yoktur olmadığı gibi
Benliğinde kaybedilen her
Benliğinde her şey
masasında olabilir yalnızken
Utanma aç kalbini, gir
Göster haydi ve "Buradayim" de!

Savaşı kaybetme, yürüme geriye
Bak ve ilerle
Hisset deliğe düşme, deliye
Karaya boyanan adamın boynuna ilmeği de geçiren

Bi çare lanet, olana dek
Beklemek mi acep?
Çarkı dönmemiş ki feleğin gözünün yaşına
yaşını alsın
Kanımı canımı alsın ancak yakmasın
çeken gönüllere, kül olan tüm kalplere yağmur yağsın
Kalp tüm eller kalpleriyle dağlansın
Kalp yansın

kırdılar uçamadım anne
Savaşa soktular
Kalbini açamayan aklına
Eğriyi ben soktum
dökülen yapraktım
İlkbaharda geri ben
Aileme selamlar olsun
Gökkuşağındaki bir ben

Kanadımı kırdılar anne
Savaşa soktular
Kalbini açamayan herkesin
doğruyu ben soktum
Sonbaharda dökülen
İlkbaharda geri ben
dostuma selamlar olsun
Yağmur güneşim ben

boş durmaktan iyidir
Boş boş koşmaktan yararlı
tutmak gönlü yaş tutmaktan çok zormuş
Yaşlanmak her dökülen yaprağın arkasından ağlamak
denen hele emeklilik seçim değildir
Kadere yazgıdır
ince bir çizgi, narin bir çalgıdır
Yüzlerce yıl emek insanın
Hasat zamanı tohumlara mıdır?
Her güne yeni açılan gözler
ağlatılan gözler
Dolanlarla gözler
Bir sözle güler
Akıtılan her damla ter yok oluşu
değillerse art niyetli değillerse
Eğer bu devam eder
Dilediğim her şey
Çabalar bazen nafile
Nargilenin benzer hayallerim
Sadece beni zehirler ve gider
Kafileler gibidir
Bazen seni giderler
Herkes paha biçmiş
Ben de karşılıksız bir
Emeklerim dostluktan
Ama
Anneme sordum böyle?
Ama baktım o da

Kanadımı kırdılar uçamadım
Savaşa soktular
açamayan herkesin aklına
Eğriyi doğruyu ben
dökülen yapraktım
İlkbaharda geldim ben
Aileme dostuma olsun
bir rengim ben

Kanadımı kırdılar uçamadım
soktular koşturdum
Kalbini açamayan herkesin
Eğriyi doğruyu ben
dökülen yapraktım
İlkbaharda geri ben
dostuma selamlar olsun
Yağmur güneşim ben

Kanadımı kırdılar anne
Savaşa koşturdum
Kalbini herkesin aklına
doğruyu ben soktum
Sonbaharda yapraktım
İlkbaharda geri ben
Aileme selamlar olsun
Gökkuşağındaki bir ben

Kanadımı kırdılar uçamadım
Savaşa koşturdum
Kalbini açamayan herkesin
Eğriyi doğruyu ben
Sonbaharda yapraktım
İlkbaharda geldim ben
Aileme dostuma ...