Luyện nghe bài hát Mannen i Ausa

Yst utpå yttersia av bodde to feskarbrør
dem hadde en hjelpar i båten han va blind men og før
en dag dem dregde garnan sine utaførr
hørte han, den mann, nokka tungt som dumpa ombord

det va et lik dem fådd, med sødvest og støvla på
men brørn sa at det va en kobbe sånn at han ikkje sku
så rodde dem inn med fangsten sin tel ei som heite Ausa
og han, den døe mann, mella storstein og kvasse knausa
så skar dem uta mennskekjøtt og hekta på kver en krok
og havet som rett førr va stilt og dødt no i en hemmelsk kok
no hadde dem agn tel hjuksa og stang frå morra tel på kveld
beit, nappa og sleit, og snart så hång han på hjell

neste kveld satt dem på og spanderte tel krana va tom
men om korsen va kommen dit ville dem ikkje prate om
men bygdefolket spurte og grov, ga ikkje den blinde
han kveskra at "kom i morra natt tel så kan dokker se"

neste natt i ausa låg bygda og såg
et syn: at kroka bei sett i kjøttet på han som der låg
då storma dem fram med og ljå, lot brørn i båten sin gå
dem fast, drog båten med hast opp i lia og tente på

hu hei se en vei
tungsjyen maule og male, mannen i betale

i Bleiklia står tia stille, der vil ikkje gro
og fesken som brørn hadde hengt bei sur og som jord
på yttersia, yst på Senja, søng vind og vêr
om brødre to som tel Helvete dro på grunn av en blind