Luyện nghe bài hát Mannen i Ausa

Yst utpå yttersia av bodde to feskarbrør
dem hadde en hjelpar i han va blind men våken og før
en dag dem garnan sine utaførr Gryllefjorn
hørte han, den blinde mann, tungt som dumpa ombord

det va et lik dem hadde fådd, med og støvla på
men sa at det va en kobbe sånn at han ikkje sku førrstå
så rodde dem inn med sin tel ei hula som heite Ausa
og gjømte han, den døe mann, storstein og kvasse knausa
så skar dem betta uta mennskekjøtt og hekta på en krok
og havet som førr va stilt og dødt stod no i en hemmelsk kok
no hadde dem agn tel hjuksa og stang frå morra tel seint på
fesken beit, nappa og sleit, og snart så hång han på

neste kveld satt dem på og spanderte tel krana va tom
men om korsen løkka va kommen dit ville dem prate om
men bygdefolket spurte og grov, ga ikkje den blinde
han kveskra at "kom i morra natt tel ausa så kan se"

neste natt i låg heile bygda og såg
et syn: at kroka bei sett i kjøttet på han som der låg
då storma dem med økse og ljå, lot brørn i båten sin gå
batt dem fast, båten med hast opp i lia og tente på

hu hei se en vei
tungsjyen og male, mannen i Ausa betale

i Bleiklia tia stille, der vil ikkje gresset gro
og fesken som brørn hengt bei sur og svart som jord
på yttersia, yst på Senja, søng både vind og
om to som tel Helvete dro på grunn av en blind passasjer