Luyện nghe bài hát Mannen i Ausa

Yst utpå yttersia av Senja bodde to
dem hadde en hjelpar i han va blind men våken og før
en dag dem dregde garnan sine Gryllefjorn
hørte han, den blinde mann, nokka som dumpa ombord

det va et lik dem fådd, med sødvest og støvla på
men brørn sa at det va en kobbe sånn at han sku førrstå
så rodde dem inn med fangsten sin tel ei hula som Ausa
og gjømte han, den døe mann, storstein og kvasse knausa
så skar dem betta uta mennskekjøtt og hekta på en krok
og havet som rett førr va og dødt stod no i en hemmelsk kok
no dem agn tel hjuksa og stang frå morra tel seint på kveld
fesken beit, nappa og sleit, og så hång han på hjell

neste kveld satt dem på kroa og tel krana va tom
men om korsen va kommen dit ville dem ikkje prate om
men bygdefolket og grov, ga ikkje den blinde fred
han kveskra at "kom i morra natt tel så kan dokker se"

natt i ausa låg heile bygda og såg
et frøktelig syn: at kroka bei sett i på han som der låg
då storma dem fram med og ljå, lot brørn i båten sin gå
batt dem fast, drog med hast opp i lia og tente på

hu hei se en vei
tungsjyen maule og male, mannen i Ausa

i Bleiklia tia stille, der vil ikkje gresset gro
og fesken som brørn hadde hengt bei sur og svart som
på yttersia, yst på Senja, søng både vind og
om to som tel Helvete dro på grunn av en blind passasjer