Luyện nghe bài hát Mannen i Ausa

Yst utpå av Senja bodde to feskarbrør
dem hadde en hjelpar i båten han va blind men våken og
en dag dem dregde garnan utaførr Gryllefjorn
hørte han, den blinde mann, nokka tungt som dumpa

det va et lik dem hadde fådd, med sødvest og på
men sa at det va en kobbe sånn at han ikkje sku førrstå
så rodde dem inn med fangsten sin tel ei hula som heite
og han, den døe mann, mella storstein og kvasse knausa
så skar dem betta uta mennskekjøtt og hekta på kver en
og som rett førr va stilt og dødt stod no i en hemmelsk kok
no hadde dem agn tel hjuksa og frå morra tel seint på kveld
fesken beit, nappa og sleit, og snart så han på hjell

neste kveld satt dem på kroa og tel krana va tom
men om korsen va kommen dit ville dem ikkje prate om
men bygdefolket spurte og grov, ga den blinde fred
han kveskra at "kom i morra natt tel ausa så kan se"

natt i ausa låg heile bygda og såg
et frøktelig syn: at kroka bei sett i kjøttet på han som der
då storma dem fram med og ljå, lot brørn i båten sin gå
batt dem fast, drog båten med opp i lia og tente på

hu hei se en vei
tungsjyen og male, mannen i Ausa betale

i Bleiklia tia stille, der vil ikkje gresset gro
og fesken som brørn hengt bei sur og svart som jord
på yttersia, yst på Senja, søng både vind og
om brødre to som tel dro på grunn av en blind passasjer