Je op in een theater, ik zat in de zaal Misschien dat je later nog denkt aan mijn verhaal
refr.: Kind, je een ster 't Is dan nu Je je een weg naar 't succes Je beroemd Je wou wat bereiken
Je hebt een op je gezicht, daar in 't theaterlicht Maar je bent zo alleen, al laat je dat blijken Hoe je werk'lijk heet, geen die 't nog weet Jouw eigen naam niet aan de eisen Alles gepland en nou ben je bekend 't is of je 't zelf niet bent Ach, 't is niet echt een Maar had je 't met je naam niet ook gekund Je zult 't nooit
En nu ben je nog jong, de wereld is nog van jou Maar op een dag iemand: "He, je bent passe, jij doet niet meer mee"
Ach, 't is nog niet je tijd, je hebt nog vrienden om je heen Maar je weet niet zeker of 't wel je vrienden Want hun vriendschap en hun trouw voor een vrouw die niet veel lijkt op jou Want jouw relaties zijn Je krijgt zovaak een van jongens, bang en lief Die smeken om een foto met een woord, al is 't maar: "Hallo" Maar wat zegt een enkel woord, 't vreemden Straks ben je oud en moe, een uitgedoofde ster, geen hand meer Waarnaar geen mens meer
refr.
ben je wel zo goed Je elke avond weer aan wat je doet Al je dat niet blijken
Nu zit je weer in Hamburg, in een duur hotel, een te groot Een journalist in de hal, en de vragen zijn al zo bekend Vanavond zie je al die weer, van 't orkest en 't ballet En dan loop je jezelf, als je eigen silhouet En dan zit je voor de spiegel en je kijkt eens aan Met dezelfde oude twijfel zal je weer voor ze staan Diezelfde vage duisternis, geen mensen die je En dan uit die onbekende zaal En 'dankuwel' is niet 't zelfde, in een taal Zo gaat 't elke avond, 't is een oud
refr.
Je in 't felle licht 'k Zie keer de twijfel weer op jouw gezicht Al laat je dat blijken En als je soms de moed verliest, bij wat je doet dan alleen maar voor mij Ik begrijp je Ik begrijp je
Tekst en muziek: Ian/Martine Bijl