Je trad op in een theater, ik zat in de dat je later nog eens denkt aan mijn verhaal
refr.: Kind, je een ster 't Is dan nu Je je een weg naar 't succes Je bent Je wou wat bereiken
Je hebt een lach op je gezicht, in 't theaterlicht Maar je bent zo alleen, al laat je dat blijken Hoe je werk'lijk heet, geen mens die 't nog Jouw naam voldeed niet aan de eisen Alles gepland en nou ben je bekend Maar 't is of je 't zelf niet Ach, 't is niet een punt Maar had je 't met je naam niet ook gekund Je zult 't nooit
En nu ben je nog jong, de is nog helemaal van jou Maar op een dag zegt "He, je bent passe, jij doet niet meer mee"
Ach, 't is nog niet je tijd, je hebt nog altijd vrienden om je je weet niet zeker of 't wel je vrienden zijn Want hun vriendschap en hun trouw zijn voor een vrouw die niet veel op jou Want jouw relaties imitaties Je krijgt zovaak een brief van jongens, en lief Die smeken om een met een enkel woord, al is 't maar: "Hallo" Maar wat zegt een enkel woord, 't blijven ben je oud en moe, een uitgedoofde ster, waarnaar geen hand meer Waarnaar geen mens kijkt
refr.
Maar ben je wel zo Je twijfelt elke weer aan wat je doet Al je dat niet blijken
Nu zit je weer in Hamburg, in een duur hotel, een veel te Een journalist wacht in de hal, en de vragen al zo bekend zie je al die mensen weer, van 't orkest en 't ballet En dan loop je jezelf, als je eigen silhouet En dan zit je voor de spiegel en je kijkt eens aan Met dezelfde twijfel zal je straks weer voor ze staan Diezelfde duisternis, geen mensen die je kent En dan uit die onbekende zaal En 'dankuwel' is niet 't zelfde, in een and're Zo 't elke avond, 't is een oud verhaal
refr.
Je staat in 't felle 'k Zie elke keer de weer op jouw gezicht Al je dat niet blijken En als je soms de verliest, bij alles wat je doet Zing dan maar voor mij Ik begrijp je Ik je goed
Tekst en Janis Ian/Martine Bijl