Je op in een theater, ik zat in de zaal Misschien dat je later nog eens aan mijn verhaal
refr.: Kind, je een ster 't Is dan nu Je vocht je een weg naar 't Je bent Je wou toch wat
Je hebt een lach op je gezicht, in 't theaterlicht je bent zo alleen, al laat je dat niet blijken Hoe je heet, geen mens die 't nog weet Jouw naam voldeed niet aan de eisen Alles werd en nou ben je bekend Maar 't is of je 't niet bent Ach, 't is echt een punt Maar had je 't met je naam niet ook gekund Je zult 't bewijzen
En nu ben je nog jong, de is nog helemaal van jou Maar op een dag zegt "He, je bent passe, jij doet niet meer mee"
Ach, 't is nog je tijd, je hebt nog altijd vrienden om je heen Maar je weet niet of 't wel je vrienden zijn hun vriendschap en hun trouw zijn voor een vrouw die niet veel lijkt op jou Want jouw relaties zijn Je krijgt zovaak een brief van jongens, en lief Die smeken om een met een enkel woord, al is 't maar: "Hallo" Maar wat een enkel woord, 't blijven vreemden ben je oud en moe, een uitgedoofde ster, waarnaar geen hand meer Waarnaar geen meer kijkt
refr.
Maar ben je wel zo Je twijfelt avond weer aan wat je doet Al je dat niet blijken
Nu zit je weer in Hamburg, in een duur hotel, een veel te Een journalist wacht in de hal, en de zijn al zo bekend zie je al die mensen weer, van 't orkest en 't ballet En dan loop je jezelf, als je eigen silhouet En dan zit je voor de spiegel en je jezelf eens aan Met dezelfde twijfel zal je straks weer voor ze staan vage duisternis, geen mensen die je kent En dan applaus uit die zaal En is niet 't zelfde, in een and're taal Zo gaat 't avond, 't is een oud verhaal
refr.
Je staat in 't licht 'k Zie elke keer de twijfel weer op jouw Al je dat niet blijken En als je de moed verliest, bij alles wat je doet Zing dan alleen maar mij Ik je goed Ik begrijp je
Tekst en muziek: Janis Ian/Martine