Je op in een theater, ik zat in de zaal dat je later nog eens denkt aan mijn verhaal
refr.: Kind, je een ster 't Is dan nu Je je een weg naar 't succes Je bent Je wou toch wat
Je hebt een lach op je gezicht, daar in 't je bent zo alleen, al laat je dat niet blijken Hoe je werk'lijk heet, geen mens die 't nog Jouw eigen voldeed niet aan de eisen Alles gepland en nou ben je bekend Maar 't is of je 't zelf niet Ach, 't is niet een punt Maar had je 't met je eigen niet ook gekund Je 't nooit bewijzen
En nu ben je nog jong, de is nog helemaal van jou Maar op een dag zegt iemand: "He, je bent passe, jij niet meer mee"
Ach, 't is nog je tijd, je hebt nog altijd vrienden om je heen Maar je weet niet of 't wel je vrienden zijn Want hun en hun trouw zijn voor een vrouw die niet veel lijkt op jou Want jouw relaties imitaties Je krijgt een brief van jongens, bang en lief Die smeken om een met een enkel woord, al is 't maar: "Hallo" wat zegt een enkel woord, 't blijven vreemden Straks ben je oud en moe, een uitgedoofde ster, waarnaar geen hand Waarnaar geen mens kijkt
refr.
Maar ben je wel zo Je twijfelt elke avond aan wat je doet Al laat je dat niet
Nu zit je weer in Hamburg, in een duur hotel, een veel te Een journalist wacht in de hal, en de zijn al zo bekend Vanavond zie je al die weer, van 't orkest en 't ballet En dan je naast jezelf, als je eigen silhouet En dan zit je de spiegel en je kijkt jezelf eens aan Met dezelfde oude twijfel zal je straks weer voor ze vage duisternis, geen mensen die je kent En dan applaus uit die zaal En 'dankuwel' is niet 't zelfde, in een and're Zo 't elke avond, 't is een oud verhaal
refr.
Je staat in 't felle 'k Zie elke de twijfel weer op jouw gezicht Al laat je dat niet En als je soms de verliest, bij alles wat je doet Zing dan maar voor mij Ik begrijp je Ik je goed
Tekst en muziek: Ian/Martine Bijl