Je op in een theater, ik zat in de zaal Misschien dat je later nog denkt aan mijn verhaal
refr.: Kind, je bent een 't Is dan nu Je je een weg naar 't succes Je bent Je wou wat bereiken
Je hebt een lach op je gezicht, daar in 't je bent zo alleen, al laat je dat niet blijken Hoe je werk'lijk heet, mens die 't nog weet Jouw eigen voldeed niet aan de eisen Alles werd en nou ben je bekend Maar 't is of je 't niet bent Ach, 't is echt een punt had je 't met je eigen naam niet ook gekund Je zult 't nooit
En nu ben je nog jong, de is nog helemaal van jou Maar op een dag iemand: "He, je bent passe, jij doet niet meer mee"
Ach, 't is nog niet je tijd, je hebt nog altijd vrienden om je Maar je weet niet of 't wel je vrienden zijn Want hun vriendschap en hun trouw zijn voor een vrouw die niet veel op jou jouw relaties zijn imitaties Je krijgt zovaak een van jongens, bang en lief Die smeken om een foto met een woord, al is 't maar: "Hallo" wat zegt een enkel woord, 't blijven vreemden Straks ben je oud en moe, een uitgedoofde ster, waarnaar geen hand Waarnaar geen meer kijkt
refr.
Maar ben je wel zo Je elke avond weer aan wat je doet Al laat je dat niet
Nu zit je weer in Hamburg, in een duur hotel, een veel te Een journalist wacht in de hal, en de vragen zijn al zo zie je al die mensen weer, van 't orkest en 't ballet En dan je naast jezelf, als je eigen silhouet En dan zit je voor de en je kijkt jezelf eens aan Met dezelfde oude zal je straks weer voor ze staan vage duisternis, geen mensen die je kent En dan applaus uit die onbekende En 'dankuwel' is niet 't zelfde, in een and're Zo gaat 't elke avond, 't is een oud
refr.
Je staat in 't felle 'k Zie elke de twijfel weer op jouw gezicht Al laat je dat blijken En als je soms de moed verliest, bij alles wat je dan alleen maar voor mij Ik begrijp je Ik begrijp je
Tekst en Janis Ian/Martine Bijl