Je op in een theater, ik zat in de zaal dat je later nog eens denkt aan mijn verhaal
refr.: Kind, je een ster 't Is dan nu Je vocht je een weg naar 't Je beroemd Je wou toch wat
Je hebt een op je gezicht, daar in 't theaterlicht Maar je bent zo alleen, al laat je dat blijken Hoe je werk'lijk heet, geen mens die 't nog eigen naam voldeed niet aan de eisen Alles gepland en nou ben je bekend Maar 't is of je 't zelf bent Ach, 't is niet een punt Maar had je 't met je eigen naam niet ook Je 't nooit bewijzen
En nu ben je nog jong, de is nog helemaal van jou Maar op een dag zegt iemand: "He, je bent passe, jij doet meer mee"
Ach, 't is nog je tijd, je hebt nog altijd vrienden om je heen je weet niet zeker of 't wel je vrienden zijn Want hun vriendschap en hun trouw zijn voor een vrouw die veel lijkt op jou jouw relaties zijn imitaties Je krijgt zovaak een brief van jongens, en lief Die smeken om een foto met een woord, al is 't maar: "Hallo" Maar wat zegt een woord, 't blijven vreemden Straks ben je oud en moe, een uitgedoofde ster, waarnaar geen hand Waarnaar mens meer kijkt
refr.
ben je wel zo goed Je twijfelt elke weer aan wat je doet Al je dat niet blijken
Nu zit je weer in Hamburg, in een duur hotel, een veel te Een wacht in de hal, en de vragen zijn al zo bekend Vanavond zie je al die mensen weer, van 't en 't ballet En dan loop je naast jezelf, als je eigen En dan zit je de spiegel en je kijkt jezelf eens aan Met oude twijfel zal je straks weer voor ze staan Diezelfde duisternis, geen mensen die je kent En dan applaus uit die zaal En 'dankuwel' is 't zelfde, in een and're taal Zo gaat 't elke avond, 't is een oud
refr.
Je staat in 't felle 'k Zie elke keer de twijfel weer op jouw Al laat je dat blijken En als je soms de moed verliest, bij alles wat je Zing dan alleen voor mij Ik begrijp je Ik begrijp je
Tekst en muziek: Ian/Martine Bijl