Je trad op in een theater, ik zat in de Misschien dat je later nog eens aan mijn verhaal
refr.: Kind, je bent een 't Is dan nu Je je een weg naar 't succes Je bent Je wou wat bereiken
Je een lach op je gezicht, daar in 't theaterlicht Maar je zo alleen, al laat je dat niet blijken Hoe je werk'lijk heet, geen die 't nog weet Jouw naam voldeed niet aan de eisen Alles gepland en nou ben je bekend 't is of je 't zelf niet bent Ach, 't is niet echt een had je 't met je eigen naam niet ook gekund Je zult 't nooit
En nu ben je nog jong, de wereld is nog van jou Maar op een dag iemand: "He, je bent passe, jij doet niet meer mee"
Ach, 't is nog niet je tijd, je hebt nog altijd om je heen Maar je weet niet zeker of 't wel je vrienden Want hun vriendschap en hun zijn voor een vrouw die niet veel lijkt op jou Want jouw relaties zijn Je krijgt zovaak een van jongens, bang en lief Die om een foto met een enkel woord, al is 't maar: "Hallo" wat zegt een enkel woord, 't blijven vreemden Straks ben je oud en moe, een uitgedoofde ster, waarnaar geen meer Waarnaar geen mens kijkt
refr.
ben je wel zo goed Je twijfelt elke avond aan wat je doet Al je dat niet blijken
Nu zit je weer in Hamburg, in een duur hotel, een veel te Een journalist wacht in de hal, en de zijn al zo bekend Vanavond zie je al die mensen weer, van 't en 't ballet En dan loop je jezelf, als je eigen silhouet En dan zit je de spiegel en je kijkt jezelf eens aan Met dezelfde oude twijfel zal je straks voor ze staan Diezelfde vage duisternis, geen die je kent En dan applaus uit die onbekende En 'dankuwel' is niet 't zelfde, in een taal Zo 't elke avond, 't is een oud verhaal
refr.
Je staat in 't licht 'k Zie elke keer de twijfel weer op gezicht Al laat je dat blijken En als je soms de moed verliest, bij alles wat je Zing dan alleen voor mij Ik begrijp je Ik begrijp je
Tekst en Janis Ian/Martine Bijl