Je op in een theater, ik zat in de zaal Misschien dat je later nog eens aan mijn verhaal
refr.: Kind, je bent een 't Is dan nu Je vocht je een weg 't succes Je beroemd Je wou wat bereiken
Je hebt een op je gezicht, daar in 't theaterlicht Maar je bent zo alleen, al laat je dat blijken Hoe je heet, geen mens die 't nog weet eigen naam voldeed niet aan de eisen Alles werd en nou ben je bekend 't is of je 't zelf niet bent Ach, 't is niet echt een Maar had je 't met je naam niet ook gekund Je zult 't nooit
En nu ben je nog jong, de is nog helemaal van jou Maar op een dag zegt "He, je bent passe, jij doet niet meer mee"
Ach, 't is nog niet je tijd, je hebt nog altijd vrienden om je Maar je weet niet zeker of 't wel je zijn Want hun vriendschap en hun trouw zijn voor een vrouw die veel lijkt op jou Want relaties zijn imitaties Je krijgt zovaak een brief van jongens, en lief Die smeken om een foto met een woord, al is 't maar: "Hallo" Maar wat een enkel woord, 't blijven vreemden Straks ben je oud en moe, een uitgedoofde ster, waarnaar geen hand Waarnaar geen mens kijkt
refr.
ben je wel zo goed Je twijfelt elke weer aan wat je doet Al laat je dat niet
Nu zit je weer in Hamburg, in een hotel, een veel te groot Een journalist wacht in de hal, en de vragen zijn al zo Vanavond zie je al die mensen weer, van 't en 't ballet En dan loop je jezelf, als je eigen silhouet En dan zit je voor de spiegel en je jezelf eens aan Met dezelfde oude zal je straks weer voor ze staan Diezelfde vage duisternis, geen die je kent En dan applaus uit die zaal En 'dankuwel' is niet 't zelfde, in een taal Zo 't elke avond, 't is een oud verhaal
refr.
Je in 't felle licht 'k Zie elke de twijfel weer op jouw gezicht Al laat je dat blijken En als je soms de verliest, bij alles wat je doet Zing dan maar voor mij Ik begrijp je Ik je goed
Tekst en muziek: Janis Ian/Martine