Ik heb een gevoel, een gevoel. En mischien dat jij wat ik bedoel. 't Is een bepaalde sfeer, een gevoel. Een gevoel dat gaat tot in the old school. Het is hiphop, de hiphop. De funkie stijl die andere shit klopt. Het is wel oud maar krachtig, ik neem je mee naar 1982. M'n neef en ik begonnen met graffiti, we waren nog jong maar we al city. Dag en waren wij daarmee bezig, op elke muur was naam aanwezig. En zagen we New York op T.V., een onze eerste peace op de O.S.G. En drie en vieren tachtig, god kolere die was prachtig. Ik zie het nog helemaal me, glashelder, de Amsterdamse school, de kelder. De plek breakdance en electric boogie en de rest van de stond te kijken in een hoekie. Sommigen toen te rappen in die tijd, en de hiphop cultuur vet verspreid. En toen het in '85 begon, elke naar Akhneton. discotheken konden mijn interesse niet wekken, ik liever Amsterdamse pioniers uitchecken. Zoals the en the Smallboys, the Charming-crew, LTH en Boy. Damn, die was underground, maar in de was rap al all-around. Dus wij meteen vertrekken om de uit te checken, in Amerika en het was lekker. Terug in Nederland nu alweer een later, rapte en ik kon het niet laten, Om ook funkie shit in het te gaan bassen, met DJ-Prof het was klasse. We kickten de Freaky-Freaky-Free-Style en droomden van een dikke vette hit. 1988 reeds, en ik met m'n Engelse raps naar de States. Ik liet ze horen naar wat rappers in / Compton, en er om wat ze er eerlijk van vonden. Ze "Man, man I like that shit, but in the U.S. of A. you'll make a hit. You can't hide you coming from ma man, so your own shit back in Amsterdam." Mmm ja, en ik dacht, ze gelijk, ik blijf een boerenkoolvreter uit een wijk. Maar aangezien ik nog altijd trots op ben geweest, ging ik in '89 te als een beest. En begon hardcore in de Nederlandse -- Wat een wack idee -- schijt aan allemaal! Ik wat te creeeren, maar je noemt me klerelijer, ik ben een creatieve, zeg maar creatyfuslijer. En me blijer, elke reactie is voor mij een postieve, lijer! Het was een moeilijke maar we gingen d'r voor, en in 92 brak onze shit door. En dan de stap nu, je hoort gewoon te veel neppe met een te laag IQ. Nou komt met een pop of met een crossover band, maar ik wel wie van hun de old school kent. Want zet je zo'n op een kale hiphop beat, zonder band om zich te schuilen, dan die sukkel niet. Als zo'n dat nou vroeger had geflikt, dan werd ie zeker zwaar gedisd en het weer afgekicked. En dat is hoe het mij bleef en hoe ik leef, ik jou het liefst de pure hiphop geef. Dus bezoek hardcore hiphop nacht, als jij een hele band met een show verwacht. Want zo is het bij ons nooit geweest, mij een beat, een mic en BOOM, 't is feest, Ik word moe van die nieuwe binken, die mij komen vertellen hoe hiphop klinken. Of ze te praten van dat ze ons haten, Ey, als je dan zou je het wel laten. De vraag is of het terechte haat is, stop je voordat het te laat is. Want ook dit bij het gevoel, in de ouderwetse weet je wel wat ik bedoel, troel. Jij kan het niet uitstaan, dat Nederhop zo vet is aan slaan. En ook al vindt je shit vaak te hard, al die Nederlandse komen recht uit m'n hart. soms voel ik mij geirriteerd, soms ik mij aggressief, soms ik mij gewoon prima, voel ik mij depressief, soms ik zelfs helemaal niets, soms ik mij tiptop, Maar hoe ik mij ook voel, ik voel me op en top hiphop! Het Old Gevoel! Yeah, en als jij nu denkt maakt die gozer zich nou druk om met z'n old school gevoel, is dat zeker jij het old school gevoel niet begrijpt en als jij het begrijpt betekend dat niet dat het maar onzin is. En als sommige nieuwkomers zich gefokt voelen door deze dan werd het misschien wel tijd dat je een keertje goed gefokt werd. En de rest, het maak reet uit of je nou een of vijftien jaar met hiphop bezig bent, het gaat om hoe je er mee bent. Uit van hier.