Ik heb een gevoel, een gevoel. En mischien dat jij wat ik bedoel. 't Is een bepaalde sfeer, een gevoel. Een gevoel dat gaat tot in the old school. Het is hiphop, de hiphop. De stijl die alle andere shit klopt. Het is wel oud maar krachtig, ik neem je mee terug 1982. M'n neef en ik samen met graffiti, we waren nog jong we gingen al city. Dag en waren wij daarmee bezig, op elke muur was onze aanwezig. En toen we New York op T.V., een maakten onze peace op de O.S.G. En drie en vieren tachtig, god die shit was prachtig. Ik zie het nog voor me, glashelder, de Amsterdamse school, de kelder. De plek voor breakdance en boogie en de van de school stond te kijken in een hoekie. Sommigen toen te rappen in die tijd, en de hiphop cultuur vet verspreid. En het in '85 echt begon, elke naar Akhneton. Want discotheken mijn interesse niet wekken, ik ging liever Amsterdamse uitchecken. Zoals the en the Smallboys, the Charming-crew, LTH en Boy. Damn, die was underground, maar in de was rap al all-around. Dus wij meteen om de boel uit te checken, in Amerika en het was lekker. Terug in Nederland nu alweer een later, iedereen rapte en ik kon het laten, Om ook shit in het Engels te gaan bassen, met DJ-Prof het was klasse. We de Freaky-Freaky-Free-Style shit en droomden stiekum van een dikke hit. 1988 reeds, en ik met m'n Engelse raps naar de States. Ik liet ze naar wat rappers in klompen / Compton, en vroeg er om wat ze er van vonden. Ze "Man, man I kinda like shit, but in the U.S. of A. you'll make a hit. You can't hide where you from ma man, so kick your own back in Amsterdam." Mmm ja, en ik dacht, ze gelijk, ik blijf een uit een Amsterdamse wijk. Maar aangezien ik daar nog altijd op ben geweest, ging ik in '89 te als een beest. En begon hardcore in de Nederlandse -- Wat een wack idee -- schijt aan allemaal! Ik probeer wat te creeeren, je noemt me klerelijer, Maar ik ben een creatieve, zeg creatyfuslijer. En me blijer, want reactie is voor mij een postieve, lijer! Het was een moeilijke tijd we gingen d'r voor, en in 92 brak shit echt door. En dan de stap nu, je hoort gewoon te veel rappers met een te laag IQ. Nou iedereen met een pop of met een crossover band, maar ik weet wel wie van hun de old kent. zet je zo'n rapper op een kale hiphop beat, zonder om zich te schuilen, dan vloeit die sukkel niet. Als rapper dat nou vroeger had geflikt, dan ie zeker zwaar gedisd en het toneel weer afgekicked. En dat is hoe het voor mij en hoe ik leef, ik jou het liefst de pure hiphop geef. Dus bezoek geen hiphop nacht, als jij een hele vokking met een show verwacht. zo is het bij ons echt nooit geweest, mij een beat, een mic en BOOM, 't is feest, Ik word moe van die school binken, die mij komen hoe hiphop moet klinken. Of ze te praten van dat ze ons haten, Ey, als je dan zou je het wel laten. De vraag inderdaad is of het terechte is, stop je bullshit het te laat is. ook dit hoort bij het gevoel, in de ouderwetse battle je wel wat ik bedoel, troel. Jij kan het gewoon uitstaan, dat Nederhop zo vet is aan slaan. En ook al vindt je shit vaak te hard, al die Nederlandse teksten recht uit m'n hart. Want voel ik mij geirriteerd, voel ik mij aggressief, soms ik mij gewoon prima, voel ik mij depressief, soms ik zelfs helemaal niets, soms ik mij tiptop, godverdomme hoe ik mij ook voel, ik me altijd op en top hiphop! Het Old Gevoel! Yeah, en als jij nu denkt waar maakt die gozer zich nou om met z'n old school gevoel, is dat zeker jij het old school gevoel niet en als jij het niet begrijpt betekend dat niet dat het maar onzin is. En als sommige nieuwkomers zich gefokt voelen door teksten dan werd het misschien wel tijd dat je een keertje gefokt werd. En voor de rest, het maak geen reet uit of je nou een of vijftien jaar met hiphop bent, het gaat om hoe je er mee bent. Uit van hier.