Ik heb een gevoel, een gevoel. En dat jij snapt wat ik bedoel. 't Is een sfeer, een diep gevoel. Een gevoel dat gaat tot in the old school. Het is hiphop, de hiphop. De funkie stijl die alle andere klopt. Het gevoel is wel oud krachtig, ik neem je mee naar 1982. M'n neef en ik begonnen met graffiti, we nog jong maar we gingen al city. Dag en waren wij daarmee bezig, op elke was onze naam aanwezig. En zagen we New York op T.V., een maakten onze peace op de O.S.G. En drie en vieren tachtig, god kolere die was prachtig. Ik zie het nog helemaal me, glashelder, de Amsterdamse school, de kelder. De plek breakdance en electric boogie en de van de school stond te kijken in een hoekie. Sommigen toen te rappen in die tijd, en de cultuur werd vet verspreid. En het in '85 echt begon, elke zaterdagavond Akhneton. Want discotheken konden mijn interesse wekken, ik ging Amsterdamse pioniers uitchecken. Zoals the en the Smallboys, the Charming-crew, LTH en Boy. Damn, die was underground, in de states was rap al all-around. Dus wij meteen om de boel uit te checken, in en het gevoel was lekker. Terug in nu alweer een jaar later, rapte en ik kon het niet laten, Om ook funkie in het Engels te gaan bassen, met DJ-Prof het was klasse. We de Freaky-Freaky-Free-Style shit en stiekum van een dikke vette hit. 1988 reeds, en ik weer met m'n Engelse raps de States. Ik ze horen naar wat rappers in klompen / Compton, en er om wat ze er eerlijk van vonden. Ze "Man, man I kinda like shit, but in the U.S. of A. never make a hit. You can't hide you coming from ma man, so kick own shit back in Amsterdam." Mmm ja, en ik dacht, ze gelijk, ik een boerenkoolvreter uit een Amsterdamse wijk. aangezien ik daar nog altijd trots op ben geweest, ging ik in '89 te als een beest. En begon hardcore in de Nederlandse -- Wat een wack idee -- aan jullie allemaal! Ik probeer wat te creeeren, je noemt me klerelijer, ik ben een creatieve, zeg maar creatyfuslijer. En me blijer, want elke reactie is mij een postieve, lijer! Het was een moeilijke tijd we gingen d'r voor, en in 92 brak onze shit door. En dan de naar nu, je hoort gewoon te veel rappers met een te laag IQ. Nou iedereen met een pop of met een crossover band, ik weet wel wie van hun de old school kent. Want zet je zo'n rapper op een hiphop beat, zonder band om zich te schuilen, dan die sukkel niet. Als zo'n dat nou vroeger had geflikt, dan werd ie zeker zwaar gedisd en het toneel afgekicked. En dat is hoe het mij bleef en hoe ik leef, omdat ik jou het liefst de hiphop geef. Dus bezoek hardcore hiphop nacht, als jij een hele band met een show verwacht. zo is het bij ons echt nooit geweest, mij een beat, een mic en BOOM, 't is feest, Ik word moe van die school binken, die mij komen vertellen hoe moet klinken. Of ze staan te van dat ze ons haten, Ey, als je dan zou je het wel laten. De vraag inderdaad is of het haat is, stop je bullshit het te laat is. Want ook dit bij het gevoel, in de ouderwetse weet je wel wat ik bedoel, troel. Jij kan het gewoon uitstaan, dat Nederhop zo vet is aan slaan. En ook al vindt je mijn vaak te hard, al die Nederlandse teksten komen uit m'n hart. Want soms ik mij geirriteerd, voel ik mij aggressief, soms ik mij gewoon prima, soms ik mij depressief, voel ik zelfs helemaal niets, soms ik mij tiptop, godverdomme hoe ik mij ook voel, ik voel me op en top hiphop! Het Old Gevoel! Yeah, en als jij nu denkt waar die gozer zich nou druk om met z'n old gevoel, is dat zeker omdat jij het old school gevoel niet begrijpt en als jij het niet betekend dat niet dat het allemaal onzin is. En als sommige nieuwkomers zich gefokt voelen door deze teksten dan het misschien wel tijd dat je een keertje goed gefokt werd. En de rest, het maak geen reet uit of je nou een of jaar met hiphop bezig bent, het om hoe je er mee bezig bent. Uit van hier.