Ik heb een gevoel, een gevoel. En dat jij snapt wat ik bedoel. 't Is een sfeer, een diep gevoel. Een gevoel dat terug tot in the old school. Het is hiphop, de hiphop. De funkie stijl die alle shit klopt. Het is wel oud maar krachtig, ik neem je mee terug 1982. M'n neef en ik begonnen met graffiti, we waren nog jong we gingen al city. Dag en nacht waren wij bezig, op elke muur was naam aanwezig. En zagen we New York op T.V., een onze eerste peace op de O.S.G. En negentien en vieren tachtig, god die shit was prachtig. Ik zie het nog voor me, glashelder, de Amsterdamse school, de kelder. De voor breakdance en electric boogie en de rest van de stond te kijken in een hoekie. Sommigen toen te rappen in die tijd, en de hiphop werd vet verspreid. En het in '85 echt begon, zaterdagavond naar Akhneton. Want discotheken konden mijn interesse wekken, ik ging liever pioniers uitchecken. Zoals the en the Smallboys, the Charming-crew, LTH en Boy. Damn, die was underground, maar in de was rap al all-around. Dus wij vertrekken om de boel uit te checken, in en het gevoel was lekker. Terug in Nederland nu alweer een later, iedereen en ik kon het niet laten, Om ook funkie shit in het Engels te bassen, met DJ-Prof het was klasse. We de Freaky-Freaky-Free-Style shit en stiekum van een dikke vette hit. 1988 reeds, en ik weer met m'n Engelse naar de States. Ik ze horen naar wat rappers in klompen / Compton, en er om wat ze er eerlijk van vonden. Ze "Man, man I kinda like shit, but in the U.S. of A. never make a hit. You can't hide where you coming ma man, so your own shit back in Amsterdam." Mmm ja, en ik dacht, ze gelijk, ik blijf een uit een Amsterdamse wijk. Maar ik daar nog altijd trots op ben geweest, ging ik in '89 te als een beest. En hardcore in de Nederlandse taal -- Wat een wack idee -- aan jullie allemaal! Ik probeer wat te creeeren, maar je me klerelijer, ik ben een creatieve, zeg maar creatyfuslijer. En me blijer, want reactie is voor mij een postieve, lijer! Het was een moeilijke tijd maar we d'r voor, en in 92 brak onze echt door. En dan de stap nu, je hoort te veel neppe rappers met een te laag IQ. Nou komt iedereen met een pop of met een band, maar ik wel wie van hun de old school kent. Want zet je rapper op een kale hiphop beat, zonder om zich te schuilen, dan vloeit die sukkel niet. Als zo'n dat nou vroeger had geflikt, dan ie zeker zwaar gedisd en het toneel weer afgekicked. En dat is hoe het mij bleef en hoe ik leef, omdat ik jou het liefst de hiphop geef. Dus bezoek hardcore hiphop nacht, als jij een hele vokking met een show verwacht. zo is het bij ons echt nooit geweest, mij een beat, een mic en BOOM, 't is feest, Ik word moe van die school binken, die mij komen hoe hiphop moet klinken. Of ze te praten van dat ze ons haten, Ey, als je dan zou je het wel laten. De vraag inderdaad is of het haat is, stop je bullshit voordat het te is. ook dit hoort bij het gevoel, in de battle weet je wel wat ik bedoel, troel. Jij kan het niet uitstaan, dat zo vet is aan gaan slaan. En ook al vindt je shit vaak te hard, al die Nederlandse teksten komen uit m'n hart. Want soms ik mij geirriteerd, voel ik mij aggressief, soms ik mij gewoon prima, soms ik mij depressief, soms voel ik helemaal niets, voel ik mij tiptop, Maar hoe ik mij ook voel, ik me altijd op en top hiphop! Het Old Gevoel! Yeah, en als jij nu denkt waar die gozer zich nou druk om met z'n old school gevoel, is dat zeker omdat jij het old gevoel niet begrijpt en als jij het niet begrijpt dat niet dat het allemaal maar onzin is. En als nieuwkomers zich gefokt voelen door deze teksten dan werd het wel tijd dat je een keertje goed gefokt werd. En de rest, het maak geen uit of je nou een of vijftien jaar met hiphop bezig bent, het gaat om hoe je er mee bent. Uit van hier.