Luyện nghe bài hát Het Old-school Gevoel

Ik heb een gevoel, een gevoel.
En dat jij snapt wat ik bedoel.
't Is een bepaalde sfeer, een gevoel.
Een gevoel dat terug tot in the old school.
Het is hiphop, de hiphop.
De funkie stijl die alle shit klopt.
Het is wel oud maar krachtig,
ik neem je mee terug 1982.
M'n en ik begonnen samen met graffiti,
we waren nog jong maar we al city.
Dag en nacht waren wij bezig,
op muur was onze naam aanwezig.
En toen we New York op T.V.,
een maakten onze eerste op de O.S.G.
En negentien en vieren tachtig,
god kolere die was prachtig.
Ik zie het nog voor me, glashelder,
de grafische school, de kelder.
De plek voor breakdance en boogie
en de rest van de school te kijken in een hoekie.
Sommigen toen te rappen in die tijd,
en de hiphop werd vet verspreid.
En het in '85 echt begon,
elke naar Akhneton.
discotheken konden mijn interesse niet wekken,
ik ging liever Amsterdamse uitchecken.
the Beatmasters en the Smallboys,
the Charming-crew, LTH en Boy.
Damn, die was underground,
maar in de was rap al all-around.
Dus wij vertrekken om de boel uit te checken,
in Amerika en het was lekker.
in Nederland nu alweer een jaar later,
iedereen en ik kon het niet laten,
Om ook funkie shit in het te gaan bassen,
samen met het was klasse.
We de Freaky-Freaky-Free-Style shit
en droomden van een dikke vette hit.
1988 reeds,
en ik weer met m'n raps naar de States.
Ik liet ze naar wat rappers in klompen / Compton,
en er om wat ze er eerlijk van vonden.
Ze
"Man, man I kinda that shit,
but in the U.S. of A. never make a hit.
You can't hide where you from ma man,
so your own shit back in Amsterdam."
Mmm ja, en ik dacht, ze gelijk,
ik een boerenkoolvreter uit een Amsterdamse wijk.
Maar aangezien ik daar nog altijd op ben geweest,
ik in '89 te keer als een beest.
En begon hardcore in de Nederlandse taal -- Wat een wack --
aan jullie allemaal!
Ik probeer wat te creeeren, maar je me klerelijer,
ik ben een creatieve, zeg maar creatyfuslijer.
En me blijer,
want elke reactie is mij een postieve, lijer!
Het was een moeilijke tijd maar we d'r voor,
en in 92 brak shit echt door.
En dan de naar nu,
je hoort gewoon te neppe rappers met een te laag IQ.
Nou komt iedereen met een pop of met een band,
ik weet wel wie van hun de old school kent.
Want zet je zo'n rapper op een hiphop beat,
zonder om zich te schuilen, dan vloeit die sukkel niet.
Als zo'n dat nou vroeger had geflikt,
dan werd ie zeker zwaar gedisd en het toneel afgekicked.
En dat is hoe het mij bleef en hoe ik leef,
omdat ik jou het liefst de hiphop geef.
Dus bezoek geen hardcore nacht,
als jij een hele vokking band met een verwacht.
Want zo is het bij ons nooit geweest,
mij een beat, een mic en BOOM, 't is feest,
Ik word moe van die nieuwe binken,
die mij komen hoe hiphop moet klinken.
Of ze staan te van dat ze ons haten,
Ey, als je dan zou je het wel laten.
De vraag inderdaad is of het haat is,
stop je bullshit voordat het te is.
Want ook dit bij het gevoel,
in de ouderwetse battle je wel wat ik bedoel, troel.
Jij kan het niet uitstaan,
dat zo vet is aan gaan slaan.
En ook al vindt je shit vaak te hard,
al die Nederlandse teksten komen uit m'n hart.
soms voel ik mij geirriteerd,
soms ik mij aggressief,
soms ik mij gewoon prima,
voel ik mij depressief,
soms ik zelfs helemaal niets,
voel ik mij tiptop,
Maar hoe ik mij ook voel,
ik voel me op en top hiphop!
Het Old Gevoel!
Yeah, en als jij nu waar maakt die gozer zich nou druk om met
z'n old school gevoel, is dat zeker omdat jij het old
gevoel niet begrijpt en als jij het niet betekend dat
niet dat het allemaal maar is. En als sommige nieuwkomers
zich gefokt voelen deze teksten dan werd het misschien wel
dat je een keertje goed gefokt werd. En voor de rest, het
maak geen reet uit of je nou een of vijftien met hiphop bezig
bent, het om hoe je er mee bezig bent.
Uit van hier.