Luyện nghe bài hát Het Old-school Gevoel

Ik heb een gevoel, een gevoel.
En dat jij snapt wat ik bedoel.
't Is een sfeer, een diep gevoel.
Een gevoel dat gaat tot in the old school.
Het is hiphop, de hiphop.
De funkie stijl die alle shit klopt.
Het is wel oud maar krachtig,
ik neem je mee terug 1982.
M'n neef en ik samen met graffiti,
we waren nog jong maar we al city.
Dag en nacht waren wij bezig,
op muur was onze naam aanwezig.
En toen zagen we New op T.V.,
een maakten onze peace op de O.S.G.
En negentien en vieren tachtig,
god die shit was prachtig.
Ik zie het nog helemaal me, glashelder,
de Amsterdamse school, de kelder.
De plek breakdance en electric boogie
en de rest van de stond te kijken in een hoekie.
Sommigen begonnen toen te in die tijd,
en de hiphop werd vet verspreid.
En toen het in '85 begon,
elke naar Akhneton.
Want discotheken konden mijn niet wekken,
ik liever Amsterdamse pioniers uitchecken.
Zoals the en the Smallboys,
the Charming-crew, LTH en Boy.
Damn, die was underground,
maar in de was rap al all-around.
Dus wij meteen om de boel uit te checken,
in Amerika en het was lekker.
Terug in Nederland nu een jaar later,
iedereen en ik kon het niet laten,
Om ook shit in het Engels te gaan bassen,
samen met het was klasse.
We de Freaky-Freaky-Free-Style shit
en droomden stiekum van een vette hit.
1988 reeds,
en ik weer met m'n raps naar de States.
Ik liet ze naar wat rappers in klompen / Compton,
en er om wat ze er eerlijk van vonden.
Ze
"Man, man I kinda that shit,
but in the U.S. of A. you'll never a hit.
You can't hide where you from ma man,
so kick your own shit in Amsterdam."
Mmm ja, en ik dacht, ze gelijk,
ik een boerenkoolvreter uit een Amsterdamse wijk.
Maar aangezien ik daar nog trots op ben geweest,
ging ik in '89 te als een beest.
En begon hardcore in de Nederlandse -- Wat een wack idee --
aan jullie allemaal!
Ik wat te creeeren, maar je noemt me klerelijer,
ik ben een creatieve, zeg maar creatyfuslijer.
En me blijer,
want elke reactie is mij een postieve, lijer!
Het was een moeilijke tijd maar we d'r voor,
en in 92 brak onze shit door.
En dan de naar nu,
je hoort gewoon te veel neppe met een te laag IQ.
Nou komt iedereen met een pop of met een band,
ik weet wel wie van hun de old school kent.
Want zet je zo'n rapper op een hiphop beat,
zonder band om te schuilen, dan vloeit die sukkel niet.
Als zo'n dat nou vroeger had geflikt,
dan werd ie zeker zwaar gedisd en het toneel afgekicked.
En dat is hoe het mij bleef en hoe ik leef,
ik jou het liefst de pure hiphop geef.
Dus geen hardcore hiphop nacht,
als jij een vokking band met een show verwacht.
Want zo is het bij ons echt geweest,
mij een beat, een mic en BOOM, 't is feest,
Ik word moe van die school binken,
die mij komen vertellen hoe moet klinken.
Of ze staan te van dat ze ons haten,
Ey, als je dan zou je het wel laten.
De vraag is of het terechte haat is,
stop je bullshit voordat het te is.
Want ook dit bij het gevoel,
in de ouderwetse battle je wel wat ik bedoel, troel.
Jij kan het gewoon uitstaan,
dat Nederhop zo vet is aan slaan.
En ook al vindt je mijn vaak te hard,
al die Nederlandse komen recht uit m'n hart.
Want voel ik mij geirriteerd,
soms ik mij aggressief,
soms voel ik mij prima,
soms ik mij depressief,
soms ik zelfs helemaal niets,
voel ik mij tiptop,
Maar hoe ik mij ook voel,
ik voel me op en top hiphop!
Het Old Gevoel!
Yeah, en als jij nu denkt waar maakt die gozer zich nou om met
z'n old school gevoel, is dat zeker jij het old school
niet begrijpt en als jij het niet begrijpt betekend dat
niet dat het allemaal maar onzin is. En als nieuwkomers
zich gefokt voelen door deze teksten dan het misschien wel
dat je een keertje goed gefokt werd. En voor de rest, het
maak geen reet uit of je nou een of vijftien met hiphop bezig
bent, het om hoe je er mee bezig bent.
Uit van hier.