Luyện nghe bài hát Het Old-school Gevoel

Ik heb een gevoel, een gevoel.
En mischien dat jij wat ik bedoel.
't Is een bepaalde sfeer, een gevoel.
Een gevoel dat terug tot in the old school.
Het is hiphop, de hiphop.
De funkie stijl die andere shit klopt.
Het is wel oud maar krachtig,
ik neem je mee naar 1982.
M'n neef en ik begonnen met graffiti,
we waren nog jong maar we al city.
Dag en waren wij daarmee bezig,
op muur was onze naam aanwezig.
En toen we New York op T.V.,
een onze eerste peace op de O.S.G.
En negentien en vieren tachtig,
god kolere die was prachtig.
Ik zie het nog helemaal me, glashelder,
de Amsterdamse school, de kelder.
De voor breakdance en electric boogie
en de van de school stond te kijken in een hoekie.
Sommigen begonnen toen te in die tijd,
en de hiphop cultuur vet verspreid.
En het in '85 echt begon,
elke naar Akhneton.
discotheken konden mijn interesse niet wekken,
ik ging Amsterdamse pioniers uitchecken.
Zoals the en the Smallboys,
the Charming-crew, LTH en Boy.
Damn, die was underground,
in de states was rap al all-around.
Dus wij vertrekken om de boel uit te checken,
in Amerika en het was lekker.
Terug in Nederland nu alweer een later,
iedereen en ik kon het niet laten,
Om ook funkie in het Engels te gaan bassen,
met DJ-Prof het was klasse.
We kickten de shit
en droomden van een dikke vette hit.
1988 reeds,
en ik weer met m'n Engelse raps de States.
Ik liet ze horen naar wat in klompen / Compton,
en vroeg er om wat ze er van vonden.
Ze
"Man, man I kinda like shit,
but in the U.S. of A. you'll never a hit.
You can't hide where you coming ma man,
so kick your own back in Amsterdam."
Mmm ja, en ik dacht, ze gelijk,
ik een boerenkoolvreter uit een Amsterdamse wijk.
Maar aangezien ik daar nog altijd op ben geweest,
ik in '89 te keer als een beest.
En begon hardcore in de Nederlandse taal -- Wat een wack --
aan jullie allemaal!
Ik probeer wat te creeeren, maar je me klerelijer,
Maar ik ben een creatieve, zeg creatyfuslijer.
En me blijer,
want reactie is voor mij een postieve, lijer!
Het was een tijd maar we gingen d'r voor,
en in 92 brak onze echt door.
En dan de stap nu,
je hoort gewoon te veel neppe rappers met een te IQ.
Nou komt iedereen met een pop of met een band,
maar ik wel wie van hun de old school kent.
Want zet je zo'n op een kale hiphop beat,
zonder om zich te schuilen, dan vloeit die sukkel niet.
Als rapper dat nou vroeger had geflikt,
dan werd ie zeker zwaar en het toneel weer afgekicked.
En dat is hoe het voor mij en hoe ik leef,
omdat ik jou het liefst de hiphop geef.
Dus bezoek geen hardcore nacht,
als jij een vokking band met een show verwacht.
Want zo is het bij ons echt geweest,
mij een beat, een mic en BOOM, 't is feest,
Ik word moe van die school binken,
die mij komen vertellen hoe moet klinken.
Of ze staan te van dat ze ons haten,
Ey, als je dan zou je het wel laten.
De vraag inderdaad is of het haat is,
stop je voordat het te laat is.
ook dit hoort bij het gevoel,
in de battle weet je wel wat ik bedoel, troel.
Jij kan het niet uitstaan,
dat zo vet is aan gaan slaan.
En ook al je mijn shit vaak te hard,
al die Nederlandse teksten komen uit m'n hart.
Want voel ik mij geirriteerd,
voel ik mij aggressief,
soms voel ik mij prima,
voel ik mij depressief,
soms ik zelfs helemaal niets,
soms ik mij tiptop,
godverdomme hoe ik mij ook voel,
ik voel me op en top hiphop!
Het Old Gevoel!
Yeah, en als jij nu denkt waar maakt die gozer zich nou om met
z'n old school gevoel, is dat zeker omdat jij het old
gevoel begrijpt en als jij het niet begrijpt betekend dat
niet dat het allemaal maar onzin is. En als nieuwkomers
zich voelen door deze teksten dan werd het misschien wel
tijd dat je een goed gefokt werd. En voor de rest, het
maak geen reet uit of je nou een of vijftien jaar met bezig
bent, het om hoe je er mee bezig bent.
Uit van hier.