Luyện nghe bài hát Het Old-school Gevoel

Ik heb een gevoel, een gevoel.
En dat jij snapt wat ik bedoel.
't Is een sfeer, een diep gevoel.
Een gevoel dat terug tot in the old school.
Het is hiphop, de hiphop.
De funkie stijl die andere shit klopt.
Het gevoel is wel oud krachtig,
ik neem je mee terug 1982.
M'n neef en ik begonnen met graffiti,
we nog jong maar we gingen al city.
Dag en waren wij daarmee bezig,
op muur was onze naam aanwezig.
En zagen we New York op T.V.,
een onze eerste peace op de O.S.G.
En drie en vieren tachtig,
god kolere die was prachtig.
Ik zie het nog helemaal me, glashelder,
de Amsterdamse school, de kelder.
De plek voor breakdance en boogie
en de van de school stond te kijken in een hoekie.
begonnen toen te rappen in die tijd,
en de hiphop werd vet verspreid.
En toen het in '85 begon,
elke zaterdagavond Akhneton.
Want discotheken mijn interesse niet wekken,
ik ging Amsterdamse pioniers uitchecken.
Zoals the en the Smallboys,
the Charming-crew, LTH en Boy.
Damn, die was underground,
maar in de was rap al all-around.
Dus wij vertrekken om de boel uit te checken,
in Amerika en het was lekker.
in Nederland nu alweer een jaar later,
iedereen en ik kon het niet laten,
Om ook funkie shit in het Engels te bassen,
met DJ-Prof het was klasse.
We de Freaky-Freaky-Free-Style shit
en droomden stiekum van een dikke hit.
kwam reeds,
en ik met m'n Engelse raps naar de States.
Ik ze horen naar wat rappers in klompen / Compton,
en vroeg er om wat ze er van vonden.
Ze
"Man, man I like that shit,
but in the U.S. of A. you'll never a hit.
You can't where you coming from ma man,
so kick your own back in Amsterdam."
Mmm ja, en ik dacht, ze gelijk,
ik een boerenkoolvreter uit een Amsterdamse wijk.
Maar ik daar nog altijd trots op ben geweest,
ik in '89 te keer als een beest.
En begon hardcore in de taal -- Wat een wack idee --
schijt aan allemaal!
Ik probeer wat te creeeren, maar je me klerelijer,
ik ben een creatieve, zeg maar creatyfuslijer.
En me blijer,
want reactie is voor mij een postieve, lijer!
Het was een tijd maar we gingen d'r voor,
en in 92 brak onze shit door.
En dan de naar nu,
je hoort gewoon te veel rappers met een te laag IQ.
Nou komt iedereen met een pop of met een band,
maar ik wel wie van hun de old school kent.
Want zet je zo'n rapper op een hiphop beat,
zonder om zich te schuilen, dan vloeit die sukkel niet.
Als zo'n rapper dat nou had geflikt,
dan werd ie zeker zwaar en het toneel weer afgekicked.
En dat is hoe het voor mij en hoe ik leef,
omdat ik jou het de pure hiphop geef.
Dus geen hardcore hiphop nacht,
als jij een hele vokking met een show verwacht.
Want zo is het bij ons echt geweest,
mij een beat, een mic en BOOM, 't is feest,
Ik moe van die nieuwe school binken,
die mij komen hoe hiphop moet klinken.
Of ze te praten van dat ze ons haten,
Ey, als je dan zou je het wel laten.
De vraag inderdaad is of het terechte is,
stop je bullshit voordat het te is.
ook dit hoort bij het gevoel,
in de ouderwetse weet je wel wat ik bedoel, troel.
Jij kan het gewoon uitstaan,
dat zo vet is aan gaan slaan.
En ook al vindt je mijn vaak te hard,
al die teksten komen recht uit m'n hart.
soms voel ik mij geirriteerd,
soms ik mij aggressief,
soms voel ik mij prima,
soms ik mij depressief,
voel ik zelfs helemaal niets,
soms ik mij tiptop,
Maar hoe ik mij ook voel,
ik voel me op en top hiphop!
Het Old Gevoel!
Yeah, en als jij nu denkt waar maakt die zich nou druk om met
z'n old gevoel, is dat zeker omdat jij het old school
gevoel begrijpt en als jij het niet begrijpt betekend dat
dat het allemaal maar onzin is. En als sommige nieuwkomers
zich gefokt voelen door teksten dan werd het misschien wel
tijd dat je een keertje goed gefokt werd. En de rest, het
maak geen reet uit of je nou een of vijftien jaar met hiphop
bent, het gaat om hoe je er mee bent.
Uit van hier.