Luyện nghe bài hát Şehir

Bu şehir insana kuruyor
Bu şehir insanı uzak
Bu insanı hayli yoruyor
Bu insanı hep kandırıyor

Bu şehir tuzak kuruyor
Bu şehir insanı uzak
Bu şehir hayli yoruyor
Bu insanı hep kandırıyor

Senin yazılmış her şiir
Bu olsa keşke
Bak bir vereceğim işte bu şehir benim
Bir atmış ki gönlüm
Yosun tutmuş kalmış toprağında servetim var
Anılarım çocukluğum ve
Bağlamış kolumu ne kadar uzağa gitsem de kopamadım
Ne kadar ona Ben o kadar uzağım
her taraf tuzak her bir yer yalan
Tutulmamış ki hiç birsöz hep dolan var

Bu insana tuzak kuruyor
Bu şehir uzak kılıyor
Bu insanı hayli yoruyor
Bu insanı hep kandırıyor

Bu şehir insana tuzak
Bu şehir insanı uzak
Bu şehir hayli yoruyor
Bu şehir hep kandırıyor

Gel bu şehrin havası kalsın
Aynalar
Bu dört bir yanında ayna var
kandırır ki anlamazsın
Verilen unutulur
Belki umut olur
bu şehir unutturur
Bazen hatırlatır ve ağlatır
Birgün yaşarken birgün
Bir türküdür bu senin için
Dikenli gül ve bir gündün
Bu şehirde doğdum bu şehirde

Gel biz havasına hiç uymayalım
Birbirimize verdiğimiz sözlerin tutalım
şehirli türkü tutturup karşılıklı seninle
Şehre inat dert dert koymayalım, ayrılmayalım

Gönül bir bağlanmış ki
Her güneşli gün ve her yıldızlı geceyi özler o da bizim
Kardeşiz biz sanki yağmuruyla
Ağaç gibi bağlı kopmaz özümdür o bilinmez
Sözüm var and içilmiş bir dört mevsimmiş
Bu şehir mi bu şehir bizimmiş anla
Pes etmedik umutla yürüdük hergün aynı yolda
Bırakmam, etmem, ben gitmem bu şehirden

Bu şehir tuzak kuruyor
Bu şehir insanı uzak
Bu şehir insanı hayli
Bu şehir hep kandırıyor

Bu şehir insana kuruyor

Gel bu şehrin havası böyle kalsın tuzakla her yer yorulmuş tüm bedenler acep neden?

Bu şehir insanı yoruyor

TERKETMEM BEN GİTMEM BU ŞEHİRDEN!!!