Luyện nghe bài hát Şehir

Bu şehir insana kuruyor
Bu şehir insanı uzak
Bu şehir hayli yoruyor
Bu şehir hep kandırıyor

Bu şehir insana kuruyor
Bu şehir insanı kılıyor
Bu şehir insanı hayli
Bu insanı hep kandırıyor

Senin yazılmış her şiir
Bu olsa keşke
Bak bir ömrü işte bu şehir benim
Bir demir ki gönlüm
Yosun limanda kalmış toprağında servetim var
Anılarım ve geleceğim
Bağlamış kolumu ne kadar uzağa gitsem de kopamadım
Ne kadar yakınsam ona Ben o kadar
Ondan her tuzak her bir yer yalan
Tutulmamış ki hiç birsöz hep dolan var

Bu şehir insana kuruyor
Bu insanı uzak kılıyor
Bu insanı hayli yoruyor
Bu şehir insanı hep

Bu şehir tuzak kuruyor
Bu insanı uzak kılıyor
Bu şehir hayli yoruyor
Bu insanı hep kandırıyor

Gel bu şehrin havası kalsın
yalancıdır
Bu şehrin dört bir yanında var
kandırır ki anlamazsın
Verilen unutulur
Belki yarına olur
bu şehir unutturur
Bazen hatırlatır ve ağlatır
Birgün birgün öldürür
Bir bu duyduğun senin için
Dikenli gül ve bir gündün
Bu şehirde bu şehirde söndüm

Gel biz şehrin hiç uymayalım
verdiğimiz sözlerin hepsini tutalım
Birde şehirli türkü tutturup seninle
Şehre inat üstüne dert koymayalım, ayrılmayalım

Gönül bir bağlanmış ki
Her güneşli ve her yıldızlı geceyi özler o da bizim gibi
biz sanki yağmuruyla ıslanan
Ağaç gibi bağlı kopmaz özümdür o bilinmez
Sözüm var and bir günde dört mevsimmiş
Bu şehir mi bu şehir bizimmiş anla
Pes etmedik umutla yürüdük hergün aynı yolda
Bırakmam, etmem, ben gitmem bu şehirden

Bu şehir tuzak kuruyor
Bu şehir uzak kılıyor
Bu insanı hayli yoruyor
Bu şehir insanı hep

Bu şehir insana kuruyor

Gel bu havası böyle kalsın tuzakla dolmuş her yer yorulmuş tüm bedenler acep neden?

Bu insanı hayli yoruyor

TERKETMEM BEN GİTMEM BU ŞEHİRDEN!!!