Luyện nghe bài hát Şehir

Bu şehir insana tuzak
Bu insanı uzak kılıyor
Bu şehir hayli yoruyor
Bu insanı hep kandırıyor

Bu şehir insana tuzak
Bu şehir insanı kılıyor
Bu şehir insanı hayli
Bu şehir hep kandırıyor

Senin için her şiir
Bu bedenin olsa
Bak bir ömrü işte bu şehir benim
Bir demir ki gönlüm
Yosun tutmuş limanda kalmış toprağında var
Anılarım ve geleceğim
Bağlamış kolumu ne kadar uzağa gitsem de kopamadım
Ne kadar yakınsam ona Ben o uzağım
Ondan her taraf her bir yer yalan
Tutulmamış ki hiç hep yalan dolan var

Bu insana tuzak kuruyor
Bu şehir insanı kılıyor
Bu şehir insanı hayli
Bu şehir hep kandırıyor

Bu şehir insana tuzak
Bu şehir insanı kılıyor
Bu insanı hayli yoruyor
Bu şehir hep kandırıyor

Gel bu şehrin havası böyle
Aynalar
Bu şehrin dört bir yanında var
Alımlıdır ki anlamazsın
sözler unutulur
Belki yarına umut
bu şehir unutturur
Bazen ve ağlatır güldürür
yaşarken birgün öldürür
Bir türküdür bu senin için
Dikenli gül ve bir gündün
Bu şehirde bu şehirde söndüm

Gel biz şehrin havasına hiç
Birbirimize sözlerin hepsini tutalım
Birde şehirli tutturup karşılıklı seninle
Şehre inat dert üstüne koymayalım, ayrılmayalım

bir bağlanmış ki sorma
Her güneşli gün ve her yıldızlı geceyi özler o da gibi
Kardeşiz biz yağmuruyla ıslanan
gibi kökünden bağlı kopmaz özümdür o bilinmez
Sözüm var and içilmiş bir günde mevsimmiş
Bu şehir mi bu şehir bizimmiş anla
Pes etmedik yürüdük işte hergün aynı yolda
Bırakmam, terk etmem, ben bu şehirden

Bu şehir insana kuruyor
Bu şehir uzak kılıyor
Bu insanı hayli yoruyor
Bu insanı hep kandırıyor

Bu şehir insana kuruyor

Gel bu şehrin havası böyle kalsın tuzakla dolmuş her yer yorulmuş tüm bedenler neden?

Bu şehir insanı hayli

BIRAKMAM TERKETMEM BEN BU ŞEHİRDEN!!!