Luyện nghe bài hát Den Décken an den Dënnen

Et wor en décke räiche Mann,
mat Pai, vun där all Stierflechen dach nëmmen dreeme kann.
Hien hat e Bouf, et en Eenzelkand,
dee krut zwar keng Léift, mä dofir ee Kontostand.
De Papp Chef, Workoholic an fricorientéiert,
seng Famill wuar him egal, déi ass vegetéiert.
hat jo seng Sekretärin, déi him seng Flënt poléiert,
dowéinst hie seng Fra vläit ni richteg schätze geléiert.
Well déi doheem a kräischt sech an d'Kappkëssen,
mä dovunner wëll eise Mann am Endeffekt näischt wëssen.
Hie bréngt de mat heem, dat rengegt säi Gewëssen,
an aus deem Grond jiddereen him den Aasch këssen.
Hien hält sech fir "The Man" , mä ass am Fong just e Schäiss,
gutt protze mam Schäin, mä fir d'Famill wuar keng Zäit.
Hien huet vläit de Status, den Ego an ass räich,
mä um Enn vum Dag ass hien trotzdem näischt.

Et wor en Här, en huet Aarbechter geheescht,
mä trotzdem huet e sou Muenches am geleescht.
En haart geschafft fir e moere Mindestloun,
en hat e Réck, mä dat pickt e Chef dach net déi Boun.
a stéi all Moie fir mäi Profit op,
a fro net erëm no Paierhéijung, du hues dach en Niewenjob.
Währenddeems säi Chef am gaang wuar, seng ze vergolden,
wuar hie biergsteigen op säi Everest, voll mat Scholden.
Hien hat an huet éiweg op säi Gléck gewaart,
mä gutt, hie seng Famill, säin eenzege Liichtbléck, hat.
Si hunn fir hie gemaach, wéi hien alles fir si gemaach huet,
hie scho laang um Enn, hätt en net hier Léift gespuert.
Da spillt Geld jo keng Roll, mä dat seet deen, deen es huet
a sou huet en nach Zäit un der Fläsch verbruet.
aarme Mued huet gekämpft mat geballtene Fäischt,
och wann hien et verdéngt hätt, hien trotzdem näischt.

liewen an enger Gesellschaft, déi dech a Schichten aklasséiert,
et klëmmt deen an der Leeder, deen am meeschten akasséiert,
ass d'Wuert, wat een dagdeeglech héiert,
e Liewen als Marionett, wou um Enn jidderee verléiert.