Luyện nghe bài hát Den Décken an den Dënnen

Et wor eemol en räiche Mann,
mat enger Pai, vun all Stierflechen dach nëmmen dreeme kann.
Hien hat e Bouf, et en Eenzelkand,
dee krut keng Léift, mä dofir ee gefëlltene Kontostand.
De Papp wuar Chef, an fricorientéiert,
seng Famill wuar him egal, déi ass vegetéiert.
Hien hat jo seng Sekretärin, déi him Flënt poléiert,
dowéinst huet hie seng Fra ni richteg schätze geléiert.
Well déi sëtzt doheem a sech an d'Kappkëssen,
mä dovunner wëll räiche Mann am Endeffekt näischt wëssen.
Hie bréngt de Fluuss mat heem, dat säi Gewëssen,
an aus Grond soll jiddereen him den Aasch këssen.
Hien hält sech fir "The Man" , mä ass am Fong e Stéck Schäiss,
awer protze mam Schäin, mä fir d'Famill wuar keng Zäit.
Hien vläit de Status, den Ego an ass zimlech räich,
mä um Enn vum laangen Dag ass hien näischt.

Et wor eemol en Här, en Aarbechter geheescht,
mä trotzdem huet e sou am Liewe geleescht.
En huet haart geschafft fir e Mindestloun,
en hat e futtisse Réck, mä dat e Chef dach net déi Boun.
a stéi all Moie fir mäi Profit op,
a fro net erëm no enger Paierhéijung, du dach en Niewenjob.
Währenddeems säi am gaang wuar, seng Nieschen ze vergolden,
wuar hie biergsteigen op Mount Everest, voll mat Scholden.
Hien hat Gedold an éiweg op säi Gléck gewaart,
mä gutt, datt hie seng Famill, eenzege Liichtbléck, hat.
Si hunn alles fir hie gemaach, wéi hien fir si gemaach huet,
hie wär scho laang um Enn, hätt en net hier gespuert.
Da spillt Geld jo keng Roll, mä dat seet deen, deen es huet
a sou huet en nëmmen nach Zäit un der verbruet.
Deen aarme Mued huet mat geballtene Fäischt,
och wann hien et verdéngt hätt, hien trotzdem näischt.

Mär liewen an enger Gesellschaft, déi dech a aklasséiert,
et klëmmt nëmmen deen an der Leeder, am meeschten akasséiert,
ass d'Wuert, wat een dagdeeglech héiert,
e als Marionett, wou um Enn dach jidderee verléiert.