Luyện nghe bài hát Den Décken an den Dënnen

Et wor eemol en räiche Mann,
mat enger Pai, vun där all Stierflechen nëmmen dreeme kann.
hat e Bouf, et wuar en Eenzelkand,
dee zwar keng Léift, mä dofir ee gefëlltene Kontostand.
De Papp Chef, Workoholic an fricorientéiert,
seng wuar him egal, déi ass dohi vegetéiert.
Hien hat jo seng Sekretärin, déi him Flënt poléiert,
dowéinst huet hie seng Fra vläit ni richteg geléiert.
Well déi sëtzt a kräischt sech an d'Kappkëssen,
mä dovunner wëll eise Mann am Endeffekt näischt wëssen.
Hie de Fluuss mat heem, dat rengegt säi Gewëssen,
an aus Grond soll jiddereen him den Aasch këssen.
hält sech fir "The Man" , mä ass am Fong just e Stéck Schäiss,
awer gutt protze mam Schäin, mä fir d'Famill wuar Zäit.
Hien huet de Status, den Ego an ass zimlech räich,
mä um Enn vum laangen Dag ass trotzdem näischt.

Et wor eemol en Här, en huet geheescht,
mä huet e sou Muenches am Liewe geleescht.
En huet haart fir e moere Mindestloun,
en hat e futtisse Réck, mä dat e Chef dach net déi Boun.
Schaff a stéi all Moie fir mäi op,
a fro net erëm no enger Paierhéijung, du dach en Niewenjob.
Währenddeems säi am gaang wuar, seng Nieschen ze vergolden,
wuar hie biergsteigen op säi Everest, voll mat Scholden.
Hien hat Gedold an huet éiweg op säi gewaart,
mä gutt, datt hie seng Famill, eenzege Liichtbléck, hat.
Si hunn alles fir hie gemaach, wéi alles fir si gemaach huet,
hie wär scho laang um Enn, hätt en net Léift gespuert.
Da spillt Geld jo keng Roll, mä dat seet deen, deen es huet
a sou huet en nëmmen nach un der Fläsch verbruet.
aarme Mued huet gekämpft mat geballtene Fäischt,
och wann hien et verdéngt hätt, bleift hien näischt.

Mär liewen an Gesellschaft, déi dech a Schichten aklasséiert,
et klëmmt deen an der Leeder, deen am meeschten akasséiert,
ass d'Wuert, wat een dagdeeglech héiert,
e als Marionett, wou um Enn dach jidderee verléiert.