Luyện nghe bài hát De Kueb Päiperlek

Ech loossen iech fauchen, ech léiwer oft de Stommen,
jidderee wëll tauchen, mä bal keen ass fräigeschwommen.
Ech et just eemol, mech kanns de net vernennen,
ech sinn ebe eng Tefals-Pan, ech loossen näischt ubrennen.

Eis krute mer aus dem Papp senger Kollektioun verierft,
Hiphop ass Musek, et ass ee Gefill, wat ee lieft.
An eis stierft net aus, et ass jo kee Latäin,
genéiss eise Sound op der Couch an engem Wäin.

fëllen däi Kamäin, well um Mikro sinn ech bësseg,
well soulaang de Schlauch drëpst, bleift deen flësseg.
Also stëppel net, du Krëppel, oder ech dengem i den Tëppel.
An steet...

Ouere kréien Aen, wann ech de Beat mat menge Wierder fierwen.
Wat wëlls de man, ech dech aus der Realitéit eraushiewen?
Dat geet un all oder Bonzekand,
komm danz op eise Frequenzen a fill dech d'Alice am Wonnerland.

Meng Sënner reesen duerch d'Land ewéi an der d'Nomaden,
ech balancéieren um Fuedem, do wou d'Leit sech en Equiliber erwaarden.
Fir mech de Moment, mäi Lifestyle ass improviséiert,
d'Haaptsaach, d'Beats si kee Plang, wat muer passéiert.

Ech meng Gorgée, fir aus mir erauszeklammen,
de Kueb wäert elo aus sengem verschwannen.
D'Flilleke gespëtzt, a prett fir an der z'erbléien,
wann hie Erfahrunge mécht, ma da loosst hien och fléien.

Probéieren Dag fir Dag, mär d'Lat héich ze leeën,
wann ech op der Landkaart Flecke verdeelen.
Et wäert reenen Dünger fir den Buedem,
och d'Pänz sech u Chrëschtdag rëm iwwerlueden.

Ech mäi gielen Numm an de Schnéi an dëser Wanterzäit,
a wann d'Kand erëm jäizt, da d'Mamm, et ass erëm souwäit.
De Kueb ass rëm do an säin Eck,
de Monopol vum Sproochgesang ewéi de Eck.