Luyện nghe bài hát De Kueb Päiperlek

Ech loossen iech fauchen, ech léiwer oft de Stommen,
well jidderee wëll tauchen, mä bal ass fräigeschwommen.
Ech et just eemol, mech kanns de net vernennen,
ech sinn ebe eng Tefals-Pan, ech loossen näischt ubrennen.

Eis Influenze krute mer aus dem Papp senger verierft,
Hiphop ass Musek, et ass ee Gefill, wat ee lieft.
An eis Sprooch net aus, et ass jo kee Latäin,
genéiss Sound op der Couch an engem Pätsche Wäin.

Mär fëllen Kamäin, well um Mikro sinn ech bësseg,
well soulaang de Schlauch drëpst, bleift heite flësseg.
Also stëppel net, du Krëppel, oder ech dengem i den Tëppel.
An steet...

Deng Ouere kréien Aen, wann ech de Beat mat menge fierwen.
Wat wëlls de man, wann ech aus der Realitéit eraushiewen?
Dat geet un all Strummert Bonzekand,
komm danz op eise Frequenzen a fill dech d'Alice am Wonnerland.

Meng Sënner duerch d'Land ewéi an der Bibel d'Nomaden,
ech balancéieren um dënne Fuedem, do wou sech en Equiliber erwaarden.
Fir zielt de Moment, mäi Lifestyle ass improviséiert,
d'Haaptsaach, d'Beats si programméiert; kee Plang, wat passéiert.

Ech meng Gorgée, fir aus mir erauszeklammen,
de Kueb wäert elo aus Nascht verschwannen.
D'Flilleke gespëtzt, a prett fir an der z'erbléien,
wann hie seng Erfahrunge mécht, ma da loosst och fléien.

Probéieren Dag fir Dag, mär méi héich ze leeën,
ech op der Landkaart wäiss Flecke verdeelen.
Et wäert reenen fir den hongerege Buedem,
och wann d'Pänz sech u rëm iwwerlueden.

Ech mole mäi gielen an de Schnéi an dëser Wanterzäit,
a wann d'Kand jäizt, da weess d'Mamm, et ass erëm souwäit.
De Kueb ass do an ëmkreest säin Eck,
de Monopol vum Sproochgesang ewéi de Eck.