Luyện nghe bài hát De Kueb Päiperlek

Ech loossen iech fauchen, ech bleiwe oft de Stommen,
well jidderee wëll tauchen, mä bal ass fräigeschwommen.
Ech soen et just eemol, kanns de net vernennen,
ech sinn ebe eng Tefals-Pan, ech loossen näischt ubrennen.

Eis Influenze krute mer aus dem Papp Kollektioun verierft,
Hiphop ass Musek, et ass ee Gefill, wat ee lieft.
An eis stierft net aus, et ass jo kee Latäin,
genéiss eise Sound op der an engem Pätsche Wäin.

Mär fëllen däi Kamäin, well um Mikro ech bësseg,
well soulaang de Schlauch drëpst, deen heite flësseg.
Also stëppel net, du Krëppel, oder ech dengem i den Tëppel.
An steet...

Deng Ouere kréien Aen, wann ech de Beat mat menge fierwen.
Wat wëlls de man, wann ech aus der Realitéit eraushiewen?
Dat un all Strummert oder Bonzekand,
komm danz op eise Frequenzen a dech wéi d'Alice am Wonnerland.

Meng Sënner reesen duerch d'Land ewéi an der d'Nomaden,
ech balancéieren um Fuedem, do wou d'Leit sech en Equiliber erwaarden.
Fir mech zielt de Moment, Lifestyle ass improviséiert,
d'Haaptsaach, d'Beats si kee Plang, wat muer passéiert.

Ech netze Gorgée, fir aus mir erauszeklammen,
de wäert elo aus sengem Nascht verschwannen.
gespëtzt, a prett fir an der Minett z'erbléien,
wann hie Erfahrunge mécht, ma da loosst hien och fléien.

Probéieren Dag fir Dag, mär d'Lat méi ze leeën,
wann ech op der Landkaart wäiss verdeelen.
Et wäert reenen fir den hongerege Buedem,
och wann sech u Chrëschtdag rëm iwwerlueden.

Ech mäi gielen Numm an de Schnéi an dëser Wanterzäit,
a wann d'Kand erëm jäizt, da d'Mamm, et ass erëm souwäit.
De Kueb ass rëm do an säin Eck,
de Monopol vum ewéi de Scholesch Eck.