Luyện nghe bài hát De Kueb Päiperlek

Ech loossen iech fauchen, ech bleiwe oft de Stommen,
well jidderee wëll tauchen, mä bal ass fräigeschwommen.
Ech soen et just eemol, kanns de net vernennen,
ech sinn ebe eng Tefals-Pan, ech loossen näischt ubrennen.

Eis Influenze krute mer aus dem senger Kollektioun verierft,
Hiphop ass Musek, et ass ee Gefill, wat ee lieft.
An eis stierft net aus, et ass jo kee Latäin,
genéiss eise Sound op der Couch an Pätsche Wäin.

Mär fëllen däi Kamäin, well um Mikro ech bësseg,
well soulaang de Schlauch drëpst, bleift heite flësseg.
stëppel net, du Krëppel, oder ech lénken dengem i den Tëppel.
An steet...

Deng Ouere kréien Aen, wann ech de Beat mat Wierder fierwen.
Wat wëlls de man, ech dech aus der Realitéit eraushiewen?
Dat geet un all oder Bonzekand,
komm danz op eise Frequenzen a fill dech d'Alice am Wonnerland.

Meng Sënner reesen duerch d'Land an der Bibel d'Nomaden,
ech um dënne Fuedem, do wou d'Leit sech en Equiliber erwaarden.
Fir zielt de Moment, mäi Lifestyle ass improviséiert,
d'Haaptsaach, d'Beats si kee Plang, wat muer passéiert.

Ech netze Gorgée, fir aus mir erauszeklammen,
de Kueb wäert elo aus Nascht verschwannen.
gespëtzt, a prett fir an der Minett z'erbléien,
wann hie seng Erfahrunge mécht, ma da loosst och fléien.

Dag fir Dag, mär d'Lat méi héich ze leeën,
wann ech op der Landkaart Flecke verdeelen.
Et wäert reenen fir den hongerege Buedem,
och wann d'Pänz u Chrëschtdag rëm iwwerlueden.

Ech mole mäi gielen Numm an de Schnéi an Wanterzäit,
a wann erëm jäizt, da weess d'Mamm, et ass erëm souwäit.
De ass rëm do an ëmkreest säin Eck,
de Monopol vum ewéi de Scholesch Eck.