Luyện nghe bài hát De Drie Klokken

Verscholen 't groen der bomen
Ligt ver van hier een klein
Daar wordt een jongetje
De twink'len in de lucht
Zijn moeder kust hem in
Er zo op zijn komst gehoopt
Morgen brengt men hem vol
't kerkje waar hij wordt gedoopt

En de bronzen luiden
Blijde klonk hun
En zij duiden door hun
Op een
Een wereldburger is
Een leven in 't heelal
Nog onbedreven
Maar door reeds omgeven
In dit aardse

Na jaren, 't groen der bomen
Daar in dat dorpje, ver van
Werd 't jongetje een kerel
houding is zo trots en fier
Want hij vond de vrouw van leven
Zijn mooiste droom komt uit
leidt hij haar voor 't altaar
En dan is zij z'n liefste

En de bronzen klokken
klonk hun fantasie
En zij duiden hun luiden
Op een
Door 't uitgesproken
Zijn zij man en vrouw
Zullen zij hun verder
strijden, samen steven
Steunend op hun van trouw

't Is avond en rust er op aarde
Als in klein gehucht
Een man, die 't gaat verlaten
Weer sterren in de lucht
stervensuur is aangebroken
Een stem zegt " 't Is volbracht"
Door kind en vriend wordt hij
En naar z'n rust gebracht

En de bronzen klokken
Droef hun van fantasie
En zij duiden hun luiden
Op een
Het van 't leven
Is 't en 't gaan
trillen mensenharten
't Zij van vreugd', 't zij van
Als de bronzen slaan
De slaan