Luyện nghe bài hát De Drie Klokken

Verscholen 't groen der bomen
Ligt ver van hier een klein
wordt een jongetje geboren
De sterren twink'len in de
Zijn kust hem in vervoering
Er werd zo op zijn komst
brengt men hem vol ontroering
Naar 't kerkje waar hij wordt

En de klokken luiden
Blijde klonk hun
En zij duiden hun luiden
Op een
Een is gekomen
Een nieuw leven in 't
Nog onbedreven
door liefde reeds omgeven
In dit tranendal

Na jaren, 't groen der bomen
Daar in dat dorpje, ver van
Werd 't een stoere kerel
Zijn is zo trots en fier
Want hij vond de van zijn leven
Zijn droom komt weldra uit
leidt hij haar voor 't altaar
En dan is zij z'n bruid

En de bronzen klokken
Blijde klonk hun
En zij duiden hun luiden
Op een
Door 't uitgesproken
Zijn zij man en vrouw
Zullen zij hun verder
strijden, samen steven
Steunend op hun woord van

't Is avond en rust heerst er op
Als in datzelfde klein
Een man, die 't leven gaat
twink'len sterren in de lucht
Zijn is aangebroken
Een zegt zacht: " 't Is volbracht"
kind en vriend wordt hij gezegend
En naar z'n laatste gebracht

En de bronzen klokken
Droef hun klank van
En zij door hun luiden
Op een
Het van 't leven
Is 't komen en 't
Altijd mensenharten
't Zij van vreugd', 't zij van
Als de klokken slaan
De klokken