Luyện nghe bài hát De Drie Klokken

Verscholen 't groen der bomen
ver van hier een klein gehucht
Daar wordt een jongetje
De twink'len in de lucht
Zijn moeder kust hem in
Er werd zo op zijn komst
Morgen men hem vol ontroering
Naar 't kerkje waar hij gedoopt

En de klokken luiden
Blijde hun fantasie
En zij duiden hun luiden
Op een
Een wereldburger is
Een nieuw leven in 't
Nog onschuldig
Maar door liefde reeds
In dit tranendal

Na jaren, 't groen der bomen
in dat dorpje, ver van hier
Werd 't jongetje een kerel
Zijn houding is zo trots en
Want hij vond de van zijn leven
Zijn mooiste komt weldra uit
Morgen leidt hij haar 't altaar
En dan is zij z'n liefste

En de bronzen luiden
klonk hun fantasie
En zij duiden hun luiden
Op een
't uitgesproken jawoord
Zijn zij voortaan man en
Zullen zij hun leven
Samen strijden, steven
Steunend op hun van trouw

't Is avond en rust er op aarde
Als in datzelfde gehucht
Een man, die 't leven gaat
Weer twink'len in de lucht
Zijn is aangebroken
Een stem zegt " 't Is volbracht"
Door en vriend wordt hij gezegend
En naar z'n laatste gebracht

En de klokken luiden
Droef hun klank van
En zij duiden door hun
Op een
Het mysterie van 't
Is 't komen en 't
Altijd mensenharten
't Zij van vreugd', 't zij van
Als de bronzen slaan
De slaan