Luyện nghe bài hát De Drie Klokken

Verscholen 't groen der bomen
ver van hier een klein gehucht
Daar wordt een jongetje
De sterren in de lucht
Zijn moeder hem in vervoering
Er werd zo op komst gehoopt
brengt men hem vol ontroering
Naar 't kerkje waar hij gedoopt

En de klokken luiden
Blijde klonk hun
En zij door hun luiden
Op een
Een is gekomen
Een nieuw leven in 't
Nog onbedreven
Maar door reeds omgeven
In dit aardse

Na jaren, tussen 't der bomen
in dat dorpje, ver van hier
Werd 't een stoere kerel
Zijn houding is zo en fier
Want hij de vrouw van zijn leven
mooiste droom komt weldra uit
Morgen leidt hij haar 't altaar
En dan is zij z'n liefste

En de bronzen luiden
Blijde klonk hun
En zij door hun luiden
Op een
Door 't jawoord
Zijn zij man en vrouw
Zullen zij hun verder
Samen strijden, samen
Steunend op hun woord van

't Is avond en rust er op aarde
Als in datzelfde gehucht
Een man, die 't leven gaat
Weer twink'len sterren in de
Zijn is aangebroken
Een stem zacht: " 't Is volbracht"
Door kind en wordt hij gezegend
En naar z'n rust gebracht

En de klokken luiden
Droef hun klank van
En zij duiden hun luiden
Op een
Het van 't leven
Is 't en 't gaan
Altijd mensenharten
't Zij van vreugd', 't zij van
Als de bronzen klokken
De klokken