Luyện nghe bài hát De Drie Klokken

Verscholen tussen 't der bomen
Ligt ver van een klein gehucht
wordt een jongetje geboren
De sterren in de lucht
Zijn kust hem in vervoering
Er werd zo op zijn komst
Morgen men hem vol ontroering
Naar 't waar hij wordt gedoopt

En de bronzen klokken
Blijde klonk hun
En zij duiden hun luiden
Op een
Een wereldburger is
Een nieuw in 't heelal
Nog onbedreven
Maar door liefde reeds
In dit aardse

Na jaren, tussen 't groen der
in dat dorpje, ver van hier
Werd 't een stoere kerel
Zijn is zo trots en fier
Want hij vond de vrouw van zijn
Zijn mooiste droom komt uit
Morgen hij haar voor 't altaar
En dan is zij z'n liefste

En de klokken luiden
Blijde hun fantasie
En zij door hun luiden
Op een
't uitgesproken jawoord
Zijn zij voortaan man en
zij hun verder leven
Samen strijden, samen
op hun woord van trouw

't Is avond en heerst er op aarde
Als in datzelfde klein
Een man, die 't leven verlaten
Weer twink'len sterren in de
stervensuur is aangebroken
Een stem zegt " 't Is volbracht"
kind en vriend wordt hij gezegend
En naar z'n laatste gebracht

En de bronzen klokken
hun klank van fantasie
En zij duiden door hun
Op een
Het mysterie van 't
Is 't en 't gaan
trillen mensenharten
't Zij van vreugd', 't zij van
Als de bronzen slaan
De klokken