LOADING ...

Luyện nghe bài hát Construção

Hướng dẫn luyện nghe

Bạn hãy nghe bài hát và điền từ còn thiếu vào các ô trống.
Sau khi điền hết, bạn nhấn nút gửi bài ở phía dưới để được chấm điểm.
Với những câu trả lời sai, bạn hãy rê chuột lên ô nhập để xem đáp án đúng.
Nếu bạn muốn luyện nghe lại với các ô trống khác thì click vào link "Làm lại bài điền từ khác" ở cuối bài.

Bắt đầu làm bài nào

Amou daquela vez como se a última
Beijou sua mulher se fosse a última
E filho seu como se fosse o único
E atravessou a rua com seu passo
a construção como se fosse máquina
Ergueu no patamar paredes sólidas
com tijolo num desenho mágico
Seus olhos embotados de e lágrima
pra descansar como se fosse sábado
Comeu feijão com arroz como se um príncipe
Bebeu e como se fosse um náufrago
Dançou e gargalhou se ouvisse música
E tropeçou no céu se fosse um bêbado
E flutuou no ar como se fosse um
E se acabou no feito um pacote flácido
no meio do passeio público
Morreu na atrapalhando o tráfego

Amou daquela vez se fosse o último
Beijou sua mulher como se a única
E cada filho seu se fosse o pródigo
E atravessou a rua com seu passo
Subiu a construção como se sólido
Ergueu no patamar quatro mágicas
Tijolo com num desenho lógico
olhos embotados de cimento e tráfego
Sentou pra descansar como se fosse um
Comeu feijão com como se fosse o máximo
Bebeu e soluçou se fosse máquina
Dançou e gargalhou se fosse o próximo
E tropeçou no céu como se música
E no ar como se fosse sábado
E se no chão feito um pacote tímido
Agonizou no do passeio náufrago
Morreu na contramão atrapalhando o

daquela vez como se fosse máquina
Beijou sua mulher como se fosse
no patamar quatro paredes flácidas
Sentou pra descansar como se um pássaro
E no ar como se fosse um príncipe
E se acabou no chão um pacote bêbado
Morreu na contra-mão atrapalhando o

Por esse pra comer, por esse chão pra dormir
A certidão pra nascer e a concessão pra
Por me respirar, por me deixar existir
Deus lhe

Pela de graça que a gente tem que engolir
Pela fumaça e a desgraça, que a gente tem que
Pelos andaimes pingentes que a tem que cair
lhe pague

Pela carpideira pra nos louvar e cuspir
E pelas moscas bicheiras a nos beijar e
E pela paz derradeira que enfim vai nos
Deus lhe