LOADING ...

Luyện nghe bài hát Construção

Hướng dẫn luyện nghe

Bạn hãy nghe bài hát và điền từ còn thiếu vào các ô trống.
Sau khi điền hết, bạn nhấn nút gửi bài ở phía dưới để được chấm điểm.
Với những câu trả lời sai, bạn hãy rê chuột lên ô nhập để xem đáp án đúng.
Nếu bạn muốn luyện nghe lại với các ô trống khác thì click vào link "Làm lại bài điền từ khác" ở cuối bài.

Bắt đầu làm bài nào

Amou daquela vez se fosse a última
sua mulher como se fosse a última
E cada filho seu como se o único
E a rua com seu passo tímido
Subiu a construção se fosse máquina
Ergueu no quatro paredes sólidas
com tijolo num desenho mágico
Seus olhos embotados de cimento e
Sentou pra descansar como se fosse
Comeu feijão com arroz como se fosse um
Bebeu e soluçou como se fosse um
e gargalhou como se ouvisse música
E tropeçou no céu como se um bêbado
E flutuou no ar como se um pássaro
E se acabou no chão feito um pacote
Agonizou no do passeio público
Morreu na contramão atrapalhando o

Amou daquela vez se fosse o último
Beijou sua mulher se fosse a única
E cada filho seu se fosse o pródigo
E a rua com seu passo bêbado
Subiu a construção se fosse sólido
Ergueu no patamar paredes mágicas
com tijolo num desenho lógico
Seus olhos embotados de e tráfego
Sentou pra como se fosse um príncipe
Comeu feijão com arroz se fosse o máximo
Bebeu e como se fosse máquina
Dançou e gargalhou como se o próximo
E no céu como se ouvisse música
E flutuou no ar se fosse sábado
E se acabou no chão um pacote tímido
no meio do passeio náufrago
Morreu na atrapalhando o público

daquela vez como se fosse máquina
Beijou sua mulher como se lógico
Ergueu no patamar quatro flácidas
Sentou pra como se fosse um pássaro
E no ar como se fosse um príncipe
E se acabou no chão um pacote bêbado
Morreu na contra-mão atrapalhando o

Por esse pão pra comer, por esse pra dormir
A certidão pra nascer e a concessão pra
Por me deixar respirar, por me existir
lhe pague

Pela de graça que a gente tem que engolir
Pela fumaça e a desgraça, que a tem que tossir
Pelos andaimes pingentes que a gente tem que
lhe pague

Pela mulher pra nos louvar e cuspir
E pelas moscas a nos beijar e cobrir
E paz derradeira que enfim vai nos redimir
Deus lhe