LOADING ...

Luyện nghe bài hát Construção

Hướng dẫn luyện nghe

Bạn hãy nghe bài hát và điền từ còn thiếu vào các ô trống.
Sau khi điền hết, bạn nhấn nút gửi bài ở phía dưới để được chấm điểm.
Với những câu trả lời sai, bạn hãy rê chuột lên ô nhập để xem đáp án đúng.
Nếu bạn muốn luyện nghe lại với các ô trống khác thì click vào link "Làm lại bài điền từ khác" ở cuối bài.

Bắt đầu làm bài nào

Amou daquela vez como se fosse a
sua mulher como se fosse a última
E cada filho seu como se o único
E atravessou a rua com seu tímido
Subiu a construção como se fosse
Ergueu no quatro paredes sólidas
Tijolo com tijolo num desenho
olhos embotados de cimento e lágrima
Sentou pra descansar como se sábado
feijão com arroz como se fosse um príncipe
Bebeu e soluçou se fosse um náufrago
Dançou e gargalhou se ouvisse música
E tropeçou no céu se fosse um bêbado
E flutuou no ar se fosse um pássaro
E se no chão feito um pacote flácido
Agonizou no do passeio público
Morreu na contramão atrapalhando o

Amou daquela vez se fosse o último
Beijou sua mulher como se a única
E cada seu como se fosse o pródigo
E atravessou a rua com seu bêbado
Subiu a construção como se fosse
Ergueu no quatro paredes mágicas
Tijolo com tijolo num lógico
Seus olhos embotados de cimento e
Sentou pra como se fosse um príncipe
Comeu feijão com arroz se fosse o máximo
Bebeu e soluçou como se máquina
Dançou e como se fosse o próximo
E tropeçou no céu se ouvisse música
E no ar como se fosse sábado
E se acabou no chão um pacote tímido
Agonizou no meio do passeio
Morreu na contramão o público

Amou vez como se fosse máquina
Beijou sua como se fosse lógico
Ergueu no patamar quatro flácidas
Sentou pra descansar como se fosse um
E flutuou no ar como se um príncipe
E se acabou no chão feito um bêbado
Morreu na contra-mão atrapalhando o

Por esse pra comer, por esse chão pra dormir
A pra nascer e a concessão pra sorrir
Por me deixar respirar, por me deixar
Deus lhe

Pela cachaça de que a gente tem que engolir
Pela e a desgraça, que a gente tem que tossir
Pelos andaimes pingentes que a gente tem que
Deus lhe

Pela mulher carpideira pra nos e cuspir
E pelas moscas bicheiras a nos beijar e
E pela paz que enfim vai nos redimir
lhe pague