Luyện nghe bài hát Aprhodite

Sommigen dat liefde een leugen is
Dat niet uit de zee werd geboren
Sommigen zeggen dat haat de is
Jammer voor hen maar die verloren
En ik weet niet goed bij wie ik
Ik loop er maar wat
Het is dat ik mezelf niet zo goed ken
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk
Het kan zijn dat liefde een is
En dat alles een is
Van de
Het kan dat vriendschap een excuus is
Om jezelf te verliezen in eenzaamheid
En ik niet goed wat ik denken moet
Vrienden genoeg zelfs in
Ik zeg dit met een stem
Nu ik zie wie je werkelijk bent
In elke voorbijganger een vriend
Wanneer wij zo vervreemd van elkaar
Is het de angst bezit of voor verlies
Misschien zijn we daarom wel zo bang voor
Ik zou kunnen dat ik alles heb
Ik zou kunnen zeggen dat ik verloren ben
weet je dat ik vertrouwen in je heb
Nu ik eindelijk zie wie je bent
Je ik ben en man van weinig woorden
Als het gaat over het diepste van de
Maar de dag dat je mijn hart doorboorde
Viel die angst zo maar in het
En hier we dan aan de kust van de zee
heb je het schip en het neemt ons mee
Misschien het geluk
Misschien het pijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk
Als we eindelijk zien wie we zijn
En er geen middelen voor nodig zijn
Geen stof geen geest niets van het aardse
Maar voor eeuwig in het onbekende zijn
Dan leven we als een oude legende
's avonds aan tafel van wordt verhaald
En ik dat degene die de verteller is
ziet wie hij werkelijk is
Als we eindelijk zien wie we zijn