Luyện nghe bài hát Aprhodite

Sommigen dat liefde een leugen is
Dat niet uit de zee werd geboren
Sommigen zeggen dat de waarheid is
voor hen maar die zijn verloren
En ik niet goed bij wie ik hoor
Ik loop er maar wat
Het is better dat ik mezelf niet zo ken
Nu ik eindelijk zie wie je bent
Het kan zijn dat een vermomming is
En dat een schaduw is
Van de
Het kan zijn dat vriendschap een is
Om jezelf niet te in eenzaamheid
En ik weet goed wat ik denken moet
Vrienden genoeg in overvloed
Ik zeg dit met een stem
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk
In elke voorbijganger een vriend
Wanneer wij zo vervreemd van elkaar
Is het de angst voor bezit of verlies
Misschien zijn we wel zo bang voor elkaar
Ik zou zeggen dat ik alles heb
Ik zou kunnen zeggen dat ik niet ben
Want je dat ik vertrouwen in je heb
Nu ik zie wie je werkelijk bent
Je weet ik ben en man van woorden
Als het gaat het diepste van de ziel
Maar de dag dat je mijn hart doorboorde
die angst zo maar in het niet
En hier we dan aan de kust van de zee
Daar heb je het schip en het ons mee
Misschien het geluk
doet het pijn
Als we eindelijk zien wie we zijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk
En er geen middelen meer voor nodig
Geen stof geen geest van het aardse bestaan
voor eeuwig in het onbekende zijn opgegaan
Dan leven we voort als een legende
Waar 's avonds aan tafel van wordt
En ik hoop dat die de verteller is
ziet wie hij werkelijk is
Als we eindelijk zien wie we zijn