Luyện nghe bài hát Aprhodite

Sommigen zeggen dat een leugen is
Dat niet uit de zee werd geboren
Sommigen dat haat de waarheid is
Jammer voor hen maar die zijn
En ik weet niet bij wie ik hoor
Ik er maar wat tussendoor
Het is better dat ik mezelf niet zo ken
Nu ik eindelijk zie wie je bent
Het kan dat liefde een vermomming is
En dat een schaduw is
Van de
Het kan dat vriendschap een excuus is
Om jezelf niet te verliezen in
En ik niet goed wat ik denken moet
Vrienden genoeg in overvloed
Ik zeg dit met een trillende
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk
In elke voorbijganger schuilt een
Wanneer zijn wij zo vervreemd van
Is het de angst voor bezit of voor
Misschien zijn we daarom wel zo bang voor
Ik zou zeggen dat ik alles heb
Ik zou kunnen dat ik niet verloren ben
weet je dat ik vertrouwen in je heb
Nu ik zie wie je werkelijk bent
Je weet ik ben en man van weinig
Als het gaat over het van de ziel
Maar sinds de dag dat je mijn doorboorde
Viel die angst zo maar in het
En hier we dan aan de kust van de zee
Daar heb je het en het neemt ons mee
brengt het geluk
Misschien het pijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk
Als we eindelijk zien wie we werkelijk
En er geen middelen voor nodig zijn
Geen geen geest niets van het aardse bestaan
Maar voor eeuwig in het zijn opgegaan
Dan leven we als een oude legende
Waar 's aan tafel van wordt verhaald
En ik hoop dat die de verteller is
ziet wie hij werkelijk is
Als we zien wie we werkelijk zijn