(Voor ik (Daniel) weet is deze tekst door Def P. zelf opgestuurd Ewout) en met tact heb ik een stijl gepakt en verkapt en vertakt mijn peil niet zakt, dus pak je maar in, d'r zit geen pit meer in, want als ik dit begin, er geen shit meer in. Het van taal, ik houd niet van kaal maar sta niet voor als ik mijn lied verhaal in deze rap-rijmstijl, ik heb mijn stijl uit een vette rhyme-file als ik een vette rijm -- geil --. Het verbaal kan beginnen, ik verwoord de en verzin de zinnen, die we deden, en ik kan ontleden, om de rede van een te ontkleden. En besproei de met een napalm walm, want als ik een neus hits had was ik wel een zalm, dus kalm, mijn ontstond onder de grond, want ook zonder die strond kom ik goed rond. Dus je slag, vandaag de dag en ik graag je graf, als ik jou mag. Ik nu het zand in overmoed, want bij eb is er in overvloed. Goed, je hebt hoop op een na de dood maar is het dan niet om dood te gaan kloot!? Wel, of je nu verkeerd verkeert of vereerd, dood je ten zeerste meer gewaardeerd. Wat een zorgen maar ach, komt weer een dag, dat je dorre dag niet meer verzorgen mag. De waar ik op hoop die droop en kroop laat en van de straat. De pessimist verwijt de ketel wel dat ie ziet, maar jij praat de finish als je nog niet een een start Maak een A en praat dan over B. De O.P. deed C-D, en wij door met E. aarde hebben wij contact? Of is deze voor jullie nog te abstract? maar na, ik dacht je voor, ga maar na, ik ging je voor. Doe maar na ik deed je voor hoe deze het beetje voor beetje elkaar kreeg, dat jij me aankeek, naspreekt, nadeed, uiteindelijk en afzag, want ik neem een waar ik zelf afmag, en zo m'n levensweg afrag. Want de weg des loopt altijd dood, alleen diegenen die afwijken voor altijd groot en oneindig, maar wat is dan de zin? Want iets dat oneindig is dan toch ook geen begin? En iets wat niet begint dan toch ook geen einde? Is oneindigheid niets, of is niets Fok it!, denk ik 'nu denk ik iets' maar als ik daar dan over denk ik eigenlijk niets. Het is net als dat je droomt dat je te dromen denkend dat je voor elkaar hebt lig je toch volkomen te slapen in de realiteit, terwijl een wereld van jouw ware leven lijdt. Dus meeloper, jij pas een echte meeloper, als je met antimeelopers mee lopen door te zeggen dat je meelopen en zo open op van hun voorlopers hopen. Dit is de tijd -- tijd -- van orginaliteit -- -- en creativiteit -- -- en vaardigheid, die deze tijd bevrijdt -- -- van criminaliteit -- teit -- en en onzekerheid. Dus strijd, voor en een perfecte omgeving, want jouw omgeving is jouw directe beleving. Het er inderdaad om dat jij erbij stilstaat, dat jij nou stilstaat, en de maar doorgaat! De zin van zinnen kan jij nimmer meer verzinnen, want ik had ze al en ik ben binnen! Hallo hebben wij contact? Of is deze tact voor nog te abstract?