(Voor zover ik (Daniel) weet is deze door Def P. opgestuurd naar Ewout) Abstract en met tact heb ik een gepakt en verkapt en vertakt zodat mijn niet zakt, dus pak je shit in, d'r zit geen pit meer in, want als ik dit begin, komt er geen meer in. Het van taal, ik houd niet van kaal maar sta niet paal als ik mijn lied verhaal in deze rap-rijmstijl, want ik heb stijl uit een vette rhyme-file als ik een vette rijm keil -- --. Het verbaal kan beginnen, ik verwoord de en verzin de zinnen, die we deden, en ik kan ontleden, om de van een zinsnede te ontkleden. En besproei de met een napalm walm, want als ik een neus voor had was ik wel een zalm, dus kalm, mijn ontstond onder de grond, ook zonder die strond kom ik bijzonder goed rond. Dus slaag je slag, de dag en ik graag je graf, als ik jou mag. Ik schep nu het in overmoed, want bij eb is er in overvloed. Goed, je hoop op een leven na de dood maar is het dan niet idioot om te gaan kloot!? Wel, of je nu verkeert of wordt vereerd, wordt je ten zeerste meer gewaardeerd. Wat een zorgen maar ach, komt weer een dag, dat je deze dorre dag niet meer mag. De waar ik op hoop die droop en kroop en mondjesmaat van de straat. De pessimist de ketel wel dat ie zwart ziet, jij praat over de finish als je nog niet een een ziet? Maak een goeie A en praat dan B. De O.P. C-D, en wij gaan door met E. Hallo aarde hebben wij Of is deze tact voor nog te abstract? maar na, ik dacht je voor, ga maar na, ik ging je voor. Doe maar na ik deed je voor hoe thor het beetje voor voor elkaar kreeg, dat jij me aankeek, naspreekt, nadeed, nakeek en afzag, ik neem een afslag ik zelf afmag, en zo m'n eigen levensweg afrag. Want de weg des levens loopt dood, alleen diegenen die zijn voor altijd groot en oneindig, wat is daarvan dan de zin? iets dat oneindig is heeft dan toch ook geen begin? En iets wat niet heeft dan toch ook geen einde? Is oneindigheid niets, of is niets Fok it!, soms denk ik 'nu denk ik maar als ik daar dan over denk ik eigenlijk niets. Het is net als dat je droomt dat je te dromen denkend dat je alles voor elkaar lig je toch volkomen hulpeloos te in de realiteit, terwijl een wereld van jouw ware leven lijdt. Dus meeloper, jij pas een echte meeloper, als je met mee gaat lopen door te zeggen dat je meelopen en zo open op respect van hun hopen. Dit is de tijd -- tijd -- van orginaliteit -- -- en creativiteit -- -- en vaardigheid, die deze tijd bevrijdt -- -- van criminaliteit -- teit -- en en onzekerheid. Dus strijd, jezelf en een perfecte omgeving, want directe omgeving is jouw directe beleving. Het gaat er om dat jij erbij stilstaat, dat jij nou stilstaat, en de tijd doorgaat! De zin van deze kan jij nimmer meer verzinnen, want ik had ze al en ik ben binnen! Hallo aarde hebben wij Of is deze voor jullie nog te abstract?