Luyện nghe bài hát Varsın

Kalbin attı insan
Orta bir de mezun
konuştu hep insanlar

Döndü bomboş laflar
Geldi kulağına
nasıl bir şeymiş meğer
Yaptığın görülmeye
Kendini dağıtmışsın
Hep güzelliğe
Maskeler toz oldun

Bazen kendini
Ne düştüm vay be dersin
Bi hata herşeyi mahvedersin
Kahpe dersin vazgeçersin
Ama dur bi halledersin
Bi yaşam bu devam edersin
Kendini affedersin darpedersin
Öfke öfke ve hırs
düşer hep bana mısın?
Demez kaçırır kafamızı
Bilmem hiç karışır nasıl
İnsan bu nefretin
Bi yerde sevginin
Bi yerde olmalı
İçimiz kurumuş çöl

Ben sakin bi
konuşmaz umursamazdın
Neden böyle de
Kendini oldun
En yalansın

Hep tapsanda
Ona bok atsanda
Zora gelince
lan varsın sen varsın

Hep kendine
Ona buna bok
gelince kaçsanda
Varsın lan sen varsın

Gittiğin yer çok
İçtiğin şey bir tuzak
İnsanlar semtlerde
ve bok koklarken
Evin bakmamaktadır
Aşağılanmış bir
Kendini
sana bu öğretildi
Her şeye ceza
Öfkeyide

Şu aslında bakarsan koca bi semt
Ya da bi bakıma bi dert
hızlıca koşabilen
Varsın lan sen
Ama bak bi boşa gider
bu kendini bozabilen
Garip bi otoriter
Ama kurallar (kurallar) tarzım değil
Devirip cümleler şiir
Dayatılan hiçbir lazım değil
bütün inancımız
Bugün hepimiz kiracıyız
dilenciyiz
Belki hepimiz birazcık
takı masrafını konuşur her yerde
Biraz da ve doludur
Gerçeğin peşine takılır pes hiç
İnan eninde sonunda doğruyu önüne koyar
de insanlık bir gün ölüme doyar
Ama hiç ki
kaplıdır vicdanlar kin
Yine de değişir bir

Ben sessiz sakin bi
Çok konuşmaz
böyle değiştin de
Kendini bimezden
En büyük

Hep kendine
Ona bok atsanda
Zora gelince
Varsın lan sen varsın

Hep tapsanda
Ona buna bok
Zora gelince
lan varsın sen varsın