Luyện nghe bài hát QueQuality

Mieliśmy kwit, ale w oczy nam
Bez wiatrów ciężko byłoby się ruszyć z miejsca
Wychowywany w domu rozbitym jak Diany
Nauczyłem się tam, że synergia najważniejsza
Poglądem od tego, co przechodziłem
Dla kontrastu sporo akcji na lewo w
Przyzwyczaiłem się, że będą co godzinę
Że jak nie nawinę, no to tu ukradnie mi pomysł
Paru ludzi przez to nie ma, więcej przestrzeni
Nawet Archimedes by nas nie podzielił
Bujałem się marzycieli, większość nadal ze mną
w trybie przelicz, każdy z gorszą miesięczną
Od zawsze mina do złej gry jak Joker
każdy z tych bardziej socjalnych
To sny z boiska, postałem z rok pod blokiem
Ale wizję po to, by je urealnić
Nigdy ćpania tu, a jak Schizoidzi
Chcesz to płyń, dla mnie to jak mania
Pewnie bym kochał to, gdybym nie nienawidził
Straciłem przez to ziomka, szkoda mi i siana
Zimny Cristal w domu, jutro to freestyle
Perły, chyba odszukasz tylko na
Dzisiaj czuję jak racjonalista
Mogący mieć wszystko, dusza zapragnie
(He-He-He)

Bezsens, niech każdy nosi swe
Nie reaguję na krzyk, wstyd mi nie za to, kim jestem
Jesteś z nami - na nic ci strach, jak panicz się czas
Schowaj rady - mamy ich nadto, nie dla kraina ta

Mam całe życie w jeden plik
To ma drugi biegun, za trudny rebus jak przez łzy
Za dużo chęci, przez to przechodzę przez piekło
Wymażę z pamięci, jakbym walczył o w "Memento"
To, gdzie jestem, nadal mi z głowy destroy
konfliktowy, jak się pogodzić z myślą
Że wspomnienie, wszystko, co spiszę
I tak z wizji jak teleturnieje z Ibiszem?
Dlatego płynę pod prąd jak
I będzie tak, póki nie wezmą mnie do
Życie jak żart, są prawie martwe
Idąc w morza, nadal czuję się jak Javier Bardem
Jestem na wpół niewidomy od
I tylko słucham, jak szklane tłuką się o twarde serca
Ślepo wierząc w to, że świat ma dla barwę szczęścia
Ślepo wierząc? Świat ma dla mnie szczęścia
Mam rozkminę niż to, co nawinę
Wokół tyle zła, że nawet nie chce mi się moczyć tych w płynie
Skurwysynie, je długo przed Hopsinem
noszę w sobie tylko winę, tylko winę
Którą zżera pustka, nie nabieram w usta
MC, akronimem od Mea Culpa
Nie zgadniesz... I się śmiał dopóki nie padnę
(He-He-He)

Nie mi, że jest przytomnie sobie zapomnieć
Istota życia jest niemodna jak
Moje obłoki to huśtawka ludzkiego
I bujam w nich tylko jak dziecko na apelu
z rejonów, które nie chciały go rejestrować
Dziś szumią szumowiny, że nie mam tam u konta
Co jakiś czas pakuję sobie prezent
Że jak w przyszłości podaruję sobie perfect
Chcę sobie znaleźć radio na fali doznań
By hero w to bohater, a nie Philip Hoffman
Lubię rzeczy, używki jak Quad Damage
Chwilowo świecę, mam rakietę, nie do celi
Umie mnie motywować szczerze, mentalne
W ręku se trzymam tę łyżeczkę, te wielkie
Wcześniej nie chciałem więcej, przychodzi z wiekiem
Bo z każdym happy birthday czaję, że już nie zrespię
Miałem 4 lata coś, ale nie siadło
Stoję na baczność, a nie się ogarnąć
Odjebałem tyle przez to, że kartę
Dostanę jak arbiter czerwoną w murawę
To tylko ja, chudy, złoty, blady
Wchodzę wam na jak pod rękę z Underwoodem
Och, tak mi się lasuje, nie można wyżej
Nagrywam dziś feat, na którym mi zależy
Czarne ciuchy, trudne wersy, dla to jet lag
Elementarnie kurwa, czekam na zalążki stage
A jutro pewnie znowu skopie jak Macedonia
Muszę ich sam, nie zrobi tego kardiogram