Luyện nghe bài hát QueQuality

Mieliśmy kwit, ale w oczy nam
Bez róży wiatrów ciężko byłoby ruszyć z miejsca
w domu rozbitym jak fura Diany
Nauczyłem tam, że synergia jest najważniejsza
odchodzę od tego, co przechodziłem
Dla kontrastu sporo akcji na lewo w
Przyzwyczaiłem się, że będą co dzwonić
Że jak nie nawinę, no to ktoś tu ukradnie mi
Paru ludzi przez to nie ma, jest przestrzeni
Nawet wtedy by nas nie podzielił
Bujałem się wśród marzycieli, większość ze mną
Każdy w trybie przelicz, z gorszą miesięczną
Od dobra mina do złej gry jak Joker
Albo każdy z tych bardziej
To żadne sny z boiska, z rok pod blokiem
Ale stworzyłem po to, by je urealnić
Nigdy ćpania tu, a jak Schizoidzi
Chcesz to płyń, dla mnie to trochę jak
Pewnie bym to, gdybym tego nie nienawidził
Straciłem przez to ziomka, szkoda mi i siana
Zimny Cristal w domu, jutro to freestyle
Perły, chyba odszukasz tylko na
czuję się jak racjonalista
Mogący wszystko, czego dusza zapragnie
(He-He-He)

Bezsens, każdy nosi swe ciernie
Nie reaguję na krzyk, wstyd mi nie jest za to, kim
Jesteś z - na nic ci strach, jak panicz bawić się czas
Schowaj rady - mamy ich nadto, nie dla słabych ta

Mam całe spakowane w jeden plik
To ma drugi biegun, za trudny rebus jak śmiech łzy
Za dużo dobrych chęci, przez to przechodzę przez
Wymażę z pamięci, walczył o rolę w "Memento"
To, gdzie jestem, robi mi z głowy destroy
Jestem konfliktowy, jak się z myślą
Że najtrwalsze wspomnienie, wszystko, co
I tak zniknie z wizji jak teleturnieje z
płynę pod prąd jak Gunjack
I będzie tak, póki nie wezmą mnie do
Życie jak żart, emocje są martwe
Idąc w morza, nadal czuję się jak Javier Bardem
Jestem na wpół od dziecka
I tylko słucham, jak szklane domy się o twarde serca
Ślepo wierząc w to, że świat ma dla barwę szczęścia
wierząc? Świat ma dla mnie barwę szczęścia
Mam głębszą niż to, co nawinę
Wokół tyle zła, że nie chce mi się moczyć tych soczewek w płynie
Skurwysynie, je długo przed Hopsinem
noszę w sobie tylko winę, tylko winę
Którą zżera pustka, nie nabieram wody w
MC, akronimem od Mea Culpa
Nie zgadniesz... I się śmiał dopóki nie padnę
(He-He-He)

Nie wmówisz mi, że jest przytomnie zapomnieć
Istota życia jest niemodna jak
Moje to huśtawka ludzkiego zamętu
I w nich tylko jak dziecko na szkolnym apelu
Deysik z rejonów, które nie chciały go
Dziś szumią szumowiny, że nie mam tam u konta
Co jakiś czas pakuję sobie własny
Że jak w podaruję sobie będzie perfect
Chcę sobie swoje radio na fali doznań
By hero w to bohater, a nie Philip Hoffman
Lubię różne rzeczy, używki jak Damage
Chwilowo świecę, mam rakietę, nie do celi
Umie mnie motywować szczerze, więzienie
W ręku se trzymam tę łyżeczkę, te wielkie
Wcześniej nie więcej, pragnienie przychodzi z wiekiem
Bo z każdym happy birthday czaję, że się nie zrespię
Miałem kiedyś 4 coś, ale nie siadło
Stoję na baczność, a nie mogę ogarnąć
tyle przez to, że zieloną kartę
Dostanę jak arbiter czerwoną w murawę
To ja, chudy, złoty, blady skurwiel
Wchodzę wam na rządy jak pod rękę z
Och, tak mi się lasuje, nie można mierzyć
Nagrywam ostatni feat, na którym mi zależy
ciuchy, trudne wersy, dla ciebie to jet lag
Elementarnie kurwa, na zalążki stage life
A pewnie znowu skopie mnie jak Macedonia
ich przebić sam, nie zrobi tego kardiogram