Olmadım Say

bir evlat hangi vakit yalnız hisseder bu denli?

bütün lafların nedense kifayetsiz hali

bende vücut buldu sanki, kanım çekildi

geriye kaldı sadece taze kan izleri

söyle insan hiç evinden gider mi böyle?

söylenilmemiş bir laf gezerken ceplerinde

güve deliklerinden rüzgar eser kemiklerimde

derimi yüzdüler, öfke hala gözlerimde

insanla sınandım, inatla inandım

kendimle sınandım, ısrarla yanıldım

bir akşam öyle sarhoş olmuşum ki utandım

doğmadığımı sandım, keşke hiç yanılmasaydım

garip bir lekeydim, hemen farkedildim

sessiz evlerin çocuklarından sade biriydim

suratlar izledim, isimler ezberledim

şimdi kim miyim? hatırlatın bilmek isterim

görmedin say
olmadım say
doğmadım say

zorla zihnimi, kemiklerime isimler yaz
damlıyorken ömrümün saçaklarından kalbur üstü kanlar
bir yerlerde yıldızlar kayar
görmedin say, olmadım say, doğmadım say

rengi farklı seslerin bir aile sofrasında
hiç olmadın sen orada, varlığın muamma
şimdi dev bir boşluğa düşerken uykularda
bu münferit vaka başlı başına facia

konuşsun tarlalarda korkuluklar
bölük pörçük hafızamda kapkaranlık bulutlar
bakma gitti onlar, burada yoklar
yıllar evvelinden keder bir anda kıpırdar

nassıl ağrıdığını biliyorsun, saklamıcam
korkulukla tarlalarda sabaha dek konuşcam
iyicen, iyice dinle, güzel bir dinle
görmedin say, olmadım say, doğmadım say

görmedin say
olmadım say
doğmadım say