Luyện nghe bài hát Kol Prostira Se Temny Les...

Kalamaria w
Kol prostira se temny les plamenem jasnym
w mem hrmi ten lasky ples a stesti pohar spasny.
Nas k sobe wize ten, jemuz wyznam dawam,
ze tajne prirodni kazdy z nas jiz zwlada.
W moudrych knihach psano, ze po slunka zapadu
deje se co w sirosirem Astralu.
Kdyz temnota nas obestira w swem zawoji,
hned ja pisen zpiwam Atramentowi!
Co tento hluk znamena? Kdo rusi nocni klid?
To rana priserna, snad nekdo s kone slit?
Ja prispechala zwedawe kde pomoci
on potlouki se naramne a ted do noci.
Wse tezke lecim hrawe a urozeny pan
swe jiste unik prawe wsak kun se nehyba!

(se probral):
Podejte mi rucku swou, ja jiz cestu znam,
dubu kosatych nas stiny zwou, celou dusi patrit Wam!
Cim wetsi se zdate byt tim wice sili prizen ma
Me netesi jiz blahobyt a samota je tiziwa.
Sic nechapu odmitate doprowod muj newinny,
nekdy w zamek zawitate, prijmete me pozwani!