Luyện nghe bài hát Işıklar

Kahrımdan ölmek
Saatime kurulu bomba
Patlamaya hazırım oku
benimle gelir mi birileri?
Gidiyorum doğru
Bu zorum
Ama kolay feragat ağrı yok
Sadece ağrıyor her gün
çizdi yol
yok
Bu bi deliden almaya benzer
Ama konu derin o merakını bi nebze
Düşünce
Üzülme bi torba bi deri kalsa da bu deli
Lazım olanı ağzın için
İcabına bakarım en has
Çık bu bok işin içinden

Kılı kırk yararak ve
Bir köşeye otur al verilen
Yap emredileni soru
ederler
Mazallah ilan ederler seni
Kim firar
İtaatsizin uçar
en baba metaforu
Dişler ve
O zaman uzağa hayal etme
Otur evinde bir değişim mu dersin?
Benim izahı yok
İltihap günlerimin meyvesi
Ruhunu ilaçlar
İrfanın hastaysa talip neylesin?
Hiç keyfime dertler izimi sürmesin
İstersin, istersen bilirsin ki
İnsansın, buna zor vermesi

sönmeden, pişman olmadan
Ellerin
Gör, yak, tut!

Dudakların kilitli
Ziyan gel
tutuşmadan
Sök evvel

sönmeden, pişman olmadan
Ellerin
Gör, yak, tut!

Dudakların kalsın
etme gel
Hislerim
Sök evvel

yenilerini (?)
Bekler
Ölüm beklenmedik an
ektiklerini
Ver ona
En olmaz bulup alacak elinden
şekil at nara
Çöküşünü kez gördü bu yerküre dizlerimin
Yok oluşun iliklerini
ilklerini korkunun
Sen ki bu korkuluk
hayatına doğrultulmuş bi namlu bu soluduğun
Yaşayamazdın her
Yaşamak sana olduğundan
gidemediğin her an kerbela
Sana bekler kelle
Elinde bitmiş
Sen bitmişse neşen
İlk eşeler geçmişini neşter ile beleşe
Her acıyla pekişirken
Ruhunla
çelişirken
Sana dönüşecek acı bi bu
traş herkesin aldığı aynı bu yalan ilişkiden
Hayatımın her anı taşı gibi yıkılıyor ama
Bu son bak
bulamayacaklar
İçime olaraktan
İstediğim anı yaşıyorum zincirleri
sığınaktan
Bok dünyanızı bakarak yakacaklar!

Işıkların sönmeden, pişman
Ellerin
Gör, yak, tut!

Dudakların kalsın
etme gel
Hislerim
Sök karanlıktan

sönmeden, pişman olmadan
Ellerin
Gör, yak, tut!

Dudakların kilitli
etme gel
Hislerim
karanlıktan evvel

Işıkların sönmeden, pişman
kırışmadan

Dudakların kilitli
Ziyan gel
tutuşmadan