Luyện nghe bài hát Hij Was Pas Achttien

Hij was net achttien jaar
in de schouders, goudblond haar en bruine ogen
Wij waren het was warm
Hij streelde zacht mijn bovenarm, leek
Ik was nerveus, mijn haar
En verfde toen mijn maar
Ik was
Een vreemde gold door mijn bloed
Hij lachte wat en wat goed
Jij valt niet

Hij was misschien net achttien
Maar dat was een bezwaar
Van mij te
Geen zoete woordjes, liefste
Hij was hardhandig, deed mij
Bij het
Hij was een woeste stroom van
Heeft mij hartstochtelijk
veel woorden
En op het en geurend mos
Maakte hij al mijn los
En ik

Hij was misschien net achttien
Mijn minnaar, mijn barbaar
heer, mijn ridder
Hij zei alleen: het was slecht
Het klonk maar heel oprecht
Van een
Hij zich aangekleed en ging
En mij de herinnering
Aan wat wij
Ik liet hem gaan, ik wou het
Maar waarom, wij stonden kiet
Hij was
Ik nam een spiegel, deed mijn
Keek naar mijzelf, het was maar
Hij was pas
Op dat begreep ik pas
Dat ik al twee keer was

P. Auriat/P. Serrain/S. Lebroul/L. Post